De competitie zit erop en de lange voetballoze weken zullen vanaf komend weekend na het eindsignaal bij Liverpool – Real Madrid hun intrede doen. Pas begin augustus gaat de bal weer officieel rollen in de Eredivisie, waar wij ook volgend seizoen gelukkig onderdeel uit van zullen maken. Wat rest is terugblikken op een overwegend positief seizoen en gebombardeerd worden met grotendeels foutieve transferroddels.
Dat het seizoen overwegend positief genoemd mag worden komt uiteraard omdat de hoofddoelstelling – overleven – redelijk comfortabel werd gehaald. Sterker nog, NEC was tot de laatste speelronde nog in de race voor Europese play-offs. Een prima prestatie natuurlijk voor een ploeg die een jaar geleden nog troosteloos in de KKD ronddobberde en met hangen en wurgen de nacompetitie wist te bereiken. Een groot deel van die groep hield zich wonder boven wonder vervolgens relatief eenvoudig staande op het hoogste niveau. Enkele gerichte versterkingen (Lasse Schöne uiteraard, maar zeker ook Iván Márquez die op het laatste moment aan de selectie werd toegevoegd om het wegvallen van Van Eijden op te vangen) en aanvullingen (Mattsson, Guth, Akman, Verdonk, Bronkhorst) bleken voldoende om NEC Eredivisiewaardig te krijgen.

