De laatste keer dat we Cambuur in het hoge noorden troffen was twee jaar geleden in de halve finale van de beker. Sano schoot ons toen in de extra tijd naar de finale. Sano is inmiddels weg, net als coach Rogier Meijer. Voor zijn vervanger Dick Schreuder was de ontmoeting van vanavond er eentje met een ongemakkelijk randje. Cambuur-coach Johan Plat is namelijk zijn voormalige assistent en de twee oud-collega’s zijn bij Castillion gebrouilleerd geraakt, nadat Plat tijdelijk het stokje overnam toen Schreuder er bij de Spaanse club uitgebonjourd werd. De strijdbijl leek vanavond echter begraven te blijven, want voor de wedstrijd kon er bij Schreuder een handje en een schouderklopje vanaf. Toch zal Schreuder wat zorgen hebben gehad, want Plat kent zijn tactiek als geen ander en NEC gaat nog steeds flink gebukt onder een lading kleine en grotere blessures. Het was dan ook een totale gok hoe NEC vanavond ten strijde zou verschijnen. De enige zekerheid was dat het weer een flinke verandering zou worden ten opzichte van de doordeweekse inhaalwedstrijd tegen Excelsior. Gelukkig mocht er in elk geval wel weer uitpubliek aanwezig zijn, want onze ploeg zou de steun vanavond hard nodig hebben.
Tactiek
Er waren inderdaad weer flink wat mutaties in de basisopstelling. Tadic en Chery wisselden stuivertje, waardoor Sierhuis in de spits mocht starten. Tahaui en Bisschoff begonnen op de vleugels. Lebreton kwam naast Chery op het veld, met Geiger erachter naast Nejasmic. In de verdediging zagen we Sandler terugkeren, geflankeerd door Storm en Kabar.
Wedstrijdverloop
Cambuur wist duidelijk dat NEC momenteel zoekende is en probeerde dat vanaf de aftrap flink uit te buiten door overal door te jagen en te loeren op de snelle uitbraak. Achterin oogde het bij NEC vooral op de linkerflank zeer gammel, met Bisschoff die zwak begon en Kabar die zich er enkele malen als een pupil uit liet lopen. Daardoor had Cambuur al vroeg enkele goede kansen bij uitbraken en mochten we ons in onze handen knijpen dat we na tien minuten al niet achter kwamen, nadat de spits van Cambuur helemaal vrij voor Crettaz de bal wild en huizenhoog over knalde. Na twintig minuten was het alsnog raak. Bij een aanval van NEC passte Geiger eerst te slap op Tahaui en Tahaui vervolgens veel te zacht in op Chery, waardoor de bal heel makkelijk onderschept kon worden en Cambuur er direct in overtal uit was. Ditmaal speelden ze dat overtal prima uit en was Crettaz volledig kansloos. Na bijna een half uur leek het weer mis te gaan nadat Cambuur Maartens de diepte in stuurde. Crettaz kwam ver uit maar raakte de bal verkeerd, waardoor Cambuur ineens voor een leeg doel leek te kunnen inschieten. Crettaz herstelde echter zelf zijn fout met een goede sliding, waardoor NEC een grotere achterstand bespaard bleef. Een paar minuten later liet NEC zich opnieuw in de luren leggen en werd er simpelweg uitgesprint door Cambuur, waardoor Sandler aan de noodrem moest trekken en geel pakte. Uit de daaruit volgende voorzet kopte de rechtsback van Cambuur bijna de 2-0 binnen, maar de bal vloog aan de voor NEC goede kant van de paal over de achterlijn. Het balbezit was voor de Nijmegenaren, de kansen voor Cambuur. NEC bleef kwakkelen en Cambuur bleef bloedlink, maar miste de kwaliteit om hun kansen te verzilveren. Daardoor mocht NEC met ‘slechts’ een 1-0 achterstand de kleedkamer opzoeken.
