Een vol uitvak in de Galgenwaard, je verzint het niet. Waar de resultaten op het veld tot dusverre nog wat tegenvallen, daar heeft NEC niks te klagen over de ondersteuning vanaf de tribunes. Die ondersteuning was vanavond ook wel hard nodig in Utrecht, want NEC had aardig wat personele problemen. Kramer ontbrak achterin waardoor Verdonk wederom naast Marquez in de basis verscheen (waar is die Sandler…?). Op het middenveld was er een flinke aderlating, want Oussama Tannane ontbrak nog altijd. Zijn plek werd ingenomen door Duelund. Daardoor kwam er een plekje vrij op de linkervleugel waar Mattsson zijn rentree maakte. De Domstedelingen op hun beurt kenden een moeilijke seizoenstart maar wonnen hun laatste twee duels, waarbij de winst tegen de arneppers natuurlijk de leukste was. Desondanks zijn de Utrechters nog niet helemaal in goeden doen en dus mocht NEC hopen op een resultaat.

Lees meer

Met zes wedstrijden onder de riem en het transferraam hermetisch gesloten kunnen we langzaam de balans op gaan maken van de kwaliteit van de huidige selectie. We vinden onze club momenteel terug bovenaan het rechterrijtje, met zeven punten uit zes wedstrijden. Op zich niks mis mee, zeker als je ziet tegen wie we die punten behaald hebben. Maar tegelijkertijd blijft het gevoel beklijven dat we er in deze fase van de competitie toch een heel stuk beter voor hadden kunnen staan.

Het probleem? Scorend vermogen. Zoals eigenlijk al zo lang bij NEC. Het is dan ook geen verrassing dat onze topscorer van vorig seizoen (Okita) geen spits maar een vleugelspeler was. Net als het promotieseizoen daarvoor (Bruijn en Tavsan als gedeeld topscorers), en het seizoen daarvoor (middenvelder Zian Flemming). We moeten terug naar 2018-19 om een spits te vinden die ook topscorer was: Sven Braken. Onze centrumspitsen hebben naar het zich doet aanzien doorgaans bepaald geen neusje voor de goal. We moeten helemaal terug naar 2015-2016 om een scorende spits te vinden (Santos).

Lees meer

NEC heefte moeite met scoren. Dit is al jaren geen nieuws meer. Vorige week konden we ook tegen tien Heerenveeners de trekker niet overhalen. Slechts de wedstrijd tegen Volendam werd een doelpuntenfestijn, maar dat was vooral ook omdat Volendam in haar eerste thuisduel terug op het hoogste niveau nogal naief vooruit rende. Vandaag mochten we in eigen huis aantreden tegen de nummer laatst van de Eredivisie: Fortuna Sittard. Fortuna heeft voorin Yilmaz rondlopen, maar achterin is het los zand. Dan ben je het aan je staat verplicht om de drie punten in eigen huis te houden. Maar dan loopt het bij de oudgediende NEC-supporter natuurlijk alweer dun door de broek. Want een thuisduel tegen een op papier veel mindere tegenstander is al enige tijd geen gezonde combinatie gebleken. En waar Heerenveen na de rode kaart een muur achterin optrok, daar deed Fortuna dit al bij de aftrap. Guth was een van de vijf Limburgse verdedigers. Pikant feitje: Guth is op Cissoko na (die dit seizoen scoorde tegen Groningen en vorig seizoen in mei tegen Go Ahead) de laatste speler in NEC-tenue die wist te scoren in de Goffert. En dat was begin maart… Een uiterst pijnlijke statistiek natuurlijk en typerend voor de sitatie waar NEC in zit. Opvallend genoeg hield Fortuna Seuntjes op de bank, waarmee toch een signaal werd afgegeven dat Fortuna voor een puntje naar Nijmegen kwam.

Lees meer