De week van… echte kerels

Onlangs kocht ik het boek van Frans Paymans.  Een indrukwekkend boek van een geweldige kerel. Geen spat veranderd ook. En hoewel het een eeuwigheid geleden lijkt dat hij voor NEC speelde, weet ik nog precies hoe hij liep over het veld en op welke manier hij zijn slidings maakte. Hij scoorde als verdediger natuurlijk niet iedere week, maar ik was erbij toen hij zijn laatste competitiegoal maakte uit tegen AZ in Alkmaar. Het was een septemberavond, vroeg in het seizoen en het regende als een gek, maar dat doet het in Alkmaar eigenlijk altijd. NEC speelde in een wit shirt met mephisto op de borst en we speelden tegen illustere namen als Edwin Vork en Dennis den Turk. NEC stond een minuut voor tijd met 2-0 achter en toen scoorde Paay de 2-1. Er werd gejuicht door 40 NEC fans, maar het werd nog mooier toen Lok ver in blessuretijd ook nog de 2-2 maakte. In de trein terug naar Nijmegen vierden we het punt als een overwinning. Toen we alle aansluitingen ook nog haalden en met 1 van de laatste treinen Nijmegen binnen kwamen rollen, kon de dag helemaal niet meer stuk. Ik praat over 1992. Bijna 30 jaar geleden. En het staat nog op mijn netvlies. Vroeger was niet alles beter, maar met spelers als Lok, Wijnhoven, Brookie, van Wanrooij en dus ook Paay , daar had je wat mee. Geen wereldsterren, maar wel spelers die werkten. Geen Koptelefoon en capuchon, maar een  spijkerbroek en een bloesje. Geen lichaam vol tattoos, maar een lichaam met veel haar.  Geen mooie hoge transferwaarde, maar smerige afgezakte kousen. Dit was, dit is en dit blijft voor mij NEC.

Meer lezen

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

Zo zagen wij het… Jong PSV – NEC

Na de winst tegen jong Utrecht en een mooie 5e plaats op de ranglijst leek de uitwedstrijd tegen Jong PSV een volgende stap op weg naar de subtop. NEC kwam echter niet verder dan een gelijkspel in een draak van een wedstrijd.

Wedstrijdverloop: De eerste helft was om te janken zo slecht. Een baltempo van een slak en twee keer passen naar een speler met een NEC shirt was al moeilijk. Zoveel onnodig balverlies, het was pijnlijk. Jong PSV zette hoog druk en daar kon NEC niet goed mee om gaan. Van een fatsoenlijke opbouw was geen sprake. En als die hoge druk van Jong PSV er niet was dan werd steeds de bal achteruit gespeeld. Van enige lef was geen sprake. De enige die altijd wel naar voren wil dribbelen is Tavsan en hij tekende dan ook voor echt de enige kans van NEC in de 1e helft; een mooi schot op de paal.

De tweede helft kon natuurlijk niet slechter, maar echt veel beter was het niet. Naarmate de tweede helft wegtikte kreeg NEC wel meer balbezit en wat kansen, maar echte uitgespeelde kansen waren er amper. Het was hopen op een bevlieging van Okita of een toevalsschot. Een minuut nadat Jong PSV een kans voor open goal mistte, scoorde invaller Beekman in de kluts met het hoofd. De laatste 15 minuten had NEC een overwicht, maar als je steeds terug blijft spelen in de opbouw, duurt het lang voordat je echt gevaarlijk kunt worden in de 16. Met een kopsterke Janga is het handiger om toch wat opportunistischer te spelen.

Foto: Rob Koppers

Meer lezen

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

De week van …. de regeltjes

De eerste wedstrijd in de Goffert na de lockdown is een feit. Oss werd met 4-0 verslagen, dus we worden weer gewoon kampioen. Het was even kijken hoe het allemaal zou lopen met de Corona regeltjes. Uiteindelijk liep het allemaal wel. Aan looproutes en desinfectie is iedereen inmiddels wel gewend, net als de 1.5 meter, hoewel dat laatste voor de sfeer en een gezellig gesprek met je maten in het stadion een sfeerkiller is. OK, het is een oefenpotje, dus dan is het altijd wel mat qua sfeer, het gaat immers bij oefenpotjes vooral om de gezelligheid en samen wat drinken en lullen over de aankopen. Maar ik ben bang dat met 2000 man in een te groot stadion dit alles ook voor de wedstrijden in de competitie geen positief effect zal hebben op de sfeer. Hoe dan ook, het was lekker weer, 4 goals gezien en we hebben weer even in het stadion gezeten. Prima.

Meer lezen

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

‘Terugkeer van een verloren zoon, of waarom ik gewoon erg blij ben met de komst van Edgar Barreto’.

In de zomer van 2004 contracteerde NEC een van de meest spraakmakende spelers uit de clubhistorie. Van het Paraguayaanse Cerro Porteño kwam de onbekende 19-jarige Edgar Barreto over en binnen de kortste keren zou hij uitgroeien tot publiekslieveling. In die periode studeerde ik Spaans en interviewde ik mijn leeftijdsgenoot voor het supportersmagazine van De Trouwe … Meer lezen

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.