Mark

Na de doordeweekse bekerdeceptie tegen Excelsior moest NEC vanavond een lange reis naar Leeuwarden maken. Daar wachtte een van de meest zware tests van deze periode, waarin NEC momenteel nog bovenaan staat. Cambuur is namelijk de lijstaanvoerder in de KK divisie. Een hele belangrijke wedstrijd dus, en dan ook nog op ku(ns)tgras. We moesten vanavond bovendien aantreden zonder Kvida, want die raakte dinsdag geblesseerd. Sturing nam zijn plek in. De rest van het elftal was ongewijzigd ten opzichte van de vorige twee competitiewedstrijden.

NEC begon aardig aan het duel en toonde zich in de openingsfase gelijkwaardig aan de huidige lijstaanvoerder. Naarmate de wedstrijd vorderde kreeg Cambuur de overhand, maar tot echte kansen kwam het niet. NEC had een goede mogelijkheid via Okita, maar zijn inzet werd gestopt. Tien minuten voor rust kreeg Cambuur tot twee keer toe een goede kans op de openingstreffer, maar een mislukt schot en Frank Sturing voorkwamen een voorsprong voor de thuisploeg. Even later ging de eerste gele kaart uitgerekend naar Oratmangoen, die Romeny onreglementair vloerde. Dat was meteen ook het meest vernoemenswaardige moment in de eerste helft, waarin NEC eigenlijk redelijk eenvoudig overeind bleef. De 0-0 met rust was dan ook een terechte afspiegeling van zaken.

Lees meer

Met twee overwinningen op zak in de tweede periode kon NEC vanavond thuis tegen MVV goede zaken doen. Met negen punten uit drie duels sta je er namelijk goed op, en kun je je wellicht zelfs een misstap – bijvoorbeeld volgende week tegen Cambuur – veroorloven. Zaak dus om vanavond de drie punten in eigen huis te houden. Onze drieëenheid in de dug-out stuurde hiervoor dezelfde elf basisspelers de wei in als afgelopen maandag. Dus weer met Flemming in de spits, Okita en Romeny op de flanken, en Rens achterin naast Kvida.

Lees meer

Dit soort wedstrijden gaat toch eigenlijk nergens over. In een totaal troosteloze, dode ambiance op een maandagavond sta je in de bittere kou onder een afdakje te kijken naar een stelletje kleuters (“beloften” heet dat officieel dan) dat tegen jouw elftal speelt in het altijd bruisende Wijdewormer. Ter vrije parafrasering van Herman Finkers: “Een stoplicht springt op rood, een ander weer op groen. In Wijdewormer is altijd wat te doen.” Met die kanttekening dat zelfs het licht van de spaarzame stoplichten in Wijdewormer de duistere naargeestigheid van deze echoput niet kunnen doorbreken. Geen bier op de ’tribune’ (we gebruiken het woord ’tribune’ hier in de ruimste betekenis van het woord) en geen catering. Daarom had de SV haar eigen cateringkraam maar meegenomen om het vijftigtal meegereisde die-hards van hamburgers te voorzien. Het enige positieve wat je kunt benoemen is dat je wel heel lekker dicht op het veld staat. In zo’n ellendig krocht blijft het altijd de vraag of de ploeg zich wel kan opladen voor de wedstrijd. Vorige keer ging het immers nog vreselijk mis in dit kuuroord voor post-terminalen.

Lees meer