Crettaz had bij het herstellen van zijn eigen fout blijkbaar zijn hamstring verrekt, want hij moest in de rust vervangen worden door Polster. Het maakte weinig uit, want Cambuur ging door waar het de eerste helft gebleven was. In de 53e minuut werd NEC er wederom aan alle kanten uit gerend en scoorde de thuisclub hun totaal verdiende 2-0. NEC zette er bitter weinig tegenover. Daarom wisselde Schreuder al in de 57e minuut opnieuw en wel driemaal. Linssen, Mor en Monteiro kwamen in het veld voor Sandler, Tahaui en Geiger. Cambuur bleef nog altijd de bovenliggende ploeg en mocht zelfs meermaals aanspraak maken op de 3-0. Mor moest bovendien in de 70e minuut alweer eraf met een ogenschijnlijke heupblessure. Kers was zijn vervanger. Wie hoopte op een slotoffensief van NEC of een implosie van Cambuur kwam helaas bedrogen uit. NEC had niet de kracht of de creativiteit om door de stuge Cambuur-muur heen te voetballen en Cambuur knalde bij elke omschakeling weer uit de startblokken. De 3-0 hing nog altijd veel meer in de lucht dan de 2-1. Vijf minuten voor tijd leek die 3-0 er ook te komen nadat Cambuur er weer eens met een overtal uit was, maar Polster bracht redding. Deed NEC in de slotfase dan nog iets terug?
Uitslag
Nee. Sterker nog, Cambuur scoorde in blessuretijd ook nog de dikverdiende 3-0. Man man man.
Scheids
Oostrum was echt vreselijk beroerd en floot voor elk akkefietje, maar daar mag je je als NEC zijnde vanavond niet achter verschuilen. Sandler en Storm pakten geel en ook Lebreton en Kabar pakten een frustratiekaart mee aan het einde.
Publiek
Het uitvak van Cambuur was ondanks het anti-vuurwerknet prima te doen. En onze meegereisde fans probeerden nog wel om onze ploeg vocaal te ondersteunen. Maar tegen zoveel drama is niet op te zingen.
Hoogtepunten
Het laatste fluitsignaal.
Dieptepunten
Waar hebben we in hemelsnaam naar zitten te kijken? Werkelijk iedereen was moe, zwak en misselijk. Sandler, storm en Nejasmic waren wellicht de enigen die zich een beetje onttrokken aan de algehele malaise, maar verder was het echt niet om aan te gluren.
Inzet
Zwaar ondermaats.
Conclusie
NEC staat synoniem voor cadeautjes geven aan ploegen in nood. Maar zo bruin hebben we het toch zelden gebakken. Cambuur, de zwakste broeder in de Eredivisie, troefde NEC op werkelijk alle fronten af. Inzet, scherpte, duelkracht, inhoud, druk zetten, in alles was Cambuur simpelweg beter vanavond. Het enige excuus dat we ons kunnen bedenken voor zo’n onwaarschijnlijke wanvertoning is dat Schreuder Juventus-scouts op de tribune zand in de ogen heeft willen strooien. Want de enige conclusie die die scouts op basis van vanavond zouden kunnen trekken is dat ze donderdag – met alle respect – hun dameselftal kunnen opstellen en dan nog met afgetekende cijfers winnen. Waar hebben we in hemelsnaam naar zitten kijken? Dit was diepe, diepe treurnis. De bekerfinale tegen AZ was drama, maar gezien die tegenstander is dit wellicht de nieuwe slechtste wedstrijd van NEC onder Schreuder. Het totale gebrek aan inzet en gogme bij onze spelers was echt stuitend. Niks lukte, en alles mislukte vanavond. Nee, dit kan echt niet. Alle speelvreugde die we vorig seizoen zagen is door de slechte reeks inmiddels ook ver te zoeken en iedereen lijkt elkaar de huid vol te foeteren, met een ongekend furieuze Sandler als verpersoonlijking van de enorme frustratie die in dit team leeft. Zijn blik toen hij na zijn wissel naar de kant liep sprak boekdelen en de terugreis naar Nijmegen zal ongetwijfeld geen pretje zijn voor sommigen in de spelersbus. Te veel spelers kunnen of willen Schreuder’s opdrachten blijkbaar (nog) niet vervullen. En dan stort de hele boel als een kaartenhuis in elkaar bij NEC en ligt alles volledig open achterin. Tot overmaat van ramp verlies je ook nog Mor en Crettaz met blessures, al mocht Crettaz donderdag uiteraard sowieso niet meedoen. De enige hoop waaraan we ons vastklampen is dat Juventus niet zo defensief zal opereren als de meeste Eredivisie-tegenstanders de afgelopen weken, waardoor we wellicht nog een troostgoaltje kunnen meepikken. Want een resultaat halen gaan we op deze manier nooit in Turijn. En zondag tegen Go Ahead Eagles ook niet, want daar staat ons mogelijk een nieuwe oorwassing te wachten als we op deze manier doorploeteren. Godzijdank is er daarna een flinke interlandbreak, want dit NEC snakt naar een adempauze. Zoveel is na Excelsior en zeker na vanavond wel duidelijk. Want oh oh oh wat was het slecht, niet te filmen.