Je weet dat je in een ander bakje bent beland wanneer de KNVB je weekendse Eredivisieduel uit het schema knikkert zodat je je optimaal kunt voorbereiden op Europees voetbal. Helaas was de uitgangspositie voor de wedstrijd van vanavond niet bepaald hoopgevend: een 1-3 tussenbalans wegpoetsen in een zwaar uitduel op kunstgras boven de poolcirkel tegen een gepokte en gemazelde tegenstander. Ga er maar aan staan. Maar goed, met Schreuder’s ploeg weet je het maar nooit. Vorig seizoen werden juist sterkere tegenstanders bij de strot gegrepen en waren de resultaten buitenshuis ook prima. Bovendien was daar nog die hele late 1-3 en bijna zelfs nog de 2-3 in de Goffert, waardoor je als NEC-fan toch de hoop houdt dat Bodø/Glimt geen onverslaanbare machine is, maar dat je ze echt wel pijn kunt doen. Die hoop was genoeg voor een toch best indrukwekkend aantal supporters om af te reizen naar het hele hoge noorden, waarvoor hulde. Wie echter gehoopt had om in elk geval nog een keer NEC in het echie te mogen aanschouwen onder het genot van de befaamde Champions League hymne kwam helaas bedrogen uit; die knuppels van Bodø/Glimt startten namelijk voorafgaand aan de wedstrijd godbetert het Europa League deuntje in! Je verzint het niet. Zelfs dat is ons niet gegeven.
Eindelijk was het dan zo ver. Voor de eerste keer ooit – en wellicht ook de laatste, wie zal het zeggen – klonk vanavond de Champions League hymne door ons eigen Goffertstadion. Wat er verder ook zou gebeuren, die pakken ze ons niet meer af! Gelukkig waren er nog wat extra speakers opgetrommeld, want als die hymne door onze verrotte stadioninstallatie had gemoeten dan had dat wellicht toch een beetje aan glans ingeboet. Daar was nu geen vrees voor – kippenvel!! Het stadion zat wederom lang vantevoren vol, afgezien van het bezoekersvak dat bij lange na niet uitverkocht bleek, en de sfeer zat er goed in. Onze fans zagen NEC met een ietwat verknipt wedstrijdtenue aantreden. Voorop droegen onze spelers wel de fraaie driekleur, maar de hele rug was rood. Wat bleek: van de UEFA mag je de rugnummers niet door meerdere kleuren heen hebben lopen. Zo veel mierenzifterige regeltjes, je wordt er bekant gek van. Maar goed, het mocht de pret niet drukken op deze voor NEC toch historische avond.
“Die Meister. Die Besten. Les grandes equipes. THE CHAMPIONS!!!” Foto: Rob Koppers
We starten doorgaans een ‘zo zagen wij het’ met een intro-praatje over het gespeelde duel en dat het best een lastige pot zal worden en zo. Er is immers een slordige honderdtwintig miljoen euro verschil in teamwaarde tussen het nietige NEC en het grote Olympiakos. Een van de grootmachten in Griekenland en op Europese bodem bla bla twee jaar geleden nog Conference League gewonnen bla bla NEC zal een lastige avond tegemoet gaan etcetera enzovoort.
Nou, we hebben het gezien. NEC trad aan, NEC stroopte goddomme de mouwen op en NEC liet Olympiakos opnieuw zien dat je met keihard werken, vechten voor elke grasspriet en almaar blijven gaan elke ploeg de baas kunt op een goede dag. Tuurlijk, Telstar zal even grinniken vanavond, maar zelfs daar malen we momenteel niet om. Want NEC heeft namelijk zojuist godbetert Olympiakos de Champions League uitgeknikkerd! Ja, het is echt waar. Dat is een zin met meerdere componenten die wij nog nooit in een dergelijke combinatie hebben kunnen opschrijven. En wellicht zal dat ook nooit meer gebeuren. Het is Barcelona in de Goffert 1983. Het is Udinese in de UEFA Europa League 2008. Het is nieuwe historie voor onze club. En wij mogen het allemaal meemaken.
Het lelijke eendje. Trots en eigenwijs. Foto: Rob Koppers
Tuurlijk, we hebben nog niks. Dat roept heel Nederland momenteel. Er is nog een hele zware voorronde voor de echte hoofdmaaltijd. Maar wij weten wel beter. Wij hebben namelijk volgende week serieus, officieel, zonder gekheid, de echte onvervalste Champion’s League hymne door de Goffert schallen. En dat is iets dat we nog nooit hebben meegemaakt. En het is zeer aannemelijk dat we dat ook nooit meer zullen meemaken. Sterker nog, er zijn maar heel weinig clubs in Nederland die dat ooit hebben meegemaakt, en nu zitten wij opeens in dat illustere rijtje. Al is het maar voor heel even. Tenzij we natuurlijk wonder boven wonder ook nog eens Bodo Glimmt over de knie weten te leggen. Maar dat voelt zo’n beetje als de goden verzoeken.
De Champions League hymne in de Goffert. Geen idee wie het dan nog droog kan houden, dan kun je bijna geen NEC-fan zijn als dat je niks doet. En daar hebben we met plezier nederlagen tegen Telstar en Willem II voor over. Want dit is uniek, dit is jongensboekenterritorium. Dit gaat helemaal nergens over, maar het overkomt ons wel. Zes jaar geleden werden we zevende in de Eerste Divisie. De gifbeker ging maar niet leeg. Als je toch je arm kon leggen om de schouder van je evenknie uit 2020-2021 en in je toenmalige oor fluisteren: ‘Hou vol, kop op, de play-offs worden voor ons en over zes jaar spelen ze de Champions League hymne in de Goffert’. Opeens zou alle misere de moeite waard zijn. Pas als je heel diep gezeten hebt, kun je de momenten van nu echt op waarde schatten. Dit moeten we koesteren, dit is niet normaal, dit is geen usance. Die droom van jou is niet zo slecht. Ja, die droom van jou en mij is echt. Potdikke man, die droom van jou en mij is echt.
Je zou het bijna vergeten rondom alle Europese hectiek, maar NEC heeft ook nog te maken met een landelijk competitieprogramma. Middenin het spannende tweeluik tegen Olympiakos stond vandaag namelijk de seizoensstart tegen Telstar op de speelkalender. Het had uiteraard een stuk erger gekund dan in eigen huis te moeten openen tegen een ploeg die door de meeste voetbalvolgers als een voorname degradatiekandidaat wordt bestempeld. Maar daardoor kan ook het grote gevaar van onderschatting op de loer liggen. Schreuder is zich daar in elk geval terdege bewust van en pareerde de afgelopen dagen dan ook de meeste vragen over het duel NEC-Olympiakos met de opmerking dat er nog een zeer belangrijk duel tussen zat. En hopelijk heeft onze ploeg diezelfde instelling. Bij de bezoekers is succescoach Correia inmiddels vertrokken naar Utrecht en ook een aantal bepalende spelers verlieten Velsen. Aan onze kant was er ondertussen het veelbesproken vertrek van Kodai Sano. Hoe zou Schreuder dat vandaag oplossen en welke andere mutaties zou hij maken met de midweekse return tegen Olympiakos in het achterhoofd?
