Terug van even weggeweest, de DTH Speuler van de Maand! Wie dacht dat we vanwege een chronisch tekort aan goeie speulers waren gestopt met deze verkiezing heeft het dus mis. We gaan stug door en hopen op betere tijden, dat hoort bij het zijn van NEC supporter. En hé, we hebben het al wel vaker gezegd, er is er altijd wel één de minst slechte.
Om jullie een beetje te ontzien hebben is er geen aparte verkiezing gehouden voor januari. Die maand kende drie, tamelijk abominabele, wedstrijden. Daar kun je weinig mee.
NEC moest, na een overtuigende thuiszege vorige week, vandaag op bezoek bij FC Dordrecht. De Dordtenaren staan onder NEC op de ranglijst en dus hoopten we op een eerste uitzege in tijden. Jack de Gier hield vast aan dezelfde elf spelers als tegen Almere City, waardoor rechtsback Sanniez dus wederom op linksback begon en linksback Labylle op linkshalf. De logica ontgaat ons nog altijd, maar dat geldt wel voor meer dingen dit seizoen. Feit was dat NEC in de eerste helft weer eens zeer matig voor de dag kwam. Er was totaal geen urgentie, er werd niks gecreëerd en het spel oogde traag en mat. Dordrecht had de betere (spaarzame) kansen en kwam na ruim een half uur ook verdiend op voorsprong. De Gier bracht vervolgens Dijkstra in voor een aangeslagen Sanniez. Diezelfde Dijkstra scoorde even later vanuit het niets zowaar de gelijkmaker en dus gingen we rusten met 1-1.
‘Maar dit keer kwam ik terecht bij een club waar ik me vanaf het eerste moment wél thuis voelde. Mooie club, NEC. Aardige mensen, een echte voetbalclub, met fanatieke supporters. Gewoon gezellig.’
Het zijn woorden van Feyenoord-back Calvin Verdonk in VI deze week. Hij speelde vorig seizoen bij ons, met elk jaar een nieuwe selectie was je dat wellicht vergeten. Waar het om gaat is dat de woorden ‘mooi’, ‘aardig’, ‘echt’, ‘fanatiek’, ‘gezellig’, door een relatieve buitenstaander worden verbonden aan onze club. We zien het zelf misschien niet meer, maar we hebben nog steeds een mooi cluppie hoor. Eg wel.
Calvin Verdonk in actie tegen Jong PSV (8-2-2018). Foto: Rob Koppers
Een mooi cluppie dat sportief en financieel in zwaar weer zit, dat natuurlijk wel. Misschien wel het ergste is dat er nauwelijks concrete aanwijzingen zijn dat er verbetering op komst is. Van de zoveelste nieuwe start onder een nieuwe directie is nog niet veel terecht gekomen. Sterker nog, TD Oversier is al weer vertrokken waardoor we voorlopig al onze hoop moeten vestigen op algemeen directeur Van Schaik.
Al weken wordt er bij NEC geroepen dat het vertrouwen groeit en dat de omkeer in zicht is, maar tot dusverre laten de resultaten nog altijd flink te wensen over. De laatste thuiswedstrijd tegen Jong Utrecht was weliswaar een 4-1 zege, maar dat mag tegen een van de zwakste broeders in de competitie geen verrassing heten. Vorig weekend werd een 4-2 achterstand in tegen de Eagles nog knap weggepoetst, maar kregen we dus wel weer vier goals om de oren en sta je aan het eind van de dag toch slechts weer met een schamel puntje. En dat terwijl de concurrentie voor een play-off plek steeds verder uit het zicht verdwijnt. Vanavond moest daar verandering in komen, want Almere City kwam op bezoek in de Goffert. De uitwedstrijd tegen Almere in oktober was het begin van de ineenstorting van de ploeg van De Gier; een prima opponent dus om de heropstanding tegen in te leiden. Ex-NEC speler Loen was bovendien geblesseerd, dus was er vanavond ook geen kans op het ex-NEC syndroom waar we aan lijken te lijden: dat voormalige of verhuurde NEC spelers tegen ons een extra tandje bij schakelen. Bij ons was Overtoom niet beschikbaar. Waar Dijkstra zijn verwachte vervanger was, daar besloot De Gier om Bruijn en Labylle op het middenveld te zetten naast Van den Berg. Sanniez kwam daardoor op linksback en Joppen kreeg weer eens een basisplek op rechts.
