NEC pakt eindelijk weer de volle zege in afgetekende overwinning

Na het zoveeslte zure puntenverlies vorige week, waar een comfortabele 1-3 voorsprong onnodig uit handen gegeven werd tegen Jong PSV, was het vandaag zaak voor onze ploeg om te laten zien dat het bij vlagen hoopgevende veldspel tegen de Eindhovenaren geen incident was. In de eigen Goffert traden we vanavond aan tegen MVV, dat afgelopen seizoen via de nacompetitie nog nipt promotie mis liep na een goed maar uiteindelijk heilloos optreden tegen streekgenoot Roda JC. Smits was na zijn flater bij de 2-3 vorig weekend het kind van de rekening en moest plaats maken voor Joris Delle. Verder traden dezelfde NEC spelers aan bij de aftrap als vorige week.

NEC begon voortvarend en was in de eerste helft onbetwist de bovenliggende partij. Pas in de laatste minuten voor de rust kon MVV er een paar keer dreigend uit komen, maar op dat moment stond NEC al met 1-0 voor na een vroege goal in de 16e minuut van Golla. Net als vorige week moest de afronding dus wederom van een verdediger komen, want ondanks een zee aan kansen wist niemand in de voorhoede in het eerste bedrijf het net te vinden. Braken, Groeneveld, Kadioglu en Rayhi kregen allemaal prima kansen en ook centrumverdediger Van der Pavert kopte nog op de lat, maar de bal wilde na die eerste treffer niet meer het doel in. En dus bleef het na een sterk verbeterd optreden van onze jongens toch wat onrustig op de tribunes in de pauze. De afgelopen weken hebben ons immers geleerd dat voor dit NEC een marge van één doelpunt niet genoeg is. Het was dus hopen op een produktievere tweede helft en op basis van de kansen in de eerste helft zou dat ook zeker niet onterecht zijn.

Lees meer

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

NEC blameert zichzelf in extremis opnieuw

Na twee absoluut dramatische duels was het vanavond zaak voor NEC om in eigen huis te laten zien dat het label ’titelkandidaat’ toch echt gerechtvaardigd was. Helaas faalde onze ploeg wederom jammerlijk in deze opgave. Wat heet, NEC kwam opnieuw meer dan belabberd voor de dag tegen FC Emmen. Adri Bogers kon zich weer beroepen op Gregor Breinburg en daardoor moest Bikel plaatsnemen op de bank. Kadioglu verzekerde iedereen deze week dat hij weer volledig met NEC bezig is, maar Bogers besloot toch om de voorkeur te geven aan Schuurman achter spits Braken. Rayhi maakte na een lange schorsing ook weer zijn opwachting op de vleugel.

Lees meer

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

NEC flatert opnieuw opzichtig in wanstaltige verliespot

Op papier mag NEC dan de te kloppen ploeg zijn in de Jupiler League, in de praktijk is het janken met de pet op. Na een absoluut dramatische wedstrijd vorige week was het zowaar vandaag uit bij de hekkensluiter van de biercompetitie nog vele malen slechter. Wat heet, NEC verloor volkomen terecht tegen de Boschenaren. Nog voor de thee werd opgezocht in de rust stond onze ploeg al met 2-0 achter tegen een harder werkend en beter voetballend FC Den Bosch. Hoe is het mogelijk dat deze ploeg met zo veel kwaliteit in de gelederen zo onwaarschijnlijk dramatisch voor de dag kan komen? En dat nog wel tegen een club waar ze zo veel moeite hebben om toeschouwers te lokken dat ze zelfs een ‘pay per points’ systeem hebben gelanceerd waar het thuispubliek alleen hoeft te betalen als de thuisploeg punten pakt…

Lees meer

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

Column Mark: Waakvlammetje

Het seizoen 2017-2018 staat voor de deur en onze spelers mogen spoedig weer de wei in. Ik zal het meteen maar eerlijk bekennen: ik voel hem nog niet. De tik van de tweede degradatie in drie jaar tijd heeft er toch flink in gehakt. Tuurlijk, we zijn financieel ‘gezond’ en er lijkt een grote schoonmaak te hebben plaats gehad op het kantoor die hoop geeft dat er nu eindelijk ruimte is om weer vooruit te kijken. Maar uitkijken naar wat, ik vind het moeilijk.

Begrijp me niet verkeerd, degraderen an sich is geen onbekend terrein voor me. Ik ben nog van de generatie die het standaard jojoën van onze ploeg tussen de twee divisies bewust heeft meegemaakt in de jaren ’80 en de vroege jaren ‘90. De relatieve kalmte van het nieuwe millennium ervoer ik als een ongekende luxe. Wat ik steeds moeilijker vind is het gevoel van binding met de ploeg. De afgelopen jaren is het bij NEC een draaideur geweest van in- en uitgaande spelers en telkens als er eens een jongen tussen zat waarover ik enthousiast kon worden dan was hij binnen een jaar alweer weg. Ik weet het, zo werkt het nu eenmaal in het moderne voetbal. Maar dat maakt het helaas niet minder zuur. Ook leken de spelens die er kwamen steeds minder een eigen persoonlijkheid te hebben. Als ik terugblik op de afgelopen 3-4 seizoenen dan voelt het net alsof er een stenselmachine langs het veld stond die vormloze poppetjes uitflapte met een NEC shirt. Maar goed, wellicht ben ik dezer dagen gewoon een ouwe zeur.

Lees meer

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.