We starten doorgaans een ‘zo zagen wij het’ met een intro-praatje over het gespeelde duel en dat het best een lastige pot zal worden en zo. Er is immers een slordige honderdtwintig miljoen euro verschil in teamwaarde tussen het nietige NEC en het grote Olympiakos. Een van de grootmachten in Griekenland en op Europese bodem bla bla twee jaar geleden nog Conference League gewonnen bla bla NEC zal een lastige avond tegemoet gaan etcetera enzovoort.
Nou, we hebben het gezien. NEC trad aan, NEC stroopte goddomme de mouwen op en NEC liet Olympiakos opnieuw zien dat je met keihard werken, vechten voor elke grasspriet en almaar blijven gaan elke ploeg de baas kunt op een goede dag. Tuurlijk, Telstar zal even grinniken vanavond, maar zelfs daar malen we momenteel niet om. Want NEC heeft namelijk zojuist godbetert Olympiakos de Champions League uitgeknikkerd! Ja, het is echt waar. Dat is een zin met meerdere componenten die wij nog nooit in een dergelijke combinatie hebben kunnen opschrijven. En wellicht zal dat ook nooit meer gebeuren. Het is Barcelona in de Goffert 1983. Het is Udinese in de UEFA Europa League 2008. Het is nieuwe historie voor onze club. En wij mogen het allemaal meemaken.
Tuurlijk, we hebben nog niks. Dat roept heel Nederland momenteel. Er is nog een hele zware voorronde voor de echte hoofdmaaltijd. Maar wij weten wel beter. Wij hebben namelijk volgende week serieus, officieel, zonder gekheid, de echte onvervalste Champion’s League hymne door de Goffert schallen. En dat is iets dat we nog nooit hebben meegemaakt. En het is zeer aannemelijk dat we dat ook nooit meer zullen meemaken. Sterker nog, er zijn maar heel weinig clubs in Nederland die dat ooit hebben meegemaakt, en nu zitten wij opeens in dat illustere rijtje. Al is het maar voor heel even. Tenzij we natuurlijk wonder boven wonder ook nog eens Bodo Glimmt over de knie weten te leggen. Maar dat voelt zo’n beetje als de goden verzoeken.
De Champions League hymne in de Goffert. Geen idee wie het dan nog droog kan houden, dan kun je bijna geen NEC-fan zijn als dat je niks doet. En daar hebben we met plezier nederlagen tegen Telstar en Willem II voor over. Want dit is uniek, dit is jongensboekenterritorium. Dit gaat helemaal nergens over, maar het overkomt ons wel. Zes jaar geleden werden we zevende in de Eerste Divisie. De gifbeker ging maar niet leeg. Als je toch je arm kon leggen om de schouder van je evenknie uit 2020-2021 en in je toenmalige oor fluisteren: ‘Hou vol, kop op, de play-offs worden voor ons en over zes jaar spelen ze de Champions League hymne in de Goffert’. Opeens zou alle misere de moeite waard zijn. Pas als je heel diep gezeten hebt, kun je de momenten van nu echt op waarde schatten. Dit moeten we koesteren, dit is niet normaal, dit is geen usance. Die droom van jou is niet zo slecht. Ja, die droom van jou en mij is echt. Potdikke man, die droom van jou en mij is echt.
