Hoewel zaterdag de volgende ‘finale’ alweer op het programma staat, komen we nog even terug op de wedstrijd tegen Heracles. Althans, op iets wat zich in de kantlijn van deze wedstrijd afspeelde. Een aantal supportersgroepen (naast DTH onder meer de Supportersvereniging, ForzaNEC, HKN en Stichting De Bloedkuul) was door NEC en een aantal investeerders uitgenodigd … Lees meer
NEC zit in een enorme vooral mentale dip. Na de duurste blunder uit de clubgeschiedenis tegen PEC volgde een totaal onnodige en ultiem late verliesbeurt tegen Heracles. Alleen Roda JC voelt zich zo mogelijk nóg ellendiger door thuis te verliezen van mede-degradatiekandidaat RKC.
Ondanks alles: NEC heeft een voordeel van 2 punten op Roda. Is dat voldoende?
Vandaag een mooi persoonlijk stuk van supporter Jeffrey over de emoties van gisteren en vandaag. Een beschrijving van gevoelens die door velen van ons gedeeld zullen worden.
In vak 080 til ik wat aangeslagen jongens omhoog en geef ze een schouderklopje. Ze zijn terecht aangeslagen door de late goal van Heracles. Ik heb het met ze te doen. Ze eten NEC, ze drinken NEC en ze ademen NEC. Ze zijn een stuk jonger dan ik ben maar ik herken mezelf in ze. NEC is hun leven en alles draait maar om 1 ding en dat is hun wekelijkse bezoek aan de heilige Goffert en of een uitwedstrijd van hun NEC. Zo zijn er vele mannen en vrouwen in de Goffert. Sommige hebben tatoeages van NEC en anderen hebben een rood, groen en zwarte dakpan aan hun huis hangen. Er zijn ook zogenaamde Bobo’s die een echt rood, groen en zwart hart hebben. Van Delft schijnt gisteren kapot gezeten te hebben maar ook Jac Bongers had er de pé in. Supporters komen uit alle geledingen en dat maakt een club als NEC zo mooi.
Gisteren na de wedstrijd besluit ik samen met mijn maatje richting het voorplein te gaan. Waarom? Ik heb geen idee. Wil ik mijn verdriet delen? Wil ik Edo Ophof op zijn flikker geven en/of begrijp ik de wissels van Anton niet? Ik weet het niet. Wat ik meemaak op het voorplein is erg pijnlijk en mooi tegelijk. Volwassen manen met tranen in hun ogen weten niet waar ze het zoeken moeten. De ene kijkt strak voor zich uit en de ander probeert zijn tranen te verbergen. Zelf krijg ik ook een brok in mijn keel. Mijn club gaat naar de klote en ik zoek naar een reden. Piet K. vertelt mij dat hij dit al verwacht had en aan het begin van het seizoen al wist. Ach achteraf praten is altijd makkelijk. Iedereen schijnt te weten waar het aan ligt. Zo zijn er te veel buitenlanders, zijn het het Boekhoorn en het Van Delft kamp, kunnen de spelers niet met elkaar door één deur, er is kwaliteit te kort enz, enz.. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.
Gifbekers? Ha! Die zijn voor watjes. Wij NEC-supporters drinken met gemak hele bokalen leeg. Ober, nog een rondje graag! Ondertussen verwijzen we de trouwe lezer even naar de titel van het stuk, dan hoeft niemand zich alvast illusies te maken over de verdere inhoud van deze nabeschouwing. Heracles reist vanavond met de volle drie punten terug naar Almelo. En wij omarmen het degradatiespook nog weer wat inniger. Dat is de kille conclusie na een zoveelste avondje pover voetbal in de Goffert, waar een heuse voorsprong voor NEC in de tweede helft werd weggepoetst.