Zo. Hier hebben we het hele seizoen dus voor gespeeld, drie knockoutwedstrijden in mei. Of, zoals wij collectief verwachtten: één wedstrijd in mei. NEC was immers dit seizoen grotendeels uiterst magertjes. En Almere City bleek zowel uit als thuis al een groot probleem voor ons. Bovendien viel vlak voor de aftrap Tavsan ook nog uit en werd Sanniez zijn trainingspak uitgesleurd om het elftal te completeren. Daardoor schoof Barreto door naar het middenveld en kon onze zogenaamde ‘droomopstelling’ (nou ja, die basisploeg waarmee we het een korte tijd best leuk deden) op voorhand de prullenbak in. Maar goed, de nacompetitie blijft een aparte entiteit waarin vreemde dingen kunnen gebeuren. Ging Emmen ook niet vanaf plek 7 de Eredivisie in? Het kan spoken. En dus gingen we toch wel met een gezonde dosis zenuwen voor de televisie zitten.
De week van…goud, zilver of brons…
Ga ik mijn seizoenkaart verlengen? Natuurlijk ga ik mijn seizoenkaart verlengen.
Ik verleng elk jaar mijn seizoenkaart en dat is elk jaar weer een simpel a,b,c’tje, hoef ik niet over na te denken. Maar dit jaar is het anders, dit jaar moet ik nadenken. NEC vraagt aan mij: Ga jij voor goud, zilver of brons? Ik vind het eerlijk gezegd nogal een dilemma. Waarom moet ik die keuze maken? Waarom zegt NEC niet gewoon dat iedereen zijn seizoenkaart voor de helft van het geld kan aanschaffen, of juist het volle pond moet betalen omdat de club het geld nodig heeft?
Mijn eerste gedachte, toen ik de mail met informatie voor seizoenkaart houders kreeg, was dat ik natuurlijk voor goud ga. Ik heb niet echt een riant salaris maar kan het wel betalen. Bovendien schrijft NEC dat deze steun uitermate belangrijk is voor de club en dat ze hopen dat ik volgend seizoen samen met NEC vol voor goud ga! Natuurlijk wil ik NEC steunen en daarnaast vind ik het ook een geruststellende gedachte dat NEC volgend seizoen dan eindelijk vol voor goud gaat. Dus eindelijk eens een keer geen bronzen of zilveren tussenjaar…..
Zo zagen wij het: NEC – Dordrecht
Het was een wedstrijd zonder enige spanning vandaag. Geen blessures oplopen, geen domme kaarten en een beetje zelfvertrouwen tanken voor zaterdag als het voor het eggie is. Dat laatste liep niet echt volgens plan want al na 5 minuten keek NEC al tegen een 0-1 achterstand aan. Een simpele counter en matig verdedigen vormden de basis … Lees meer
Zo zagen wij het: Go Ahead Eagles – NEC
NEC wil zevende worden. Dat is de enige verklaring die wij nu nog kunnen bedenken. We geven letterlijk de goals cadeau, en dan gebruiken we het woord letterlijk echt correct in deze zin. Je kunt de strik om de bal zien zitten. Als er geen tegenstander op het veld te bekennen zou zijn, dan lopen we nog met een nederlaag van het veld af dezer dagen. Het probleem van een verslag schrijven is dat je daarvoor de hele wedstrijd moet uitkijken. Terwijl elk weldenkend mens na een klein half uurtje waarschijnlijk de TV uitgezet zou hebben uit pure frustratie.
Maar goed, we lopen op de feiten vooruit. In de inleiding van een wedstrijdverslag creëer je normaliter eerst nog even wat spanning en verwachting. Rens is weer terug: dat schept hoop! Ook Bruijn keerde terug in de basis. Tuurlijk, we misten Barreto vanavond, maar ook dat is goed want dan staat die voor de nacompetitie niet meer op scherp. Allemaal top en positief. Dan strooien we er toch nog even een laagje voorzichtigheid overheen om een mogelijke nederlaag niet al te hard te laten aankomen. Go Ahead staat immers boven ons en jaagt nog actief op de tweede plek en directe promotie. Een lastige avond dus voor ons NEC! De opmaat voor een interessant duel op het scherpst van de snede.
Zoiets?