Mark Elke rechtgeaarde NEC’er heeft vandaag natuurlijk gewoon zelf de wedstrijd gekeken, ofwel thuis voor de buis of (ja ja!) in de eigen Goffert. Dus we hoeven verder geen woorden vuil te maken aan een verslag. Een foto zegt immers meer dan duzend weurden. En we hebben foto’s zat!
Zo. Hier hebben we het hele seizoen dus voor gespeeld, drie knockoutwedstrijden in mei. Of, zoals wij collectief verwachtten: één wedstrijd in mei. NEC was immers dit seizoen grotendeels uiterst magertjes. En Almere City bleek zowel uit als thuis al een groot probleem voor ons. Bovendien viel vlak voor de aftrap Tavsan ook nog uit en werd Sanniez zijn trainingspak uitgesleurd om het elftal te completeren. Daardoor schoof Barreto door naar het middenveld en kon onze zogenaamde ‘droomopstelling’ (nou ja, die basisploeg waarmee we het een korte tijd best leuk deden) op voorhand de prullenbak in. Maar goed, de nacompetitie blijft een aparte entiteit waarin vreemde dingen kunnen gebeuren. Ging Emmen ook niet vanaf plek 7 de Eredivisie in? Het kan spoken. En dus gingen we toch wel met een gezonde dosis zenuwen voor de televisie zitten.
NEC wil zevende worden. Dat is de enige verklaring die wij nu nog kunnen bedenken. We geven letterlijk de goals cadeau, en dan gebruiken we het woord letterlijk echt correct in deze zin. Je kunt de strik om de bal zien zitten. Als er geen tegenstander op het veld te bekennen zou zijn, dan lopen we nog met een nederlaag van het veld af dezer dagen. Het probleem van een verslag schrijven is dat je daarvoor de hele wedstrijd moet uitkijken. Terwijl elk weldenkend mens na een klein half uurtje waarschijnlijk de TV uitgezet zou hebben uit pure frustratie.
Maar goed, we lopen op de feiten vooruit. In de inleiding van een wedstrijdverslag creëer je normaliter eerst nog even wat spanning en verwachting. Rens is weer terug: dat schept hoop! Ook Bruijn keerde terug in de basis. Tuurlijk, we misten Barreto vanavond, maar ook dat is goed want dan staat die voor de nacompetitie niet meer op scherp. Allemaal top en positief. Dan strooien we er toch nog even een laagje voorzichtigheid overheen om een mogelijke nederlaag niet al te hard te laten aankomen. Go Ahead staat immers boven ons en jaagt nog actief op de tweede plek en directe promotie. Een lastige avond dus voor ons NEC! De opmaat voor een interessant duel op het scherpst van de snede.
Zoiets?
NEC heeft de nacompetitieticket al op zak maar loert in de laatste wedstrijden nog flauwtjes op een top-5 notering. Daarvoor moest vanavond in eigen huis eerst NAC verslagen worden, dat momenteel die vijfde plek bezet. Een goed meetmoment dus ook om te kijken hoe we ons verhouden met de top van de KKD.
Nou. Niet best, dus. Als deze avond iets liet zien dan is het wel dat we de nacompetitie schriftelijk af kunnen doen. Het was mannen tegen jongetjes. We begonnen nog wel aardig, met een kansje voor Vet en een loeier van een kans voor Janga, die echter naar goed gebruik uiteraard niet aan hem besteed was. Aan de overzijde liet de NAC voorhoede zien hoe je wel moet scoren. Eerst versierde NAC simpel een pingel na een domme fout van Odenthal en tien minuten later stond het ook al 0-2 door een fraaie vrije trap van Van Hooijdonck die de bal vanaf de rand zestien in de verre hoek krulde.
