Het mooie aan zo’n voetbalseizoen met Europees voetbal is dat je nooit lang kan treuren over een tegenvallend resultaat. Dat geldt voor de spelers, maar zeker ook voor de supporters. Binnen een paar dagen komt het volgende potje al weer in beeld en ontstaat vanzelf het gevoel van verwachting en hoop dat daar bij hoort.
En dus konden we ons na de wedstrijd tegen FK Bodø/Glimt gaan opmaken voor de uitwedstrijd tegen PEC Zwolle. Een paar uitzonderingen daargelaten, zijn alle tegenstanders in de Eredivisie in staat om het een NEC dat niet op 100% speelt, moeilijk te maken. Het was dan ook weer spannend hoe de ploeg na ‘Bodø’ voor de dag zou komen. Nou, niet best, kunnen we al verklappen.
In de basisopstelling was Nuytinck de vervanger van Pereira, Storm kon daardoor naar zijn positie rechtsachter. Monteiro speelde voor de geblesseerde Nejasmic. Het was niet de hoofdwond die Darko aan de kant hield, maar een andere blessure. Hopelijk snel weer fit.
We weten dat Nuytinck niet de beste opbouwer is en als je dan ook Nejasmic nog mist, doe je als team wel een paar jasjes uit. Monteiro was, vooral in de eerste helft, een bron van onrust. Nuytinck deed wat ie goed kan: op allerlei manieren ballen wegjassen.
Kijken we naar de rest van het team dan zie je dat bij Bischoff, Lebreton en vooral Fonville, de frisheid er op dit moment niet is. Fonville werd steeds voorbijgelopen, veroorzaakte een penalty, viel ongelukkig op zijn schouder en heeft gewoon rust nodig (ook nog een WK gespeeld hè). Hij werd in de rust vervangen door Kabar. Die maakte weer geen beste indruk.
Alles bij elkaar stond er toch wel een behoorlijk gemankeerd team in het veld, dat de eerste Europese weken niet geweldig verteerd heeft. Maar met Sandler, Kaplan, Geiger en een hopelijk steeds fittere Schuurs (waarover dadelijk meer), is er wel versterking in aantocht.
