Door de goede reeks van negen keer ongeslagen, de 5-0 tegen FC den Bosch van vorige week en omdat Sparta door interlandverplichtingen een half elftal miste, was er alle reden tot optimisme. Tuurlijk, uit en thuis was steeds een wereld van verschil, maar we lijken toch langzaam een flowtje te pakken te hebben. Voor je het weet rol je zo’n Sparta gewoon op. Nee dus. Een nipte maar wel verdiende nederlaag was vandaag ons deel: 1-0 Sparta.
Met Okita voor Druijf in de spits en Wolters en Ndayishimiye op de flanken stond er een razendsnelle voorhoede. De Gier dacht hier vandaag door een meer afwachtende tactiek gebruik van te gaan maken. Vang de tegenstander op, wacht op een fout, schakel om en scoor. Niet zo gek, want zo hebben heel veel tegenstanders ons vaak zat te kijk gezet. Het agressieve druk zetten dat in de thuiswedstrijden tegen Roda JC en FC den Bosch zo goed uitpakte (eindelijk moet je zeggen, na een heel seizoen proberen), was vandaag dus niet het hoofdplan. Waarom eigenlijk niet?
