Zo zagen wij het: Sparta – NEC

Zeven gelijke spellen op rij. In de jaren ’80 was dat nog een garantie voor een subtopnotering. Maar sinds ze de puntentelling hebben aangepast in 1994 en aan de winnaar drie punten toekennen in plaats van twee, koop je er nog maar weinig voor. Als we het hele seizoen gelijkspelletjes zouden blijven sprokkelen dan sta je aan het eind van de rit net boven de degradatiestreep met 35 punten. Een of twee slippertjes en je degradeert. Wedstrijden zoals vorige week tegen Excelsior *moet* je gewoon winnen in eigen huis, daar zijn geen excuses voor met dit team. En dan hebben we het nog niet eens over de uiterst trieste statistiek dat we in de Goffert dit hele kalendarjaar 2022 pas één keer (!!!) een overwinning konden vieren, in mei tegen Go Ahead. Dat is toch wel diep schandalig.

Daar zou vandaag sowieso geen verandering in komen, want NEC speelde een uitwedstrijd in Rotterdam tegen Sparta. Sparta doet het dit seizoen prima en staat waar NEC graag zou willen staan. Net als NEC is de ploeg defensief zeer degelijk, maar daar bovenop scoren ze ook nog wel eens een doelpunt. En dat maakt zoals de ranglijst laat zien een huizenhoog verschil. Frappant genoeg kon NEC vandaag een discutabel record van Sparta uit de geschiedenisboeken spelen, namelijk dat van het meest aantal gelijke spellen op rij. Sparta houdt momenteel dat record met acht wedstrijden op rij, maar dat was wel verdeeld over twee seizoenen. NEC kon dat dus in één seizoen voor elkaar breien bij een nieuw gelijkspel.

Spoiler: we hebben het record niet.

Wederom een vol uitvak. Daar ligt het dit seizoen niet aan.

Lees meer

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

Zo zagen wij het: NEC – Feyenoord

NEC in eigen huis tegen Feyenoord is op voorhand natuurlijk een kansloos verhaal. Feyenoord draait prima en NEC heeft een thuissyndroom. Maar goed, dat zullen de Cambuur- en Eaglesfans ongetwijfeld ook gedacht hebben en die zagen hun ploegen toch mooi punten afsnoepen van PSV en Ajax. Dat geeft de burger moed. Bovendien was Tannane weer van de partij en liet Mattsson tegen Utrecht een goede indruk achter. Geen verrassing dan ook dat hij vanmiddag in de Goffert de voorkeur kreeg boven zijn landgenoot Duelund op linksbuiten. Duelund werd daarmee het kind van de rekening door de terugkeer van Tannane en verdween naar de bank. De rest van het team was voorspelbaar, waarbij Verdonk wederom naast Marquez mocht opdraven in de basiself. Doelman Cillessen kreeg tijdens de interlandperiode een emotionele knauw te verwerken bij Oranje en lijkt in elk geval voorlopig de status van eerste keeper verloren te hebben aan (hoe kan het ook anders, want Ajax) Pasveer. Het is te hopen dat hij dit snel achter zich kan laten en op het veld het ongelijk van Van Gaal te bewijzen. Al moet je je toch afvragen hoe hij dat in hemelsnaam zou moeten doen, want hij is statistisch gezien momenteel al de best presterende doelman van de Eredivisie. Maar ja, geen Ajax dus.

Mooi doekie weer van Legio. Foto: Rob Koppers

Lees meer

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

Zo zagen wij het: FC Utrecht – NEC

Een vol uitvak in de Galgenwaard, je verzint het niet. Waar de resultaten op het veld tot dusverre nog wat tegenvallen, daar heeft NEC niks te klagen over de ondersteuning vanaf de tribunes. Die ondersteuning was vanavond ook wel hard nodig in Utrecht, want NEC had aardig wat personele problemen. Kramer ontbrak achterin waardoor Verdonk wederom naast Marquez in de basis verscheen (waar is die Sandler…?). Op het middenveld was er een flinke aderlating, want Oussama Tannane ontbrak nog altijd. Zijn plek werd ingenomen door Duelund. Daardoor kwam er een plekje vrij op de linkervleugel waar Mattsson zijn rentree maakte. De Domstedelingen op hun beurt kenden een moeilijke seizoenstart maar wonnen hun laatste twee duels, waarbij de winst tegen de arneppers natuurlijk de leukste was. Desondanks zijn de Utrechters nog niet helemaal in goeden doen en dus mocht NEC hopen op een resultaat.

Schitterend! Dat dit kan bij NEC. Met dank aan de anonieme fotodonor.

Lees meer

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.

De week van… tandeloosheid.

Met zes wedstrijden onder de riem en het transferraam hermetisch gesloten kunnen we langzaam de balans op gaan maken van de kwaliteit van de huidige selectie. We vinden onze club momenteel terug bovenaan het rechterrijtje, met zeven punten uit zes wedstrijden. Op zich niks mis mee, zeker als je ziet tegen wie we die punten behaald hebben. Maar tegelijkertijd blijft het gevoel beklijven dat we er in deze fase van de competitie toch een heel stuk beter voor hadden kunnen staan.

Het probleem? Scorend vermogen. Zoals eigenlijk al zo lang bij NEC. Het is dan ook geen verrassing dat onze topscorer van vorig seizoen (Okita) geen spits maar een vleugelspeler was. Net als het promotieseizoen daarvoor (Bruijn en Tavsan als gedeeld topscorers), en het seizoen daarvoor (middenvelder Zian Flemming). We moeten terug naar 2018-19 om een spits te vinden die ook topscorer was: Sven Braken. Onze centrumspitsen hebben naar het zich doet aanzien doorgaans bepaald geen neusje voor de goal. We moeten helemaal terug naar 2015-2016 om een scorende spits te vinden (Santos).

Lees meer

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.