DTH Speuler van de Maand: Uitslag

Van alle nieuwe gehaalde spelers staan er vooralsnog maximaal vier in de basis, maar dat zijn dan ook wel echte versterkingen. Zeven spelers van het team dat vorig jaar maar wat aanrommelde in de KKD, plus deze vier en je hebt opeens eens iets dat zich zou kunnen handhaven in de Eredivisie. Het is vooral hard werken en gedisciplineerd verdedigen, maar dat zijn ook kwaliteiten.

De verkiezing van de DTH Speuler van de Maand: Augustus ging tussen twee van die nieuwe spelers. Voor de start van de competitie zou je denken dat Lasse Schöne daar dan zeker bij zou zitten, maar die moet nog op stoom komen, nee, ‘Augustus’ werd een nek aan nek race tussen Ali Akman en Iván Márquez.

Meer lezen

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

DTH Speuler van de Maand: Augustus

Maand voorbij, dus Speulertje van de Maand kiezen. Na vier lange jaren hebben we het eerste maandje Eredivisie mogen proeven. Een onverdeeld genoegen was dat niet, maar het resultaat, zes punten, mag er wezen.

Het is opvallend hoe weinig er totnutoe op het veld is veranderd. In alle wedstrijden stonden gewoon zeven spelers van vorig seizoen in de basis. Van de nieuwelingen liet een paar wel goede dingen zien gelukkig. Vooruitgang is er dus wel degelijk.

Het is aan jullie, na de sappeljaren, om voor het eerst een NEC-Speuler van de Maand in de Eredivisie te kiezen. Succes! Stemmen kan tot en met zaterdag.

Foto: Rob Koppers

Meer lezen

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

De week van…het drama

Rens van Eijden, verdomme, wat doe je ons aan? We kunnen helemaal niet zonder je. Zoals het Nederlands elftal een stuurloos zootje is zonder Virgil van Dijk, zo is NEC dat zonder jou.

Het is de eerste grote domper na de euforie van de promotie, de ernstige blessure van onze aanvoerder. De ergste vrees werd waarheid, een afgescheurde kruisband. De langdurige afwezigheid van Rens is vreselijk voor de club en voor ons, de supporters. Een speler die voorop gaat in de strijd, een belangrijke aansturende rol heeft in het team en altijd een nuchter verhaal klaar heeft voor de pers, ja, die mis je wel.

Door het wegvallen van Van Eijden heeft Ted van Leeuwen er weer een uitdaging bij. Een goede centrale verdediger met Eredivisie-ervaring en leiderschapskwaliteiten is aan z’n ‘To Do-lijst’ toegevoegd. En er was al een vacature voor een centrale verdediger.

Foto: Rob Koppers

Meer lezen

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

De week van…de zonen van Nijmegen

Mijn zoon heet Lasse, hij is elf jaar oud, en hij was erbij.

Op zondag 23 mei, de dag van de promotie, word ik met een pens vol zenuwen wakker. Ik stap op mijn fiets en probeer de spanning eruit te rammen. Stel je toch eens voor dat het vandaag gaat lukken. Promotie. Na zo’n bagger seizoen, na zo veel slechte jaren.

Na ruim 80 km fietsen kom ik bezweet thuis. Mijn pens nog steeds vol met zenuwen. Ik pak mijn mobiel en zie dat what’s app ontploft is met berichten. Vrienden, bekenden, supportersgroepen organiseren zich om samen deze dag te beleven. Met elkaar. Net als in het stadion.

Ik heb tijdens het fietsen besloten om deze dag met mijn zoon te beleven. Ik ga douchen en zeg tegen Lasse dat we samen de spelersbus gaan uitzwaaien. We fietsen naar het stadion en om 14:30 staan we op het voorplein. Om 15:11 staat het voorplein in vuur en vlam en passeert de bus ons stapvoets. Lasse zwaait zo hard als hij kan. Een beetje benauwd vraagt hij of de buschauffeur door de rook nog wel kan zien waar hij naar toe moet rijden. Opgewonden en onder de indruk fietsen we samen naar huis en daar begint het lange wachten tot de wedstrijd begint. Ondertussen stromen op mijn telefoon de foto’s en filmpjes binnen van de glorieuze uittocht van onze strijders en dringt het gevoel zich op dat dit wel eens een hele bijzondere dag zou kunnen gaan worden.

Om 18:00 zitten Lasse en ik voor de tv en kijken we samen met vriend Benjamin naar de wedstrijd. We gaan helemaal op in de wedstrijd. We juichen, we wanhopen, we juichen weer en de zenuwen gieren door onze lichamen als we dan uiteindelijk wachten op het laatste fluitsignaal. Om 19:51 ziet Lasse zijn vader juichend naar buiten rennen waar hij op straat een vaag soort dansje doet.

Meer lezen

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.
error: Het kopiëren van content is niet toegestaan