Dit soort wedstrijden gaat toch eigenlijk nergens over. In een totaal troosteloze, dode ambiance op een maandagavond sta je in de bittere kou onder een afdakje te kijken naar een stelletje kleuters (“beloften” heet dat officieel dan) dat tegen jouw elftal speelt in het altijd bruisende Wijdewormer. Ter vrije parafrasering van Herman Finkers: “Een stoplicht springt op rood, een ander weer op groen. In Wijdewormer is altijd wat te doen.” Met die kanttekening dat zelfs het licht van de spaarzame stoplichten in Wijdewormer de duistere naargeestigheid van deze echoput niet kunnen doorbreken. Geen bier op de ’tribune’ (we gebruiken het woord ’tribune’ hier in de ruimste betekenis van het woord) en geen catering. Daarom had de SV haar eigen cateringkraam maar meegenomen om het vijftigtal meegereisde die-hards van hamburgers te voorzien. Het enige positieve wat je kunt benoemen is dat je wel heel lekker dicht op het veld staat. In zo’n ellendig krocht blijft het altijd de vraag of de ploeg zich wel kan opladen voor de wedstrijd. Vorige keer ging het immers nog vreselijk mis in dit kuuroord voor post-terminalen.
Rens leidt matig NEC naar krappe overwinning
Rens is terug! Na lang blessureleed keerde Rens van Eijden vanavond eindelijk terug in de basis tegen *zucht* Jong PSV. Vorig seizoen werd Rens nog als de redder van onze zwalkende club binnengehaald, maar helaas wist hij mede door blessures zijn status niet waar te maken. Een eerloos en Rens onwaardig einde leek een tijd lang in de lucht te hangen. Maar gelukkig kon hij vanavond weer aantreden en ons laten zien of onze hoop helaas ongegrond was, of dat er nog altijd een ronkende motor onder de kap ligt. Wat die metafoor ook mag betekenen. Hoe dan ook, het blijft altijd fijn om Rens in het rood-groen-zwart aan het werk te zien. Dit was overigens niet de enige wijziging in de basiself na het interlandweekend. Romeny keerde namelijk ook terug in de basis, net als Van Landschoot. Flemming schoof door naar de spits, waardoor Velikonja de bank moest opzoeken.
De week van… de ode aan Mart Dijkstra
De speler van de maand verkiezing heeft nog nooit voor zoveel reuring gezorgd als deze keer. Opeens bleek Mart Dijkstra door supporters met grote meerderheid tot beste speler te zijn gekozen. Net zo opmerkelijk als terecht. Opmerkelijk, want al tijden is Dijkstra voor veel supporters de zondebok en de belichaming van alles wat er mis gaat bij NEC dus is het opvallend dat juist hij bij een dergelijke verkiezing als winnaar uit de bus komt. Terecht, omdat Dijkstra inderdaad gewoon al weken de beste speler van NEC is.
Uitslag Speuler van de Maand: September
Deze hadden jullie nog te goed. Van Zero naar Hero. Tot DTH Speuler van de Maand September is door jullie gekozen:
Mart Dijkstra
Mart Dijkstra is één van de meeste verguisde spelers van de afgelopen jaren. Aan zijn goede bedoelingen werd zelden getwijfeld, maar oh oh wat speelde hij soms slecht, en dan weer aardig, en dan weer goed, en dan weer superslecht. En die superslechte wedstrijden bleven nogal aan ‘m plakken. Bij een deel van de fans kon/kan hij geen goed meer doen. Maar daar is verandering in aan het komen. De laatste wedstrijden haalt Dijkstra stabiel een dikke voldoende en daar is hij nu door de fans voor beloond. Gefeliciteerd Mart!