3 weken voor de 1ste Eredivisie-wedstrijd van het seizoen 2026/’27 voel ik gezonde wedstrijdspanning. Ik ben niet zo van de oefenwedstrijden omdat ze vaak weinig tot niets zeggend zijn. Voor NEC kan niet meer gesproken worden over: “Het is maar een oefenwedstrijd.” De 1ste voorronde Champions League komt er aan. Nu moet de selectie, die we op dit moment hebben, er al staan.
De Treffers – NEC heb ik wel bezocht en vond ik niet hoogstaand zomeravondvoetbal. Wat mij positief opviel, was de fitheid van Tjaronn Chery. Is ie gewoon chronisch fit, ook na een vakantie? Hoe hij op zijn Tjaronns een lastig aangespeelde bal, die hoog ketst, uit de lucht lepelt en met links controleert. Genieten. Of de piroutte van Dirk Proper waarmee hij 2 man in één beweging zoek speelt. Voor dit soort acties kom ik naar het stadion.
Kaj Sierhuis en Tobias Storm maakten een goede indruk. Op dit moment is mijn grote vraag waar blijft de witte rook boven De Goffert voor Emre Mors getekende contract? Na 3 of 4 balcontacten was al te zien dat Emre een stadion in vuur en vlam kan zetten. Het zomeravondpubliek op Sportpark Zuid hield zich verrassend stil. Ook ik, maar ik stond te genieten. Ik hoop dat Emre tekent en zich thuis gaat voelen.
Bouwen met beleid
Een interview in The Guardian met de sympathieke Oostenrijker Olivier Glasner, die Crystal Palace tot 1ste tastbare successen bracht, zette me aan het mijmeren. Glasner vertelt in prachtige metaforen hoe hij wil gaan bouwen om Nottingham Forest weer op niveau te krijgen en substantieel mee te laten doen in Europa. Stap-voor-stap bouwen wil Glasner met Forest. Bouwen aan de club (als bedrijf), staf, selectie en stadion is precies wat NEC wil en doet.
De mogelijkheden hier zijn wat bescheidener dan die van een Premier League of Championship club aan de overkant van de Noordzee. Dat er mogelijkheden zijn, zagen we afgelopen seizoen. En dat gaan we – als de voortekenen niet bedriegen – de komende seizoenen zien. Bij deze wens ik dat Dick Schreuder de ambitie heeft en middelen krijgt om te bouwen. En dat hij daar nog een seizoen of wat aan mee werkt.
Waarschijnlijk wordt deze transferperiode een aardige zak met duiten binnengehaald in De Goffert. Dat zal deels naar kapitaal op het veld gaan, deels naar kapitaal in stenen. Ik vind de renovatieplannen zoals nu gepresenteerd mooi en veel belovend. Jammer voor de mensen op de wachtlijst dat de realisatie van fase 1 nog op zich laat wachten.
Waar ik niet gerust op ben, is dat dit project foutloos en zonder bouwkundige of financiële missers gaat verlopen. We renoveren dan wel geen Tweede Kamer, maar ook in Nijmegen kleunen we er nogal eens naast: Triavium, Lux, een Waalbrug die half opgeknapt wordt (waar blijft die verf?). Ergo: een flink potje knaken is nodig om eenmaal vastgestelde plannen onafhankelijk dubbel te checken, bouwkundig en financieel, voordat een order wordt toegekend.
Wanneer fase 1 opgeleverd wordt, is De Goffert een echt Engels stadion. Dat is wel een leuke openingswedstrijd waard, tegen Sunderland AFC of de club waar Robin Roefs dan het doel schoon houdt.
Voetbalgemis
Nu sidder en beef ik voor de loting voor die 1ste voorronde Champions League: grote namen in het kokertje voor NEC. Ik ga niet speculeren, droom wat onrustig, in aanloop naar die voorronde. Ik heb post-seizoen 2025/’26 wel prettig verder gedroomd overigens. Dromen deden we allemaal in de laatste pakweg 5 maanden van competitie en beker. Hoe dan ook komen er mooie Europese potjes aan. Wellicht ook nog tripjes en away-days.
Terzijde, de door mij voorgenomen WK-boycot ontglipte me al snel. En dat was inderdaad “matig” zoals een Trouwe Hond opmerkte. Niet eerder miste ik het voetbal zo, na het einde van het seizoen. Ik zat oprecht in een sportieve dip. En dat was … ‘de schuld’ van NEC. Dit doordat NEC zo veel vermaak, spanning, emotionele ups-and-downs bracht en daarmee het leven kleur gaf in 2025/’26. Ik heb geen glazen bol, ga niet zeggen dat ‘Wonderseizoen 2’ voor de deur staat. Zeker is wel dat we heel wat gaan beleven.
Mark G