In februari ging het nog zeer aardig, zij het dan vooral in uitwedstrijden. In maart spraken we nog hoopvol over ‘wisselvallig’. Inmiddels zeggen we het gewoon maar ronduit: het is tranentrekkend wat NEC de laatste weken op de mat laat zien. Vandaag was het wederom een ware pijnbank voor de trouwe thuissupporter. Weliswaar konden we getuige zijn van vier doelpunten, maar helaas viel het merendeel daarvan, zoals inmiddels bijna gebruikelijk in de Goffert, in het NEC-doel. En met 1-3 mocht NEC eigenlijk nog van geluk spreken ook.
Column Sjaak: De ideale schoonzonen
Het verhaal van het huidige NEC kon je vandaag in één moment vangen: De 0-2. Een zuivere handsbal zorgt voor een goal. Een enkele speler steekt een hand op en Babos spreidt zijn armen. Wat je verwacht is een compleet team dat kwaad en met een groot gevoel van onrechtvaardigheid verhaal komt halen. De in … Lees meer