Het was een surrealistisch tafereel vorige week: een luidkeels toegezongen burgervader (sowieso redelijk uniek in Nederland), een onvervalste gelegenheids-MC om de toeschouwers op te pompen, een Nijmeegs fotomodel en een multimiljonair (miljardair?) gezamelijk op het podium als heuze popsterren. Vol enthousiasme galmde de nieuwe vierdaagsekraker ‘De mooiste van het jaar’ over het Faberplein. Gebaseerd op de Engelse klassieker ‘500 miles’ van de Proclaimers, bouwde het nummer op de centrale volzin: “Echte lopers stappen niet en echte stappers lopen niet”. Voor alle rechtgeaarde Nijmegenaren is dit uiteraard een humoristische en treffende observatie, waarin de twee uitersten van de vierdaagseweek (de dagelijkse mars en de nachtelijke zomerfeesten) prima verwoord worden. Want uiteraard willen we allemaal wel een keer die vierdaagse lopen… maar ja, dan kun je ’s avonds natuurlijk niet de stad in. ‘Bier of blaren’, zeg maar. Wellicht een idee voor een toekomstige hit.
Mark
De week van… Carlossale transfers.
De zomerstop is inmiddels in volle gang, maar op Stadionplein 1 zit men bepaald niet stil. Ondanks een toch teleurstellend einde van wat een veelbelovend seizoen leek te worden, zijn alle seizoenskaarten voor de volgende jaargang inmiddels alweer uitverkocht. Wat een weelde voor onze club! Ook Carlos Aalbers laat de handjes flink wapperen. Waar we zijn voorganger nauwelijks te zien of te horen kregen, afgezien van een sporadische aankoop of aanhuur doorgaans laat in de voorbereiding, daar is Carlos een stuk voortvarender.
Zo zagen wij het: Fortuna – NEC
Het einde van het seizoen is aangebroken en NEC heeft niks meer om voor te spelen. Op papier kon vandaag nog het linkerrijtje (plek 9) worden bemachtigd en je kon vitesse onder je houden voor de rechtmatige Nummer 1 van Gelderland notering. Maar dat was het wel zo’n beetje. Een toch zeer teleurstellend einde van een veelbelovend seizoen. Branderhorst mocht voor de laatste keer onder de lat staan bij ons, terwijl ook Musaba en Baldursson in de basis verschenen. Die laatste dan wel noodgedwongen, want Proper en Schöne waren allebei geschorst en Bruijn was voor de zoveelste keer geblesseerd. Marques mocht in de spits beginnen (lood om oud ijzer heet dat). Dat voor beide ploegen eigenlijk niks meer op het spel stond werd al snel duidelijk, want we werrden getrakteerd op een tranentrekkend slecht duel zonder enige fut en beleving van beide kanten.
De week van… uithuilen en doorbouwen.
“Meijer lijkt helemaal de weg kwijt en krijgt de ploeg niet meer aan het voetballen. Afgelopen week noemde hij de huidige situatie nog een dipje. De enige conclusie die we na deze wedstrijd kunnen trekken is dat Meijer nog dieper in de ontkenningsfase zit verstrand dan een mammoettanker in het Suezkanaal. Alleen vrezen wij dat dit niet meer vlotgetrokken gaat worden dit seizoen.”
Klinkt bekend? Nee, dit schreven we niet naar aanleiding van de afgelopen duels. De metafoor van de mammoettanker in het Suezkanaal dateert de tekst. Dit stond in onze nabeschouwing van Excelsior – NEC in april van ons promotiejaar, twee seizoenen geleden. Uiteindelijk kwam het gelukkig allemaal goed, maar dat was vanwege een geweldige en ietwat gelukkige nacompetitie. In de reguliere KKD-competitie eindigden we dat seizoen immers slechts 7e, wat een dramatisch resultaat was.