De week van … steunen, kreunen, diep zuchten

SC Cambuur  – NEC heb ik door -achteraf gelukkige – omstandigheden niet gezien. Na één en ander gelezen te hebben, had/heb ik daar ook geen behoefte aan. Juventus – NEC zag ik in café ’t Haantje. Wat een gezellige avond had kunnen worden, werd een drama in het kwadraat.

Het siert Dick Schreuder dat hij spelers in bescherming neemt. Ik vind zijn reacties na wedstrijden in het algemeen recht door zee en reëel. Niets aan de verkozen tactiek willen wijten, begint echter licht vervelend te worden.

Dicks aanvallende stijl leverde een prachtig resultaat op in het overigens behoorlijk wisselvallige seizoen 2025/’26. Feitelijk hadden we toen, vind ik, niet het type verdedigers dat gedrieën de tegenstander in bedwang weet te houden. Alleen Pereira en Fonneville hadden de benodigde snelheid om 1-op1 te verdedigen zonder ‘slot op de deur’. De anderen moesten het hebben van zich goed opstellen. Dat ging vaak genoeg mis. De verdedigende middenvelder, de 6, moet met een 3-mans defensie heel rap terug bij balverlies. Sano kwam vaak in die positie waardoor we minder van zijn aanvallende kwaliteiten hebben gezien, dan hij in huis heeft. En dat dan om Darko te ondersteunen.

Het gaat op dit moment over niets anders dan de zwakke verdediging. Het is te volgen dat Dick zegt dat spelers te vroeg gebracht moeten worden. Dat legt veel druk op jonge jongens als Tobias Storm en Almugera Kabar. Dus is het tijd hen te ontzien. Waarom Gabriel Brás niet wat vaker tussen de lijnen?

 

In de gegeven omstandigheden van een defensief tekort, is het mogelijk te kiezen voor een 4-mans-verdediging om iets meer zekerheid in te bouwen. Of de zes dus wat meer met de punt naar achteren. Ook om te voorkomen dat iedereen alle zelfvertrouwen verliest en het team uit elkaar valt, terwijl je zoveel tegengoals om de oren krijgt en nauwelijks punten pakt.

De 3-mans-variant vraagt veel van de keeper. Die moet ver van zijn doel durven/kunnen spelen en meevoetballen. Gonzalo Crettaz is daar goed in, maar zijn rode kaart bij Bodø toonde aan hoe riskant die speelstijl is. Nik Polster kan/moet daarin nog veel leren weten we na Turijn.

Natuurlijk heeft Dick meer te kiezen wanneer Kaplan, Schuurs, Sandler en Nuytinck allemaal fit zijn. De laatste 2 zie ik niet regelmatig hele wedstrijden uitspelen. Op Per na, misschien, zijn ze geen van allen Usain Bolts.

 

Geen tranendal

Zorgelijk is het gebrek aan fitheid en scherpte bij velen. En het totale verdwijnen van afjagen, collectief (hoog) druk zetten. Om over de blessure- en ziektegolf nog maar niet te spreken. Dat zegt ook wel dat het tussen de oren niet bij iedereen lekker zit. Dick en zijn staf hebben de handen vol aan mental coaching, denk ik. De routiniers in de selectie zullen daar ook een rol in spelen. En dan niet alleen met loze gebaren en geschreeuw in het veld, terwijl je zelf, Dusan Tadić en Philippe Sandler, maar matig mee komt. Komt de staf nog voldoende toe aan het voetballende gedeelte? Een stress-coach is een goed idee. Ik herhaal het nog maar eens.

De huidige selectie is, denk ik, in potentie (sommige jonkies hebben nog tijd nodig) beter dan die van vorig seizoen. Zij het dat Kodai San-O tot dusverre onvervangbaar is gebleken. Ik hou mijn hart vast dat Darko Nejašmič in de winterstop verdwijnt. Zover is het nog niet. We hoeven tegen die tijd niet in een tranendal te zitten. Dit NEC kan en moet zich nu herpakken komende zondag tegen Go Ahead Eagles thuis. Zoals dat succesvolle NEC in het wonderseizoen deed, na het debacle in De Kuip tegen AZ.

 

Mark G

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.