Goudkuipje en de verloren dennenappels

Met nog maar een maand voor de boeg, is het de hoogste tijd om flink te gaan voorbeschouwen op de bekerfinale. De 6de voor NEC. In mijn geval wordt het de vierde. Wat weet ik nog op te diepen over de drie eerdere edities waar ik bij was? Okay, de Dennenappel is zilver, maar winnen we nu eindelijk goud in de Kuip?

1994 Feyenoord – NEC 2-1

Het waren de dagen dat een supporter nog probleemloos met de trein naar een gemiddelde voetbalwedstrijd kon. Sterker nog: je spoorde zelfs op je gemakje naar de bekerfinale. Ik was 22 en studeerde in Nijmegen, nou niet bepaald een scene waar je veel supporters tegenkwam. Ik kwam wel in De Goffert, maar niet eens elke wedstrijd. Het was nota bene een bevriende Willem II supporter die me overtuigde van de noodzaak naar De Goffert te gaan en die me overhaalde ook een kaartje te scoren. Op zijn beurt had hij weer veel contacten met Tilburgse Feyenoord supporters, die het leuk vonden voor de pot vast een stuk of honderd pintjes te gaan vatten in de kantine van… Varkenoord. De jeugdopleiding van Feyenoord dus, onder de rook van de Kuip.

Hoewel in cognito is dat voor een NEC-er toch niet echt een ontspannend ambiance om toe te leven naar zo’n finale. Het is lang geleden, maar ik herinner me dat ik hem behoorlijk zat te knijpen: zou ik op een of andere manier ontmaskerd worden en met pek en veren het supportershome uitgedragen worden? Waarschijnlijker is dat ik keihard zou zijn uitgelachen door de verzamelde Feyenoorders. Ik vond ‘t allemaal knap spannend.

De wedstrijd was in mijn herinnering al even heroïsch als mijn verblijf in het hol van de leeuw. NEC weerde zich als Eerste Divisionist kranig tegen het Feyenoord van Willem van Hanegem en maakte het na een 2-0 achterstand nog best spannend door de aansluitingstreffer te scoren in blessuretijd. Door het eeuwige talent Bennie Dekker. Dat John van Loen en Ruud Heus ook scoorden heb ik nagezocht. Ik zat in de tweede ring met lang niet zoveel NEC-ers als in latere edities. Ik kan me heugen dat ik het best een tamme boel vond daar. Beende Van Hanegem nog voor de prijsuitreiking niet de catacomben in met de mededeling: “Geef die bekert maar aan NEK.” Of maak ik het nu te mooi?

Lees meer

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

De week van…. Shirtsponsoring bij NEC

Waar sommige clubs het geluk hebben om grote sterke merken aan zich te binden als shirtsponsor, moet NEC het vaak hebben van bedrijven die voor snelle naamsbekendheid gaan in de hoop zo hun product in de markt te krijgen. De geschiedenis leert ons dat zoiets niet alleen moeilijk, maar ook risicovol is. Bij NEC begon … Lees meer

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

DTH Opinie: het afrekenen van Remco Oversier

Na het debacle van afgelopen seizoen is de directie nog steeds in functie en, buiten het ontslag van Lijnders, is de technische staf in tact gebleven. Oversier bleef vol verve zijn beleid verdedigen en Van Schaik bleef op de achtergrond. Geen rare verhalen, geen paniek. Het lijkt erop dat er een basis is gelegd voor de stabiliteit waar club en supporters al zo lang naar snakken.

Foto: Rob Koppers

Ook op andere vlakken waait er een andere wind. Bijvoorbeeld in de communicatie met de supporters. Om verlenging van de seizoenkaarten te promoten en het nieuwe thuisshirt te presenteren verschenen gelikte filmpjes en de nieuwe hoofdsponsor en nieuwe spelers werden op een originele gepresenteerd. Er is met veel succes voor een lijn gekozen om in de communicatie steeds de band tussen club, stad en supporters te benadrukken en daardoor nog sterker te maken.

Lees meer

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

DTH Opinie: Open dag 2018

De open dagen van onze club kennen de laatste jaren de nodige inflatie qua organisatie, budgetten, podia, artiesten en professionaliteit. De open dag van gisteren is daarom niet te vergelijken met die van pakweg 15 jaar geleden. Geen Lee Towers, De Sjonnies of Venga boys, maar Jopie Lens en duo Tim en Emiel. Niet 40 kramen, maar een stuk of 10. Geen speech van de grote dikke leider te horen tot in Lent op een megagroot podium met gigantische speakers, maar een enthousiaste stem van Gerry uit een licht haperende geluidsinstallatie op het veld. Geen Tsunami van snippers en een groots vuurwerk, maar gewoon omdat het kan weer een paar keer het liedje tsunami door de boxen.

Is dat erg? Nee, uiteindelijk draait het toch om goed weer, gezellig keuvelen met je maten en de kids die zich kunnen vermaken. En eerlijk is eerlijk, met nul budget komt het neer op creativiteit en enthousiasme en daar kom je een heel eind mee blijkt wel weer. En ik wil nog wel eens zien waar de andere clubs in de kk divisie toe in staat zijn. Waarschijnlijk staat deze open dag in de ranglijst van de kk divisie op een plek waar Jack voor zou tekenen in de eindstand.

foto: Rob Koppers

Lees meer

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.