Deze middag waren we in de Goffert getuige van een tactisch steekspel tussen twee aan elkaar gewaagde ploegen: ons NEC versus de FC uit Utrecht. Waar de wedstrijd eigenlijk geen winnaar verdiende, daar liep NEC na 93 minuten toch mooi met de volle mep van het veld af. Een door Foor versierde en (hoe kon het ook anders) door Santos verzilverde penalty maakte het verschil. En zo staat NEC na dertien speelrondes op een ongekend fraaie vijfde plek, een prestatie die sinds het begin van de jaren ’60 door geen enkele promovendus geëvenaard is.
De week van…Santos
Eerder werd Janio Bikel al uitgebreid besproken in “De Week..”. Het is volkomen logisch dat Christian Santos die eer nu te beurt valt. Of moeten we zeggen Cristiano Santos? Voluit: Christian Robert Santos Freire. Geboren op 24 maart 1988 in Venezuela, opgegroeid in Duitsland.
Al vaker hebben we het op deze plaats gehad over de wonderbaarlijke ontwikkeling van Santos, maar die man blijft verbazen. Hij scoort zo makkelijk, grote kansen mist hij zelden en hij voetbalt steeds beter mee. Tegen De Graafschap was hij één van de weinigen die overeind bleef. En niet alleen door die twee doelpunten, we zagen ‘m ook, tot diep in de tweede helft, verdedigers afjagen. Hij begreep dat deze wedstrijd alleen met een heleboel inspanning gewonnen kon worden en gaf het goede voorbeeld. Dat mag ook van ‘m verwacht worden, hij is met zijn 27 jaar een routinier in deze selectie.
DTH rapport: De Graafschap thuis
Het recept voor de overwinning: men neme twee vingers. Men stopt deze in de neus.
Eerlijk gezegd, ging het niet zo makkelijk, maar het werd wel een regelmatige 2 – 0. Check het rapport voor meer details.
NEC wint weer
NEC in vorm, de Graafschap nog geen wedstrijd gewonnen. Voor degene die NEC wat langer kennen, was dit gegeven een goede redenen om toch wat ongerust naar de Goffert te gaan. De rest ging relaxed naar het stadion. Beide groepen kregen gelijk. De Graafschap gaf goed partij, maar uiteindelijk pakte NEC gewoon de drie punten: 2 – 0.