Wij hebben er al even aan kunnen wennen, maar vanaf dit weekend moesten we er in het hele land weer aan geloven: voetballen zonder publiek. Het Afas stadion van AZ, dat er door het vervangen van het dak en het rechttrekken van de tribunes zeker niet op achteruit is gegaan, bleef leeg. Dat wil zeggen op een paar ‘helden’ na, het inmiddels bekende type sukkel, dat veelal in zwart gehuld en met allerlei verboden vormen van gezichtsbedekking, het stadion binnendrong en de wedstrijd een paar minuten stil wist te leggen.
Gelukkig zagen we in het troosteloze decor een wedstrijd die voor de niet-neutrale supporter spannend was en vanuit het perspectief van NEC weer verbazingwekkend goed. AZ is dit jaar dan even niet de bijna-topploeg van de afgelopen seizoenen, ze kunnen je bij vlagen nog steeds overlopen. Dat was ook wel even het beeld in een lange fase na de snelle 0-1 door Jordy Bruijn. Het ultieme schrikmoment was de bal van Pavlidis, die we allemaal al telden, maar op de paal belandde.
Tegen het einde van de tweede helft en de hele tweede helft had NEC de boel goed onder controle en voetbalde het soms weer prachtig door de linies. NEC was het meest dreigend, AZ wist het niet meer en de volgende schitterende overwinning leek aanstaande. Tot die verdomde 94e minuut. Toch een momentje concentratieverlies, Aboukhlal wordt vrijgelaten en kan van dichtbij raak koppen.
