Tja, welkom in coronatijden. Geen supporters in het stadion, en als je als club niet betaalt dus ook geen voetbal op televisie meer. Dan houdt het natuurlijk snel op met wedstrijdverslagen maken. Tuurlijk, net als vele medesupporters hadden ook wij de radio aan (dank aan RN7) en het schakelprogramma op TV. Maar ja, dat is reageren op berichten uit de tweede hand en dan kun je morgen net zo goed de Gelderlander lezen of zo. We houden het vandaag dan ook maar kort en hopen dat er ergens in de toekomst hoop gloort voor de trouwe supporter om zijn of haar cluppie weer eens te kunnen zien. Het liefst in het echt, natuurlijk, maar op zijn minst op TV. Maar zoals ze dat dan zeggen: gelukkig hadden wij de foto’s nog (bedankt Rob!).

Lees meer

Vier werdstrijden op rij ongeslagen: we hebben het al een tijdje niet meer mogen meemaken. Vanavond kon nummer vijf daar ook nog aa toegevoegd worden. In eigen huis moest NEC het immers opnemen tegen FC Volendam, en dat is een ploeg die ons wel ligt. De palingboeren zoeken graag de aanval, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Jong PSV vorige week, waardoor er ruimte moet liggen voor onze ploeg in de tegenstoot. In het inmiddels beproefde recept met drie centrale verdedigers (Odenthal, Van Eijden en Barreto) ging NEC dan ook op zoek naar een volgende overwinning.

Volendam begon zoals verwacht brutaal en had in de openingsfase een licht overwicht. Tot overmaat van ramp moest onze aanvoerder en sterkhouder Rens van Eijden al na tien minuten het veld verlaten met naar wat zich doet aanzien een nare enkelblessure. Bukusu verving hem achterin. Waar Volendam zocht naar een openingstreffer, daar was het NEC dat na twintig minuten op voorsprong kwam. Een vrije trap werd door Tavsan op fraaie manier in de rechterhoek gekruld. Volendam was duidelijk aangeslagen na deze goal en stapelde opeens fout op fout. NEC liet zich kalmpjes terugzakken en loerde op de uitbraak. Volendam had weliswaar meer balbezit, maar het was NEC dat met deze tactiek de kansen kreeg. Het mocht een klein wonder heten dat het met rust nog altijd slechts 1-0 stond, want NEC had via ondermeer Vet, Bruijn en Tavsan meerdere prima kansen om de score uit te breiden.

Lees meer

Onder het toeziend oog van Statler en Waldorf, oh nee Ted en Fred, boekte NEC vrij eenvoudig de vierde overwinning op rij: 2-0 tegen Jong PSV. De tegenstander was weer matig, maar ja, tegen dat soort ploegen speelden we in een recent verleden nog regelmatig een struikelpartij. De aanstaande overwinning kwam geen moment in gevaar en op wat lichte ergernissen na, hadden we een ontspannen avond.

Als het zo doorgaat kan Ted (met Fred) aan het eind van het seizoen alweer vertrekken, want gepromoveerd, dus ‘Mission accomplished’. Alle gekheid op een stokje, met het toch tamelijk stabiel goede spel van de afgelopen weken is dat niet meer helemaal ondenkbaar. Zeker nu de ‘Seun of God’ ook maar een Judas blijkt te zijn, Almere en NAC minder in vorm zijn dan wij en we Go Ahead nog in Deventer kunnen verslaan. Ach ja, we zien het wel.

Lees meer

Februari was de maand die teleurstellend begon en met iets van hoop eindigde. Inmiddels hebben we ook twee aardige wedstrijden in maart achter de rug. Als we de afgelopen weken, met terugwerkende kracht, ooit gaan betitelen als De Wederopstanding, dan heeft dat alles te maken met het opstaan van één man. De man wiens komst aanvankelijk met gejuich werd ontvangen, die in de maanden daarna alweer snel als ’te oud’ werd afgeschreven, de man die als ervaren rot gewoon z’n ‘ding’ bleef doen, de man die nu als centrale verdediger nog steeds een geweldige voetballer blijkt te zijn. Die man werd natuurlijk met een grote meerderheid van stemmen gekozen tot de DTH Speuler van de Maand februari.

Sta allemaal op voor Édgar Barreto

Lees meer