Vandaag is het exact 37 jaar geleden dat ons cluppie in De Goffert de legendarische wedstrijd tegen het grote Barcelona speelde.
De afgelopen jaren zijn er diverse documentaires gemaakt over deze bijzondere wedstrijd. De meeste beelden hebben we natuurlijk allemaal al tig keer gezien maar omdat we er geen genoeg van kunnen krijgen hebben we zo nog een keer voor jullie op een rijtje gezet.
Veel kijkplezier!
Na het interlandweekend was het weer tijd voor onze spelers om de schoenen uit het vet te halen. Eén voordeel van zo’n epidemie is wel dat je eigenlijk het verschil niet meer merkt tussen spelen tegen een echte voetbalclub of tegen een Jong ploeg, er zit inmiddels toch evenveel publiek. NEC begon als we het goed zagen met dezelfde basiself als tegen Eindhoven, toen we met een monsterzege van het veld liepen. Dat beloofde dus wat.
Wedstrijdverloop: Helaas viel het deze keer allemaal toch wat tegen. Na een prima begin van NEC scoorde Utrecht Juniors bij zo’n beetje hun eerste aanval van de wedstrijd meteen de 1-0, na ronduit knullig verdedigen van meerdere NEC spelers. NEC kwam al snel terug in de wedstrijd door een gelijkmaker van Okita. Maar in plaats van dat je daar een boost van zou moeten krijgen, zakte onze ploeg volledig in. Na een goed half uur spelen kreeg een Jutrechter rood na een domme tackle op Janga en leek de wedstrijd in de zak. Toch waren het de Domstedelingen die in het restant van de eerste helft, ondanks een volledig veldoverwicht van NEC, de grootste kansen kregen op een voorsprong. In de tweede helft zette NEC echter aan en kreeg het meerdere kansen op de voorsprong. uiteindelijk kwam die er ook, en wel via een prima kopbal van Bart van Rooij.
In een voor NEC voetbalvrije week is er altijd nog corona. Wat al een tijdje in het vat zat is nu zeker, we zitten in hetzelfde schuitje als het afgelopen voorjaar. Positieve uitzondering: het professionele voetbal gaat vooralsnog door. Zoals Rogier Meijer het vandaag in De Gelderlander zei: “…ik ben eigenlijk vooral blij dát we nog voetballen”. Zo’n lockdown, zeker in de herfst/winter, is vast een stuk draaglijker als we ons druk kunnen blijven maken over de prestaties van ons favoriete cluppie.
Onze directeur Wilco van Schaik kreeg uitgebreid het woord in De Telegraaf en luidde daarin maar weer eens de noodklok over de financiële problemen die de profclubs hebben en nog gaan krijgen. Van Schaik klaagt over een zwakke lobby van de clubs in Den Haag, hij wil extra financiële steun en ook zo snel mogelijk weer publiek in het stadion.
Het is volstrekt begrijpelijk dat Van Schaik opkomt voor de sector waarin hij werkzaam is en daarmee natuurlijk ook voor zijn NEC, maar ik denk niet dat we er op hoeven te rekenen dat er voor de winterstop nog publiek in de stadions wordt toegelaten. Het argument dat er in de stadions geen besmettingen plaatsvinden doet nauwelijks ter zake. Het gaat immers veel meer om het beperken van de verplaatsingen rond de wedstrijden. Ook de roep om extra financiële steun maakt weinig kans, dan kun je wel aan de gang blijven. Van Schaik wijst er terecht op dat bij veel clubs bepaald geen hoge salarissen worden betaald, maar dat is in een heleboel andere sectoren ook niet het geval. Mij is niet duidelijk welke uitzonderingspositie het betaald voetbal in deze crisis kan claimen.
Je zou het bijna vergeten in dit digitale tijdperk, maar de oudgedienden onder jullie herinneren zich wellicht dat De Trouwe Honden ooit alleen in papiervorm bestonden. Vol enthousiasme werd ons DTH fanzine (oorspronkelijk nog ‘Doggystyle’ genoemd) rondom het stadion gesleten aan argeloze medesupporters. Naar goed nostalgisch gebruik leek het ons bijna twee decennia later (de eerste editie van ons fanzine zag het licht in 2001) een mooi moment om die oude fanzines weer eens van zolder te halen, flink af te stoffen en schaamteloos te herkauwen voor een nieuwe rubriek die we ‘DTH Classic‘ hebben gedoopt. In deze rubriek pakken we de leukste, meest memorabele of opvallende stukjes uit ons fanzine en geven we jullie een typisch DTH-siaanse terugblik op onze papieren periode (2001-2008).
Deze keer nemen we je mee naar het jaar 2002 waarin columnist Sjaak zijn bijzondere ervaringen met de sokken van Danny Hoekman met jullie deelt.
