Op de avond dat we leerden dat Willem II de optie op Ndayishimiye gelicht heeft (naar het schijnt gelukkig nog voor een ‘acceptabel’ bedrag van – naar verluid – een half miljoen euri; een topbedrag natuurlijk voor een KKD transfer….zal NEC zeggen….terwijl Willem II zich kapot lacht….), trad onze ploeg thuis aan tegen Jajax. U weet wel, weer zo’n Jong team. Dit Jong team staat overigens momenteel wel bovenaan, dus het beloofde op voorhand geen makkelijk avondje te worden. Het is wel het soort team waar een Bogers tactiek zowaar eens nuttig kan blijken: gewoon lekker laf achterover leunen en hopen op een bevlieging van Okita of Musaba. We werden gelukkig naar verwachting op onze wenken bediend met de standaard (prut)opstelling: acceptabele defensie (Van Rooij, Van Eijden, Kvida, Kuipers), fantasieloos en talentloos middenveld (Flemming, Dijkstra, Van Landschoot) en snelle flanken (Okita, Musaba) rondom een tandeloze centrumspits (Romeny). Bij Jajax liepen er vanwege de doordeweekse beker weinig ‘grote’ namen mee, dus Jong was ditmaal ook echt piepjong. Maar de geschiedenis leert dat dit doorgaans weinig hoop geeft voor ons, want de jonge reservebroekies zijn vaak erg gebrand om zich te laten zien tegen een club als NEC.

