Geen categorie

Net thuis van Bodø– NEC, gekeken met een maat in het Waterkwartier, het verre Westen, kan ik met de Europa League leven. Een paar fouten door gebrek aan ervaring in de 1^ste wedstrijd en domme pech in de 2^de kostten ons de kop.

Bodø was goed, maar ik sloeg niet stijl achterover van hun creativiteit. Ze spelen georganiseerd, gedisciplineerd, geconcentreerd, technisch goed en hebben automatismen in de ploeg. Een maatje te groot vind ik tè grote woorden. Tottenham Hotspur en HSV waren destijds 4 maten te groot. Bodø speelde in De Goffert reactief en had niet de drive en het tikkie-takka waarmee NEC kan spelen. Dat konden de 10 van NEC echter niet laten zien boven de poolcirkel. Er is echter geen reden de moed te verliezen.

Lees meer

Je weet dat je in een ander bakje bent beland wanneer de KNVB je weekendse Eredivisieduel uit het schema knikkert zodat je je optimaal kunt voorbereiden op Europees voetbal. Helaas was de uitgangspositie voor de wedstrijd van vanavond niet bepaald hoopgevend: een 1-3 tussenbalans wegpoetsen in een zwaar uitduel op kunstgras boven de poolcirkel tegen een gepokte en gemazelde tegenstander. Ga er maar aan staan. Maar goed, met Schreuder’s ploeg weet je het maar nooit. Vorig seizoen werden juist sterkere tegenstanders bij de strot gegrepen en waren de resultaten buitenshuis ook prima. Bovendien was daar nog die hele late 1-3 en bijna zelfs nog de 2-3 in de Goffert, waardoor je als NEC-fan toch de hoop houdt dat Bodø/Glimt geen onverslaanbare machine is, maar dat je ze echt wel pijn kunt doen. Die hoop was genoeg voor een toch best indrukwekkend aantal supporters om af te reizen naar het hele hoge noorden, waarvoor hulde. Wie echter gehoopt had om in elk geval nog een keer NEC in het echie te mogen aanschouwen onder het genot van de befaamde Champions League hymne kwam helaas bedrogen uit; die knuppels van Bodø/Glimt startten namelijk voorafgaand aan de wedstrijd godbetert het Europa League deuntje in! Je verzint het niet. Zelfs dat is ons niet gegeven.

Lees meer

Eindelijk was het dan zo ver. Voor de eerste keer ooit – en wellicht ook de laatste, wie zal het zeggen – klonk vanavond de Champions League hymne door ons eigen Goffertstadion. Wat er verder ook zou gebeuren, die pakken ze ons niet meer af! Gelukkig waren er nog wat extra speakers opgetrommeld, want als die hymne door onze verrotte stadioninstallatie had gemoeten dan had dat wellicht toch een beetje aan glans ingeboet. Daar was nu geen vrees voor – kippenvel!! Het stadion zat wederom lang vantevoren vol, afgezien van het bezoekersvak dat bij lange na niet uitverkocht bleek, en de sfeer zat er goed in. Onze fans zagen NEC met een ietwat verknipt wedstrijdtenue aantreden. Voorop droegen onze spelers wel de fraaie driekleur, maar de hele rug was rood. Wat bleek: van de UEFA mag je de rugnummers niet door meerdere kleuren heen hebben lopen. Zo veel mierenzifterige regeltjes, je wordt er bekant gek van. Maar goed, het mocht de pret niet drukken op deze voor NEC toch historische avond.

Lees meer

Nu NEC in Europees voetbal is beland, worden we om de oren geslagen met de bijbehorende voetbalwetten en -clichés: het moet natuurlijk oppassen geen punten te verspelen in de competitie, dat wil inderdaad nog wel eens gebeuren. Grote kans dat spelers niet voluit willen gaan omdat ze bang zijn voor blessures (Willem II supporters zagen een kans). Misschien willen ze wel voluit gaan, maar dat gaat niet lukken mensen, want ze zijn met hun hoofd al bij de komende Europese wedstrijd. En, er gaat uiteraard flink gerouleerd worden.

Dat we tegen Telstar verloren lag daarom helemaal in lijn met de verwachtingen. De taak van staf en spelers is om het lot weer in eigen hand te nemen. Ze moeten leren om met die Europese weken om te gaan, en dat moet snel, zoals Schreuder steeds benadrukt. Vooral de jonge jongens natuurlijk. Wat dat betreft heeft NEC het natuurlijk weer aardig voor elkaar met genoeg ervaring in de ploeg om de jonkies het klappen van de zweep te leren. Zo’n Tadic is alleen op dit punt al van onschatbare waarde.

Na de wedstrijd tegen Willem II werden we bewust gemaakt van nog een Europese voetbalwet. Volgens Schreuder zie je, ook bij de topclubs, dat het na een Europese wedstrijd vaak een half uurtje duurt voor zo’n team op stoom komt. Je moet de fysieke en mentale vermoeidheid als het ware even van je af spelen.

Lees meer