We zitten in een interland-periode waaraan geen einde komt, maar die wel een wereldgoal van Cody Gakpo opleverde. Tot zover het geleuter over oranje. Mijn rood-groen-zwarte gemoed zonk me in de schoenen de afgelopen tijd. Tegen Go Ahead Eagles thuis klom het er weer – een beetje – uit.
Na alle loftuitingen die een zomer lang na seizoen 2025/’26 èn tijdens een week voorronde Champions League klonken, horen we nu al een tijdje dat NEC naïef, slappe hap en met een restant-verdediging speelt. Dat moet nou maar eens afgelopen zijn. Het vooruitzicht tegen Ajax uit de competitie te moeten hervatten maakt me licht nerveus.
Klassieke spelverdeler
Ik doe het zelden maar heb de wedstrijd NEC – Go Ahead in zijn geheel opnieuw bekeken, in alle rust thuis op de bank. Het gelijk spel was een terechte uitslag. Wat me bij nader inzien opviel, was dat Dusan Tadić weliswaar niet veel aan de bal was, maar dat bijna alles wat hij deed heel goed was. De man heeft een fluwelen techniek, een fantastische trap, groot overzicht, gogme en gevoel voor het juiste tempo. Een kilometervreter of Usain Bolt is hij niet.
Nou vroeg ik me al vroeg in het seizoen af of Dusan en Tjaronn samen kunnen. Daarin sta ik niet alleen, blijkt inmiddels. Stel je beide spelers op, dan verzwakt het geheel. Tadić heeft alles in zich om als klassieke spelverdeler te spelen. Chery is meer dan dat, doordat hij veel energieker, sneller en dynamischer is, druk kan zetten, overal op het veld opduikt en vaak wat dieper speelt. Dus die 2 dan toch maar afwisselen. Tadić houdt wel van een potje ravotten met een tegenstander in eigen zestien bij een corner. Qua druk zetten hoger op het veld is hij niet sterk. In de gewenste speelstijl moet er overigens continu druk gezet worden. Dat zien we nog te weinig dit seizoen.
De vlag in de hoek
Het is bij veel clubs uit de Eredivisie een euvel dat ze terugvallen wanneer er ook Europees gespeeld wordt. Zo ook bij NEC. Toch valt me dat tegen, gezien de breedte van de selectie dit seizoen. Okay, al die blessures helpen niet, maar op Europees voetbal is goed geanticipeerd door technische staf en management bij het aantrekken van nieuwe spelers en uitbreiden van de selectie. De fitheid waar NEC om geroemd werd afgelopen seizoen zie ik nog steeds niet in de lopende competities. Deze weken zonder wedstrijden zullen daarin verandering moeten brengen.
Groen licht
Ondanks de zeperd in Turijn verheug ik me op de komende Europese wedstrijden. Helaas ben ik al te lang niet meer naar uit-wedstrijden in Nederland geweest. Dus heb ik geen + of ++-uit-tag op mijn seizoenskaart. Bekerfinales tellen niet mee, geloof ik. Met de enorme schare uit-support van de laatste jaren wordt het lastig om weer naar Zagreb te gaan. In 2008 was ik erbij. 1 van mijn companen observeerde toen dat alleen Lasse Schöne mee kon op het hoge Europese niveau van Dinamo Zagreb. Dat onderstreepte Lasse later met een wereldgoal in Moskou. In de huidige selectie kunnen meer spelers dat Europese niveau aan. Ik vind het jammer dat een uit-ticket er hoogst waarschijnlijk niet in zit, maar ook volkomen terecht dat + en ++-fans voorgaan.
Ondertussen wil ik wel eens groen licht zien voor de renovatie van het stadion. De website Goffertevolutie.nl spreekt vooralsnog slechts over voornemens. Gaat de verbouwing na dit seizoen nou van start of niet? Het zou een wondertje zijn.
Over wonderen, dansen en dromen wil ik me nu niet uitlaten. Het is toch meer zuchten en steunen momenteel als NEC-supporter. De rood-groen-zwarte vlag gaat alleen nog uit op matchdays . Hij staat voorlopig gestreken in de hoek. Maar … ik hoop (en bid niet) dat ie dit seizoen wekenlang uit kan hangen, wanneer NEC in een sterkere fase zit en we weer juichend door het leven gaan.
Mark G