Het is een komen en gaan geweest bij NEC in de afgelopen maanden. Zowat de hele selectie is ververst en de enige basisspelers van vorig seizoen die we nu nog in de selectie hebben zijn ex-aanvoerder Dijkstra en de spitsen Braken en Achahbar. Voor de rest is alles nieuw in de basis. De afgelopen week konden we weer twee nieuwe namen toevoegen aan de spelerslijst: Okita (na veel gestribbel en geworstel eindelijk losgeweekt bij MVV) en Bossaerts (weggehaald bij KV Oostende). Vooral die laatste aankoop is ietwat opmerkelijk. Met Rens van Eijden en Josef Kvida heeft NEC immers al een aardig centraal duo staan. Het is maar de vraag of Bossaerts zich daar zo makkelijk tussen knokt. Tuurlijk, Mathias wordt overal een groot talent genoemd, maar zijn voornaamste wapenfeit is dat hij vier jaar lang (van zijn 16e tot zijn 20e) in de jeugdopleiding van Manchester City heeft gezeten. En ook bij KV Oostende wist hij zich nooit in de basis te knokken en speelde hij ‘slechts’ 14 wedstrijden. Dit gezegd hebbende hopen we uiteraard dat Bossaerts zijn belofte dit seizoen bij NEC alsnog volledig gaat waarmaken.
Mark
NEC met hangen en wurgen in slotseconde langs Jong Utrecht
Na het teleurstellende optreden thuis tegen Cambuur, waar NEC in de slotfase een zeker lijkende winst uit handen gaf, moesten we vanavond op bezoek bij een van die factoren die de Keuken Kampioen Divisie zo dramatisch maakt: een ‘Jong’ team. Ditmaal was het Jong Utrecht, waarschijnlijk het slechtste team in de KK divisie. Een team waar je eigenlijk niet eens moet hoeven vragen of we gaan winnen, maar met hoe veel doelpunten. Een uitgelezen mogelijkheid dus om de domper van afgelopen weekend weg te poetsen. Nieuweling Okita bleef voor dit duel nog even op de bank ten faveure van Darri, waardoor we met dezelfde elf spelers aan de start verschenen als tegen Cambuur.

23 augustus 2002: Herdenking Bart de Graaff
Vandaag is het exact 16 jaar geleden dat, voorafgaand aan de wedstrijd NEC-AZ, onze voormalige hoofdsponsor Bart de Graaff werd herdacht.
We kennen allemaal de fantastische items nog wel die Bart destijds over ons cluppie maakte tijdens zijn uitzendingen op Veronica. Deze zijn overigens nog steeds te bekijken via YouTube!
Omdat wij de mooie tijd met Bart en BNN nooit zullen vergeten, plaatsen we hieronder de beelden van de herdenking voor Bart.
NEC verkwanselt in blessuretijd twee zeker lijkende punten
Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Het Eerste Divisie seizoen 2018-2019 is vanavond officieel van start gegaan. Waar we vorig jaar nog in de biercompetitie acteerden, daar moeten we het dit jaar laten zien in de Keuken Kampioen (KK…?) divisie na een sponsorwisseling in de zomer. De taak van NEC in deze divisie is echter nog steeds onveranderd: zo snel mogelijk eruit komen. Vorig jaar mislukte dit op de valreep jammerlijk en als een direct gevolg daarvan konden we vanavond kijken naar een haast volledig nieuw elftal en dito coach. Clubheld Jack de Gier zond namelijk de volgende elf spelers het veld in: Coutinho (nieuw); Van Eijden (ook soortement van nieuw al is hij natuurlijk tevens een oudgediende – welkom terug, Rens!), Kvida (nieuw, met een streepdingetje op de ‘i’ maar ik kan de juiste knop daarvoor even niet vinden), Labylle (nieuw, zal hopelijk een stabiele factor blijken, ha ha. Sorry.), Lartey-Sanniez (nieuw); Van den Berg (nieuw), Dijkstra (niet nieuw), Overtoom (nieuw); Braken (niet nieuw), Achahbar (niet nieuw), en Darri (nieuw). Slechts drie spelers nog over dus van de ploeg die vorig seizoen in extremis jammerlijk het onderspit delfde. Ook op de bank zagen we menig onbekend gezicht loeren op een invalbeurt. Of deze rigoureuze verversing een goede of slechte zaak is zal de tijd moeten uitwijzen, maar in elk geval is het zonder overdrijven een verse start te noemen. Aanvallend lijken we wat kwaliteit te hebben ingeleverd met het vertrek van Rayhi en Groenev Danjuma, maar defensief ziet het er op papier wel wat degelijker uit dan vorig seizoen. Na een wat povere voorbereiding met weinig aansprekende tegenstanders en uitslagen, moest NEC vanavond in de eigen Goffert tegen SC Cambuur laten zien wat de ambities voor dit seizoen zijn. Kan dit team zich profileren als potentiële titelkandidaat, of wordt het hopen op een goede lente en een eindspurt in de nacompetitie?

Foto: Rob Koppers