Geen categorie

In een uiterst winderig en regenachtig Rotterdam wachtte vanavond tegenstander Excelsior. De Kralingers staan een puntje los van ons op een zesde plek. Na twee uiterst teleurstellende duels waarin we de tweede periode volledig uit handen gaven, vinden wij onszelf inmiddels terug op plek 8, een straatlengte verwijderd van lijstaanvoerder Cambuur. Het was dus zaak om vanavond het tij te keren om in elk geval onze plek op de ranglijst te bewaken. Tom van de Looi werd daarbij geslachtofferd op het middenveld, dat al weken met afstand de zwakste sector van onze ploeg is. Flemming zakte daardoor een linie terug en Musaba kwam erin op rechts, met Romeny centraal in de spits. Zou het helpen? Hint: lees de titel.

NEC begon eigenlijk best goed en had in de beginfase een duidelijk veldoverwicht. In de eerste twintig minuten werd Excelsior volledig vastgezet op de eigen helft en hadden we de Rotterdammers serieus in de tang. Tot scoren kwamen we echter niet. Langzaam zag je het vuur uit onze ploeg sijpelen naarmate de regen harder naar beneden klaterde. Na een half uur spelen leken de Rotterdammers zelfs vanuit het niks binnen te koppen, maar de scheids oordeelde dat Branderhorst de bal op de lijn pakte. Nou, dat nemen we dan maar aan. Van die kans leek onze ploeg in elk geval zo te schrikken dat we het restant van de eerste helft niet meer aan voetballen toe kwamen.

Lees meer

De weken razen voort. Vorige week was er een probleem met een geweigerd spandoek. Inmiddels, na een gesprek met NEC, hebben de supporters excuses gekregen voor deze wonderlijke actie en konden we dit onsmakelijke incident gelukkig achter ons laten. Hoe vervelend zo’n geval voor de direct betrokkenen ook is, het is nieuws dat de meesten van ons weer snel zijn vergeten. Het is vluchtig nieuws, want een randzaak.

Hoe anders is dit met grootse sportieve prestaties. Die vergeet je nooit. Al het gedoe rond de club, over financiën, stadion, bestuurders of investeerders, kan nooit op tegen die ene legendarische pot voetbal, die beslissende goal, die historische overwinning. Dat zijn de gebeurtenissen die je bijblijven en waar je met alle mooie herinneringen graag aan terugdenkt. Gisteren, 3 december, was weer zo’n moment. Op 3 december 2008, uit tegen Spartak Moskou wonnen we met 1-2 in de groepsfase van de UEFA Cup. Spartak werd toen getraind door superster Michael Laudrup. Pas in de laatste vijf minuten bezorgden Jhon van Beukering en Lasse Schöne ons de verdiende overwinning. Man, man wat een spanning. Het was zo’n wedstrijd waarbij je, als je thuis op de bank keek, meerdere malen zo hoog opveerde dat met de kruin het plafond werd geraakt.

Lees meer

Je zou het na de laatste twee wedstrijden misschien niet zeggen, maar november was best een goede maand voor onze club. Die begon (wat lijkt het lang geleden) op 1 november met de 0-0 in de uitwedstrijd tegen SC Cambuur. Even waanden we ons daarna onverslaanbaar, want dankzij Rens kregen we toch geen doelpunten meer tegen. Even dachten we misschien, dat zelfs een aanval op een plek voor directie promotie tot de mogelijkheden behoorde…

…de wedstrijd tegen FC Volendam zette ons weer met de voeten op de grond. Alle tekortkomingen werden door de soepel spelende ploeg van Wim Jonk genadeloos bloot gelegd. Een verdiende nederlaag was het logische gevolg.

De verkiezing van de DTH Speuler van de Maand ligt voor november wat ons betreft helemaal open. In september speelde Mart Dijkstra ijzersterk en in oktober was het Rens van Eijden die een glorieuze rentree beleefde. Over de afgelopen maand zien wij niet direct een duidelijke uitblinker. Benieuwd wat jullie er van vinden.

Er kan dus weer gestemd worden. De ‘polls are open’ tot en met vrijdag.

In november werden de volgende wedstrijden gespeeld:

SC Cambuur – NEC 0-0
NEC – TOP Oss 3-0 (Romeny, Musaba, Flemming)
Helmond Sport – NEC 1-2 (Okita, Van de Looi)
NEC – Jong FC Utrecht 0-0
FC Volendam – NEC 3-1 (Van Landschoot)

Lees meer

Na de teleurstellende vertoning in eigen huis tegen Jong Utrecht gingen we vanavond op bezoek bij Volendam, een directe concurrent voor de periodetitel. Tegen Volendam presteren we doorgaans goed, dus dat schiep op voorhand hoop. De technische staf had voor deze wedstrijd zowaar een wissel doorgevoerd in de basis; Musaba begon dit duel in plaats van Romeny. Het strijdplan leek dus duidelijk: achterin de boel dichthouden en gokken op de counter met de snelheid van Okita en Musaba.

Volendam had er duidelijk zin in en leek de belangen van deze wedstrijd beter te begrijpen. De palingboeren trokken namelijk vanaf de aftrap fel ten strijde. NEC kon weinig anders dan achterover hangen en loeren op een uitbraak. Na een goede tien minuten murw gebeukt te zijn, leek NEC een beetje controle over de wedstrijd terug te krijgen. De adempauze was echter van korte duur. In de 18e minuut scoorde Volendam namelijk de openingstreffer. Een Volendamse voorzet vond Vissersdorp-voetballer Visser vogelvrij voorin Vierdaagsestadstrafschopgebied (okee, die laatste V was een beetje gezocht, maar kom op mensen). Visser deed een soort half-hakje dat met meer geluk dan wijsheid de bal dusdanig van richting veranderde dat hij achter Branderhorst verdween. Even later kon diezelfde Visser ontsnappen uit de rug van ons centrale duo en onbedreigd op ons doel afstomen voor de 2-0, maar hij faalde in de afronding. Het bleek slechts uitstel van executie. Na een half uur voetbal viel namelijk ook de 2-0, wederom uit een schlemielige kluts waar opnieuw een Volendam speler totaal ongedekt stond. Deed NEC dan helemaal niks terug in de eerste helft? Nee, eigenlijk niet.

Lees meer