Geen categorie

Zo, de tweede periode van het seizoen is inmiddels van start gegaan.

Terugblikkend op de eerste periode vallen me aantal zaken op. Allereerst het realisme onder de supporters. Gingen we de laatste seizoenen nog met veel (valse) hoop het seizoen in en maakte deze hoop al snel plaats voor cynisme, wanhoop en frustratie. Daar hoorde ik dit seizoen menig supporter verzuchten dat ‘het toch wel niets zal worden‘ om vervolgens gewoon zoals elk seizoen hondstrouw plaats te nemen op de tribune om weer een tranentrekkende wedstrijd te mogen aanschouwen. Want dat het spel de eerste wedstrijden (zacht gezegd) nogal tegen viel moge duidelijk zijn. Het viel niet mee om een bepaalde lijn/visie te ontdekken in de verschillende wedstrijdopstellingen en het spel deed vaak denken aan het breiwerkje wat mijn zoontje (verplicht) dient te maken op school. (In de war, knopen, ‘ik wil niet meer‘, jankend de zooi in een hoek smijten). Maar goed we kunnen natuurlijk niet de hele selectie in een hoekje smijten en dus rapen we de zooi maar weer op, proberen de knopen te ontrafelen, drogen tranen en gaan weer dapper door.

Lees meer

Dit soort wedstrijden gaat toch eigenlijk nergens over. In een totaal troosteloze, dode ambiance op een maandagavond sta je in de bittere kou onder een afdakje te kijken naar een stelletje kleuters (“beloften” heet dat officieel dan) dat tegen jouw elftal speelt in het altijd bruisende Wijdewormer. Ter vrije parafrasering van Herman Finkers: “Een stoplicht springt op rood, een ander weer op groen. In Wijdewormer is altijd wat te doen.” Met die kanttekening dat zelfs het licht van de spaarzame stoplichten in Wijdewormer de duistere naargeestigheid van deze echoput niet kunnen doorbreken. Geen bier op de ’tribune’ (we gebruiken het woord ’tribune’ hier in de ruimste betekenis van het woord) en geen catering. Daarom had de SV haar eigen cateringkraam maar meegenomen om het vijftigtal meegereisde die-hards van hamburgers te voorzien. Het enige positieve wat je kunt benoemen is dat je wel heel lekker dicht op het veld staat. In zo’n ellendig krocht blijft het altijd de vraag of de ploeg zich wel kan opladen voor de wedstrijd. Vorige keer ging het immers nog vreselijk mis in dit kuuroord voor post-terminalen.

Lees meer

Rens is terug! Na lang blessureleed keerde Rens van Eijden vanavond eindelijk terug in de basis tegen *zucht* Jong PSV. Vorig seizoen werd Rens nog als de redder van onze zwalkende club binnengehaald, maar helaas wist hij mede door blessures zijn status niet waar te maken. Een eerloos en Rens onwaardig einde leek een tijd lang in de lucht te hangen. Maar gelukkig kon hij vanavond weer aantreden en ons laten zien of onze hoop helaas ongegrond was, of dat er nog altijd een ronkende motor onder de kap ligt. Wat die metafoor ook mag betekenen. Hoe dan ook, het blijft altijd fijn om Rens in het rood-groen-zwart aan het werk te zien. Dit was overigens niet de enige wijziging in de basiself na het interlandweekend. Romeny keerde namelijk ook terug in de basis, net als Van Landschoot. Flemming schoof door naar de spits, waardoor Velikonja de bank moest opzoeken.

Lees meer

De speler van de maand verkiezing heeft nog nooit voor zoveel reuring gezorgd als deze keer. Opeens bleek Mart Dijkstra door supporters met grote meerderheid tot beste speler te zijn gekozen. Net zo opmerkelijk als terecht. Opmerkelijk, want al tijden is Dijkstra voor veel supporters de zondebok en de belichaming van alles wat er mis gaat bij NEC dus is het opvallend dat juist hij bij een dergelijke verkiezing als winnaar uit de bus komt. Terecht, omdat Dijkstra inderdaad gewoon al weken de beste speler van NEC is.

Lees meer