Mark

Na een fijn puntje thuis tegen vitesse moesten we vandaag naar Utrecht om een resultaat proberen te halen tegen de plaatselijke FC. Utrecht had natuurlijk een bekerduel in de benen, dus dan hoop je stiekem dat er iets te halen valt. Voor deze wedstrijd had Hyballa weer eens besloten de boel rigoureus om te gooien. Blijkbaar gelooft men in Duitsland niet zo in vastigheid en regelmaat. En dus begon Heimloth weer eens op rechts in de basis en zagen we voorin Awoniyi en Ofusu terugkeren in de basis. Geen Quincy dus en geen Rayhi, die tijdens de trainingsweek weer een blessure had opgelopen. Mayi, Ofosu en Awoniyi: dat zou dus wel weer een blind dravend countermiddagje gaan worden.

De openingsfase was nog best aardig van NEC, maar nagelang de eerste helft volgde werd het snel duidelijk dat er deze middag weinig te behalen viel op deze manier. Fomitschow werd keer op keer simpel voorbijgelopen door zijn directe tegenstander en voorin konden we de bal nog geen vijf seconden vasthouden. En als je zelf geen bal kunt vasthouden dan lig je dus voortdurend onder druk. In de 35e minuut ging het dan ook onvermijdelijk fout en scoorde Utrecht de verdiende 1-0. Een enorme fout van Heimloth had ook de 2-0 moeten inluiden, maar Zivkovic faalde voor open doel met twee medespelers in de ondersteuning. Ook werd Utrecht nog een penalty onthouden nadat Fomitschow Utrecht-spits Haller in ons strafschopgebied aan zijn shirtje trok. En dus gingen we met 1-0 rusten, een stand waarbij NEC ondanks een zeer povere vertoning natuurlijk nog altijd in de wedstrijd was. De afgelopen weken hebben immers bewezen dat onze ploeg blijft knokken en loeren op die ene kans, die er opmerkelijk vaak toch nog komt. Het wedstrijdbeeld bood echter weinig hoop.

Lees meer

Op voorhand lag in deze editie van de Gelderse Derby de focus uiteraard op “kind van NEC” Navarone Foor, die deze zomer onder het mom van sportieve progressie schaamteloos koos voor het grote geld bij de arneppers. Afgezien van dit onsmakelijke akkefietje bleef de Derby lange tijd nogal onderbelicht, want er is bij onze club de laatste tijd zo veel gedoe en gehannes dat zelfs een affiche als NEC-vistas een bijzaak wordt. Toch draafden de fans weer in groten getale op bij de laatste training en werd met een fraai rood-groen rookgordijn de passie weer aangewakkerd. En dus werden we vanochtend toch weer wakker met een extra kriebel in de buik en een gezonde mix van enthousiasme en bezorgdheid. Enthousiasme omdat je hoopt dat deze wedstrijd altijd toch wat extra’s wakker maakt bij spelers en publiek; bezorgdheid omdat NEC op dit moment op papier tenminste toch kwalitatief flink wat lager moet worden ingeschat dan de ploeg aan de overzijde van de Waal.

Hyballa besloot vandaag om Grot in de ploeg te brengen voor Ofosu, wellicht met het idee dat Grot als NEC telg in de Derby wat extra’s kan brengen en ook het publiek wat meer binding met de ploeg kan geven. NEC gokte op knokken en strijden om het kwaliteitsverschil te compenseren en dat lukte lange tijd aardig, in dat opzicht dat er in de eerste helft eigenlijk aan beide kanten nauwelijks een uitgespeelde kans te noteren viel. De eerste gele prent was voor Bikel nadat Nakamba, die nota bene zelf eerder al een kaart had moeten krijgen voor een fikse tackle op Breinburg, met groot misbaar kermend over het veld ging rollen na een clash met de Portugees en vervolgens opvallend snel weer op de been was. Na een rommelige openingsfase was het echter wel NEC dat langzaam de overhand kreeg in het duel. Von Haacke had de beste kans met een geplaatst schot in de hoek waar Room nog maar ternauwernood bij kon. Maar toen was daar opeens Foor.

Lees meer

Ik zal het eerlijk bekennen, na de dramavertoning van twee weken geleden tegen Roda JC – ja ja, het was een overwinning, maar laten we wel wezen: met voetbal had het toch bitter weinig te maken – zat ik al met frisse tegenzin klaar om een naargeestig stuk neer te pennen over deze op voorhand eigenlijk al kansloze pot. Feyenoord staat immers fier bovenaan de ranglijst terwijl bij NEC het voetbal met de week dramatischer lijkt te worden. Daar zal zo’n interlandweek weinig verschil in maken, denk je dan, met of zonder rare geheime oefenduels. En dan verschijnt er ook nog eens een voorhoede in het veld zonder Owusu (die toch een van de meest dreigende jongens in onze selectie is gebleken) maar met Rayhi, die we eigenlijk al bijna vergeten waren. Een verloren zondag dus en bovendien een aantal zware weken inclusief de Derby op komst; het leven van een NEC supporter gaat niet over rozen.

Lees meer

NEC moest vanavond op bezoek in Kerkrade bij Roda JC. Roda staat momenteel helemaal onderaan en dan denk je dus dat NEC alles op alles gaat zetten om hier een goed resultaat te halen. Zoveel kansen krijgen we dit seizoen immers duidelijk niet om punten te pakken. NEC leek in de eerste helft echter vooral gefixeerd op het houden van de nul. We creëerden in de eerste helft werkelijk helemaal niks. Roda probeerde tenminste nog wat en kreeg dan ook een paar aardige kansen, maar ondermeer met hulp van Delle bleef onze ploeg de eerste helft ongeschonden. Het spelniveau was echter bedroevend, niveautje degradatievoetbal. De spaarzame keren dat NEC vooruit probeerde te gaan waren het lange hoopvolle ballen in niemandsland die makkelijk verwerkt konden worden door de Roda defensie.

De tweede helft begon hoopvol met zowaar een echte aanval van NEC en een schot op doel van Mayi, maar al snel werd het spelbeeld van de eerste helft hersteld en was het Roda dat aandrong en NEC dat lusteloos in de touwen hing. Gelukkig voor ons mist Roda de kwaliteit om deze matte vertoning van onze ploeg af te straffen. Wat valt er verder nog te schrijven over dit duel? Bitter weinig, want het was echt drie keer niks. Loeren op de counter is leuk zo lang er ook daadwerkelijk eens een poging tot counteren gedaan wordt, maar zelfs dat zat er vanavond niet in.

Lees meer