De week van

3 weken voor de 1^ste Eredivisie-wedstrijd van het seizoen 2026/’27 voel ik gezonde wedstrijdspanning. Ik ben niet zo van de oefenwedstrijden omdat ze vaak weinig tot niets zeggend zijn. Voor NEC kan niet meer gesproken worden over: “Het is maar een oefenwedstrijd.” De 1^ste voorronde Champions League komt er aan. Nu moet de selectie, die we op dit moment hebben, er al staan.

De Treffers – NEC heb ik wel bezocht en vond ik niet hoogstaand zomeravondvoetbal. Wat mij positief opviel, was de fitheid van Tjaronn Chery. Is ie gewoon chronisch fit, ook na een vakantie? Hoe hij op zijn Tjaronns een lastig aangespeelde bal, die hoog ketst, uit de lucht lepelt en met links controleert. Genieten. Of de piroutte van Dirk Proper waarmee hij 2 man in één beweging zoek speelt. Voor dit soort acties kom ik naar het stadion.

Lees meer

Gelovig ben ik niet. De zondagochtend voor NEC – Go Ahead Eagles ging ik dan ook niet naar de kerk. Opnieuw sloeg de onrust toe. Wat, als, dan, maar … De 27 mogelijke scenario’s voor de laatste speelronde van Bart Frouws had ik genegeerd. Te verwarrend en vast niet geruststellend. Een kaarsje in de kerk had niet geholpen. De kwestie was: hoe de onrust temperen en kalm, vol vertrouwen naar De Goffert gaan?

Gods kanonnen … dacht ik 2 weken eerder na het gelijkspel tegen die van die satelliet, Telstar. Rustig bleef ik er niet onder. Er was maar één drie-letterig woord voor het resultaat tegen de ‘Witte Leeuwen’. De onrust nam toe na de nederlaag in Groningen. De wedstrijd tegen Grunn keek ik op een mobieltje tijdens de ‘Dag van het Levenslied’. Het tegen FC Twente herstelde vertrouwen liep een deuk op. De tranen kon ik nog net bedwingen, om even in smartlappensfeer te blijven.

Gesprek van de dag

Iedereen wilde praten over de laatste speelronde in de week die eraan voorafging. Dit seizoen verbaas ik me over hoeveel ik over mijn club klets. Mensen pikten dat op of kwamen er uit zichzelf mee. Normaal ben ik een ½ uur na een wedstrijd  wel ‘uitgeluld’ over de bal en hoe die rolde. Voetbal, een leuke bijzaak des levens, maar er zijn belangwekkender en interessantere zaken, vind ik.

Als NEC het goed doet, verandert bijzaak deels naar ‘hoofdzaak’. Succes van de club geeft zoveel plezier, kleur, Schwung en energie. Zoals in 2024 met het halen van de bekerfinale; zoals tijdens de play-offs voor promotie in 2021; of in het te gekke Eerste Divisie-seizoen 2014/’15. Dit alles valt echter in het niet bij de uitzinnig goede 2^de seizoenshelft 2007/’2008 met Mario Been in de Eredivisie. NEC steeg naar grote hoogten en we stegen allemaal mee. We hadden het nauwelijks nog ergens anders over. Wat volgde was een waanzinnig Europees avontuur.

In de aanloop tegen Kowet wilde ik het liefst niets meer zeggen. Dit is het seizoen van: ‘Laten we de voetbalgoden niet verzoeken.’ Tart het lot niet met het uitspreken van voorspellingen of verwachtingen. Dat gonsde almaar door mijn hoofd. Er was echter geen ontkomen aan: iedereen praat over NEC. Ook mensen die niet zo veel met voetbal hebben. NEC is gesprek van de dag, the talk of the town. Dus nam de onrust bij mij alleen maar toe.

Lees meer

Wat een deceptie in De Kuip. NEC was geen schim van het sterke collectief dat PSV tot 2x toe op de pijnbank legde. Tegenstanders lijken een antwoord gevonden te hebben op de speelstijl. Daarop reageert NEC dan weer gebrekkig. Er zit ook wisselvalligheid in de ploeg zelf.

Wat is het toch met NEC? Ik heb 4 van de 6 finales meegemaakt. De dubbel tegen Ajax in 1983. In 2000 na Roda stond ik in tranen onderaan de tribune. In 2024  na het onnodige verlies tegen Feyenoord was ik zo gelouterd, dat de tranen wegbleven. Zo ook nu. Is NEC-supporter zijn een opdracht tot levenslang bekerfinales verliezen? Is dat ons te dragen kruis?

Lees meer