De zon schijnt. De zomer kondigt zich aan, terwijl het nog lente is. Het rood-groen-zwart wappert fier voor mijn raam met een mooie, groene boom daar pal achter. Ik laat de vlag continu vliegen, nu, na de wedstrijd tegen FC Twente waarin NEC de kater van de bekerfinale van zich afspeelde.
Het was wéér een finale, FC Twente-NEC. De nummer 4 tegen de nummer 3 in de strijd om de achtervolging op nummer 2. We weten allemaal hoe het ging. Heb je dit gemist, lees dan het wedstrijdverslag op deze website.
In de 2de helft in de Grolsch Veste zagen we een gedreven, energiek NEC zoals we dat vaker gezien hebben dit seizoen. Dat was genieten. En toch ook de zenuwen verbijten. Een overwinning was verdiend geweest. Een nederlaag was echter ook dichtbij, ware het niet dat Gonzalo Crettaz in de laatste minuut een fenomenale redding verrichtte.
Wat maken we toch allemaal mee dit seizoen 2025/’26? De – veelal wat oudere – NEC-supporters die ik spreek, zeggen tegen elkaar dat we niet gewend zijn aan succes: “Dat zit niet in ons DNA,” om 1 van hen, kale Ries, te citeren. Dat klopt wat mij betreft. Het valt inderdaad niet mee in succes te durven geloven, als je je meer dan eens hebt zitten afvragen in De Goffert wat je daar eigenlijk aan het doen was.
Dat zijn we wel aan het beleven nu, succes. Plaats 3 of 4 en misschien zelfs plek 2 zijn realistisch op het moment van schrijven. Telstar moet zich nog veilig spelen, dus zal zijn huid duur verkopen in De Goffert. Groningen wil play-offs spelen, dus gaat volle bak wanneer wij in het Hoge Noorden puntjes willen gaan sprokkelen. Go Ahead speelt nergens meer voor, maar die gaan het ook niet zo maar weggeven hier, in de Bloedkuul. Dat wil allemaal niet zeggen dat wij geen punten gaan pakken.
Ergo: jongens, het team bedoel ik, jullie hebben je zelf herpakt in Enschede. Petje af!! Er zit nog veel meer in het vat. We willen niet alleen maar dromen, maar vooral DANSEN! Een hele zomerstop lang.
Mark G