Werkelijk nooit gedacht dat we zo’n titel zouden kunnen schrijven: voorronde Champion’s League! Maar het is toch echt waar. NEC mocht vanavond aantreden in Athene (Piraeus) tegen lokale grootmacht Olympiakos. Twee jaar geleden nog landskampioen van Griekenland en ook winnaar van de Conference League. Geen kattenpis dus. Op voorhand was NEC uiteraard zwaar de underdog, maar dat zijn we wel gewend. Voor NEC zijn dit bonuswedstrijden, met in het achterhoofd dat Europees voetbal sowieso tot aan de kerst verzekerd is via de Europa League. Je moet natuurlijk echter wel altijd het hoogste nastreven en er is in clubvoetbal niks hogers dan de Champions League, uiteraard. Bovendien wil elke rechtgeaarde NEC-fan toch minimaal een keer in hun leven de befaamde hymne van Tony Britten door onze Goffert horen schallen. En daarvoor moeten we toch echt eerst Olympiakos overmeesteren.
De aanloop was echter verre van ideaal, want deze middag werd bekend dat Sano rond lijkt te zijn met PSV en dus halsoverkop weer terug kwam vliegen uit Griekenland om morgen gekeurd te worden. Met onze toch al kwakkelende defensie betekende dat een zoveelste puzzel voor Dick Schreuder. Maar goed, dat is het lot van werken bij een club als NEC – 15 miljoen plus bonussen kunnen wij simpelweg niet laten lopen.
