Op het werk, bij de sportclub, in de supermarkt, op straat… Ik moet me verantwoorden voor iets dat ik niet heb gedaan. Mensen vragen mij wat ik er van vind. Ze hebben blijkbaar behoefte om mijn mening als NEC supporter te horen, maar eigenlijk zoeken ze vooral naar een bevestiging van hun eigen afkeer op het hele gebeuren. Mijn mening is alleen goed als ik zeg dat het heel erg was, dus ja dat doe ik dan maar, want op een nuancering over de handelswijze van de politie in het verleden of de dubieuze rol van de lokale media voor de derby zitten ze namelijk niet te wachten. Ik moet ook iets vinden van het gebeuren rond het instorten van het uitvak, dat het zo erg is. En als je dan een grapje maakt dat het inderdaad erg is dat er iemand een container heeft neergezet, nou dan zijn de poppen aan het dansen. Voor relativering is nu namelijk even geen ruimte. Het is nu de periode van je bent met ze of tegen ze. Dus zeg ik maar weer hoe erg het is, want ja, het was ook wel een erg opgeklopte derby deze keer. De derby gaf altijd al extra spanning, maar de sfeer rond deze derby was zo opgefokt dat dit blijkbaar de gevolgen zijn. En deze derby was er ook nog eens één van vlek op vlek. Van slachtafval, naar sneren naar overleden supporters, naar een bizar incident bij een tankstation, naar een verkeerd gevallen spandoek, naar bier gooien en vervolgens ook nog het uitvak incident, de rellen op het voorplein door NEC fans en de Vitesse fans die vernielingen hebben aangericht in het uitvak en daar ook zijn uitgebroken. Het was wel heel veel van het verkeerde. Van de meeste van deze vlekken is duidelijk dat er grenzen zijn overtreden, de meeste met kwade bedoelingen of op z’n minst met de bedoeling om de ander te raken, zowel letterlijk als figuurlijk. Het instorten van het uitvak was dat natuurlijk niet, maar een ongeluk en de doeken van Legio vielen deze keer met al die andere incidenten natuurlijk meer op, dan wanneer de derby verder rustig was gebleven. Ik denk ook dat meer fanatieke fans (let op ik bedoel hier niet hooligans!) minder moeite hadden met de doeken, dan fans die vooral voor het voetbal gaan. Datzelfde geldt ook voor toeschouwers en buitenstaanders. Fanatieke fans hebben namelijk een grote hekel aan Arnhem, geel-zwart en Vitesse. Onderling praten fanatieke supporters ook met krachttermen over alles wat Arnhem is. Zeker in tijden van een derby staat wat dat betreft de boel op scherp. Niks mis mee, zolang het maar geen excuus is om te rellen of over ontoelaatbare grenzen heen te gaan. Pure haat is dan misschien met een paar biertjes in een vriendengroep iets wat gezegd en gedacht kan worden, in het stadion is het achteraf gezien inderdaad te scherp of voor sommigen zelfs ongepast. Maar laten we aub niet alles veel te groot gaan maken.
Geen categorie
Zo zagen wij het: NEC – vistas
Eindelijk was hij daar dan. Na ruim vier jaar afwezigheid stond vandaag de mooiste derby van Nederland op het programma. Een wedstrijd die op voorhand al garant staat voor spanning en incidenten. Ook buiten de lijnen is er de afgelopen weken flink wat gebeurd, helaas niet altijd al te verkwikkelijk. Jammer dat het op die manier moet, want de wedstrijd zelf heeft op papier alles wat je wilt van een mooie derby. Met Barreto en Schöne had NEC twee spelers in de basis die weten wat er gevraagd wordt in deze duels en bovendien zaten er vanmiddag enkele jeugdtalenten in de basis die zijn opgegroeid met de Derby. Aan de overkant liep er daarentegen niemand rond die enige voeling had met deze speciale wedstrijd. Maar op papier hadden de arneppers wel meer kwaliteit op het veld staan. Russische witwasroebels tegen Nijmeegse vechtlust dus, de Derby in een notedop.
De week van……….derbykoorts
Nog 11 nachtjes slapen en dan is het zover…de Gelderse derby Man, man wat heb ik er zin in! Deze wedstrijd wil je niet missen. Sterker, deze wedstrijd ga ik niet missen. Ondanks dat ik juist dan op Texel zit met familie. Hiervoor reis ik met liefde 3 uur heen en 3 uur terug. Dit … Lees meer
DTH Speuler van de Maand: Uitslag
Het is nog niet eerder gebeurd, en nu dus ook niet, maar wel bijna: twee (of meer) spelers die evenveel stemmen krijgen. Uiteindelijk is het één stem verschil geworden.
De overwinning ging, misschien toch wel een beetje verrassend, niet naar Jonathan Okita. Het wonder Okita. De man die een paar jaar doelloos op veld en club ronddoolde. Zijn duelkracht, die van een visstick, was haast legendarisch, evenals de ontelbare keren dat hij na een geslaagde passeeractie de bal zomaar weer in de voeten van de tegenstander schoof. Scoren deed hij bijna nooit meer en na een uur voetbal was hij uitgeput.
Het wonder Okita. Hij oogt krachtig, doelgericht, verfijnd, alles wat hij niet was. Het is geweldig om naar te kijken. Spelers die zich doorontwikkelen tot volwaardige Eredivisie spelers, het is precies wat we nodig hebben om ons te kunnen handhaven.
Maar goed, Jonathan Okita is dus niet de DTH Speuler van de Maand September, dat is een speler die het qua verfijning duidelijk tegen hem af moet leggen, maar oh, dat fanatisme, die onverzettelijkheid, die blik in zijn ogen, iemand die je door De Derby heen kan slepen. Hij is in korte tijd uitgegroeid tot een lieveling van de fans, hij won vorige maand ook. De DTH Speuler van de Maand September is:
Iván Márquez
