Vanavond stond de wedstrijd tegen NAC Breda op het programma. Op voorhand al een cruciaal duel, om meerdere redenen. Het was de eerste wedstrijd onder leiding van Anton Janssen, en het was tegen een ploeg die net als NEC momenteel in een sportieve crisis verkeert. Beide ploegen hadden tot vanavond een schamel puntje verzameld uit vier wedstrijden, waarbij NEC op doelsaldo er nog net een stukje slechter voor stond.
De opstelling van NEC vertoonde weinig verrassingen, het was namelijk dezelfde basis-elf als vorige week. De start van NEC was vandaag echter weer een gevalletje ’terug bij af’. Binnen drie minuten lag de bal al achter Johnsson, nadat Poepon een voorzet van een vogelvrije Sarpong kon binnenwerken. Wat volgde was een lange periode van NAC dominantie, die eigenlijk zo’n beetje tot de 80e minuut zou duren. Beide ploegen werkten hard, maar NAC was simpelweg een maatje groter in het eerste bedrijf. Aanvallend bracht NEC nauwelijks iets, maar het grootste verschil tussen beide ploegen was toch het middenveld. Het was een wedstrijd waarin het gemis van Koolwijk weer eens pijnlijk duidelijk aan het licht kwam. Waar de NAC verdediging de bal goed kwijt kon aan haar middenlinie, daar was NEC de bal al na enkele seconden steeds weer kwijt. Ons middenveld reageerde veel, maar controleerde nooit. Bovendien jaagde NAC in de eerste helft veel beter de bal af dan NEC, dat vooral achteruit liep.