Enkele dagen na de teleurstellende nederlaag tegen Almere City werd er vanochtend in de eigen Goffert afgetrapt tegen Telstar. Barreto keerde weer terug in de basis ten faveure van Sanniez. Omdat Bruijn vandaag niet helemaal fit was, startte Van der Sluijs op zijn plek. Het weer op deze paasmaandag was vooral in de eerste helft uitermate belabberd, met een hagelbui, windstoten en sneeuw die bij tijd en wijle het voetballen lastig maakten. Dat belette de club echter niet om een traumahelikopter voorafgaand aan het duel op de middenstip te laten landen met een ziek kind, in het kader van de geweldige maatschappelijke actie voor kindvriedelijke kamers in de Radboud (Amalia kinderziekenhuis). Dat was dan ook meteen het meest vermeldenswaardige moment van de wedstrijd, want die was verder niet best.

Lees meer

Na een weekje vrijaf mochten we vanavond weer de wei in. Vanavond was Almere City de tegenstander en alleen winst tegen de Flevolanders was genoeg om nog een sprankje hoop op directe promotie levend te houden. Dat leek op voorhand echter al een utopie, want naast de geblesseerde Van Eijden had ook Barreto aangegeen niet helemaal fit te zijn. Daarom begon Meijer achterin met Bukusu, Odenthal en, ja ja, Sanniez. Sanniez is inmiddels zo’n beetje overal geprobeerd en onbekwaam gevonden, dus waarom niet eens rechts centraal achterin? In plaats van, pak ‘em beet, Vet terughalen in de defensie of 4-3-3 gaan spelen. Je hebt immers ook nog Okita en Ondaan op de bank.

De eerste kans was nog voor NEC, dat via Bruijn een schot net langs de verkeerde kant van de paal zag vliegen. Daarna kreeg Almere echter de overhand. Na miskleun van Sanniez ruimde Odenthal de bal niet goed op en scoorde Almere City simpel de 1-0. Daarna bleef Almere City de gevaarlijkere ploeg, vooral omdat NEC van achteruit totaal geen aanval kon opzetten. Zo gingen we tandeloos en met een achterstand de rust in.

Lees meer

Wij lezen het gedicht op het NEC Kunstwerk nog eens door en onze ogen worden weer vochtig. Al een jaar staan onze vertrouwde stoeltjes stof te happen in die mooie Goffert. Wat een gedoe is het toch.

Maar we moeten door en dus is het, na de Tweede Kamer verkiezingen, tijd voor het echte werk. De verkiezing van de DTH Speuler van de Maand: Maart!

In maart beleefden we een mooie reeks van vier overwinningen, maar sloten we toch weer af met het karakteristieke dompertje. Er zaten een paar echt goede wedstrijden bij, dat hadden we het hele seizoen nog niet gezien. De 7-0 overwinning bij Helmond Sport bijvoorbeeld. En de veel te magere 1-0 op Volendam, dat een kansloze avond beleefde.

Het is aan jullie om te bepalen wie in maart de uitblinker was die zich mag kronen tot de Speuler van de Maand. Stemmen kan tot en met zondag. Succes!

Lees meer

We wonnen vijf keer op rij en dus sloop er hoop in onze harten. De concurrentie gaat ook nog punten verspelen en als wij dan blijven winnen, dan gaan we nog meespelen om rechtstreekse promotie. Gekke gedachte? Helemaal niet: met een overwinning op TOP Oss hadden we na dit weekend op vijf punten van de tweede plaats gestaan. Maar het liep natuurlijk weer anders, voor de zoveelste keer. Als we gaan ruiken aan echte spanning, net als er weer eens echte opwinding gloort, net als je in gedachte al toeleeft naar een lekkere spannende pot tegen Almere City, gaat het mis. En dus schuiven we onze hoop weer een stukkie vooruit, nu naar een wondertje bij de playoffs.

Mijn frustratie na de nederlaag tegen TOP ging dan ook niet eens over de nederlaag zelf, of over de manier waarop, het ging vooral over wat ik in de huidige situatie het meeste mis: spannende wedstrijden. Wedstrijden waar het er echt om gaat, waar je een week naar toeleeft, waar je strontnerveus van wordt.

Hoe was dat ‘vroeger’ dan ook al weer?

Lees meer