Het was prima voetbalweer vandaag in de Goffert, waar NEC na een interlandpauze weer voor het echie de mat op mocht tegen Willem II. Beide ploegen wonnen na een moeilijke openingsdag de daaropvolgende twee duels, maar Willem II vindt zich door een iets beter doelsaldo een plekje hoger dan NEC. Dit beloofde op voorhand dus een interessante ontmoeting te worden, met zelfs een plekje in de top 5 in het vooruitzicht voor de winnaar.
Mooi spandoekje voor voormalig NEC sponsor Bart de Graaf. Foto: Rob Koppers
Stadion: Erve Asito (wij houden het gewoon bij Polman).
Gras: Geen.
Uitvak: Zat voor 2/3e vol (rond de 330) vanwege de corona, ofwel uitverkocht. Hier en daar gespreid, elders op een kluit.
Catering: Gratis koffie en broodjes van de lokale SV. Toch wel netjes, al mag dat ook wel als je als uitsupporter al ruim een uur van tevoren aanwezig moet zijn om de een of andere vage reden. In elk geval is 5 euro voor een halve Heineken een betere deal dan wat je in de Arena krijgt (6,50 voor een kleinere maat in Amsterdam).
Opmerkelijk: De wedstrijd startte een paar minuten later vanwege een gat in een van de doelnetten.
Na de valse uitstart tegen Ajax mochten we vanmiddag op herkansing in Almelo. Dat moest dan wel zonder Barreto, die met een lichte dijbeenblessure kampte. De basiself was vanmiddag ongewijzigd, dus weer met Akman in de spits en Bruijn op links. Onze nieuwe spits Pedro Ruis was vandaag ook mee maar keek nog even vanaf de zijkant toe.
Effe snel sproeien nog om de slidings niet in een bloedbad te veranderen op het ku(ns)tgras.
Na de pijnlijke zeperd tegen Ajax begon de competitie voor NEC vanavond in eigen stadion pas echt. Op basis van de begroting (PEC heeft de 12e en NEC de 14e begroting van de Eredivisie) is PEC gewoon een directe concurrent. Bovendien is onze ploeg nog duidelijk zoekende en was het maar afwachten hoe zwaar de wedstrijd in Amsterdam mentaal nog na zou spoken. En natuurlijk zat ons stadion vanavond een stuk voller dan menig van onze spelers gewend is. Een belangrijke graadmeter dus om te zien waar we nu echt staan en wat we mogen verwachten van dit seizoen. En wat blijkt: er is absoluut hoop!
We zijn weer terug!! Heel mooi doek. Foto: Rob Koppers
Nou, vanavond was het dus zo ver: onze eerste Eredivisiewedstrijd in vier jaar! En het was meteen een taaie, want we moesten aantreden in de thuishaven van de huidige landskampioen Ajax uit Amsterdam. Normaliter geen populaire wedstrijd onder meereizende NEC fans. Maar na vier lange jaren van KKD ellende, aangelengd met een flinke scheut coronamaatregelen, wilde een grote schare fans toch weer eens aan het grote werk ruiken. Maarliefst 700 supporters reisden af naar de hoofdstad. En de stemming zat er flink in. Of dat zou beklijven was afwachten, want Ajax was na het Johan Cruijf schaal-debacle natuurlijk wel gebrand op een goede opening van het seizoen. Terwijl bij ons het merendeel van de basis voor het eerst kennis maakte met de Eredivisie. Bovendien had Meijer gekozen om aan te treden met een 4-3-3 opstelling, ook al hebben we nog steeds geen eerste spits. Wellicht was het voor dit duel toch niet onverstandig geweest om te starten met de 5-3-2 waar we vorig seizoen zo succesvol mee waren? Maar goed, de trainer kent zijn ploeg het best…