Na de nederlaag tegen FC Groningen zitten we ook de komende week weer vol in de NEC stress. Week in week uit wordt er geen Europees voetbal veiliggesteld. Al weken is er de slag die niet wordt geslagen. En nu is er dus nog één competitiewedstrijd waarin dat Europese voetbal alsnog gehaald kan worden. Rechtstreekse plaatsing voor de Champions League kan niet meer, dat gaat dan toch naar die vervelende Robin van Persie (met z’n NEK), maar 2e voorronde Europa League (4e plaats) en 3e voorronde Champions League (3e plaats) zijn nog heel goed mogelijk.
Op de één of andere manier heb je ook steeds het gevoel gehad dat we hier zouden belanden. Want we zijn NEC, hebben nog nooit een echte prijs gepakt en Europees voetbal halen we bij hoge uitzondering. Prijzen pakken moet je als club leren. Dat bleek wel rond de bekerfinale, toen de clubleiding zich zó liet meeslepen door de euforie dat we die wedstrijd alleen nog maar konden verliezen.
Maar goed, we hebben weer iets om naar uit te kijken en gaan zondag met het lijf vol spanning naar de wedstrijd. Uiteindelijk is dat natuurlijk fantastisch. Aan saaie wedstrijden doet NEC dit seizoen niet.

