We kunnen nog een hele boom opzetten over de enorme deceptie van vorige week in de beker, maar ondertussen draait de Eredivisiecaroussel gewoon door. En in die Eredivisie heeft NEC nog altijd prima papieren om een uitstekende eindklasering te behalen. Daarvoor moest er idealiter echter wel een resultaat gehaald worden tegen de tegenstander van vanavond: FC Twente. Geen tijd voor treuren dus, onze ploeg moest vanavond alweer vol aan de bak in Enschede. En dat zou opnieuw een moeilijk verhaal worden, want de Tukkers draaien na een zeer stroef begin van het seizoen inmiddels als een tierelier. NEC daarentegen zwoegt en menig NEC-supporter begint inmiddels te vrezen dat het seizoen net iets te lang duurt. De schorsing van Kaplan en het wegvallen met een blessure van Onal zijn bovendien ook flinke aderlatingen. Aan Twente-zijde troffen we vanavond uiteraard Nijmegenaar Bart van Rooij, die vorige week nog de publiciteit haalde door in NEC-shirt de bekerfinale bij te wonen. Wie echter zou hopen dat Bart ons vanavond iets zou gunnen zal echter bedrogen uitkomen, want Van Rooij is en blijft op en top prof en verdedigt momenteel de kleuren van Twente.
Tactiek
Waar Schreuder doorgaans dicteert van eigen kracht uit te gaan, daar maakte hij vanavond tegen Twente toch enkele opmerkelijke aanpassingen in zijn startopstelling. Bram Nuytinck verscheen zowaar aan de aftrap als meest centrale verdediger, geflankeerd door Fonville en Dasa. Sandler schoof daarmee door naar het middenveld naast Nejasmic. Lebreton nam de plek over van Onal, terwijl Sano en Ouaissa bizar genoeg stuivertje wisselden op het middenveld en de rechterflank. NEC had duidelijk zorgen over de controle op het middenveld en de opkomende backs van Twente. Maar of dit nou de oplossing was? De tijd zou het uitwijzen.
Wedstrijdverloop
Twente begon zoals verwacht in eigen huis furieus en NEC lag meteen zwaar onder druk. Binnen vijf minuten leek de 1-0 zelfs al op het bord te verschijnen, maar de Twente-goal werd afgekeurd voor buitenspel. Het was slechts uitstel van executie. In de tiende minuut werd Dasa in de luren gelegd door Orjasaeter die vervolgens vogelvrij op Crettaz af mocht en koeltjes afrondde. NEC probeerde vervolgens wel de controle een beetje terug te nemen, maar Twente voetbalde veel makkelijker dan onze ploeg en elke uitbraak van de thuisploeg stichtte gevaar. Illustratief van hoe moeilijk NEC het had waren de twee gele kaarten voor Lebreton en Fonville binnen een half uur voetbal. Twente zette enorm hoof druk en had de bal vaak al weer op de helft van NEC terug. Waar het wacthen was op de 2-0, daar viel zowaar uit het niets opeens de 1-1 voor NEC. NEC veroverde de bal op eigen helft en Sandler stuurde Linssen perfect de diepte in. Linssen rondde dit buitenkansje prima af. Even later had Sano bijna zelfs de 1-2 op de pantoffel, maar zijn schot zeilde langs de verkeerde kant van de paal. Vlak voor rust werd Linssen gevloerd vlak buiten het strafschopgebied van Twente. Sano mocht de vrije trap nemen, maar Unnerstal redde fantastisch op het prima schot van onze Japanner. En zo zochten we de rust op met 1-1. Een klein wonder, want op basis van het eerste half uur leek NEC af te stevenen op een tweede kansloze nederlaag in twee weken tijd. Maar onze ploeg wist het tij in de laatste tien minuten voor de rust volledig te keren. Met Sandler nadrukkelijk in de mix op het middenveld. Een gouden tactische greep van Schreuder…?
Ondanks dat Crettaz in de eerste helft een lichte kwetsuur op leek te lopen, verschenen beide ploegen ongewijzigd aan de tweede helft. NEC was in de openingsfase de bertere ploeg. Lebreton lepelde na vijf minuten de bal net over het doel na prima voorbereidend werk van wederom Sandler. NEC werd steeds dreigender en Twente werd zowaar langzamerhand teruggedrongen. Twente trok dan ook als eerst aan de wisselhandrem met de inbreng van Van Wolfswinkel en Propper. Ook Schreuder handelde door Proper in te brengen voor Nuytinck, waardoor Sandler weer terug zakte naar zijn vertrouwde plek centraal in de defensie. NEC drong aan en had meerdere goede kansen om een voorsprong te pakken, met ondermeer een tweetal schitterende dieptepasses van Sano die meer verdiend hadden. We kregen de bal echter niet in het Twente-doel. Tien minuten voor tijd stuurde Lebreton een prima pass op Ouaissa die zijn directe tegenstander goed wegzette met het lichaam, maar helaas lag Unnerstal opnieuw in de weg. Even later mocht Chery na een uitglijder van een Twenteverdediger helemaal vrij door op doel. Zijn inzet knalde echter tegen de paal. Danilo kwam zes minuten voor tijd in de ploeg voor Linssen, die daar duidelijk niet blij mee was.
Uitslag
In blessuretijd gooide Schreuder Pereira nog in de ploeg voor Chery. Vlak voor het einde kreeg Twente nog een hoekschop die goed werd ingekopt, maar Crettaz redde fenomenaal. Daarmee bleef het 1-1, waar uiteindelijk zowaar Twente nog het meest tevreden mee zal zijn.
Scheids
Joey Kooij deelde in de eerste helft twee gele kaarten uit aan NEC.
Publiek
Het Twentepubliek pakte voor de aftrap flink uit met acties om hun ploeg op scherp te zetten. Het eerste half uur was het stadion ook oorverdovend, maar nadat NEC de op dat moment onverdiende gelijkmaker wist te vinden konden onze fans zich beginnen te roeren.
Hoogtepunten
Wat op voorhand na de enorme zeperd van vorige week een zeer zorgelijke wedstrijd leek te worden voor NEC, ontspon zich uiteindelijk tot een heerlijke pot voetbal waarin NEC op zeer indrukwekkende wijze de rug rechtte. Als er een ding uit deze wedstrijd gehaald mag worden dan is het wel de fenomenale veerkracht die onze ploeg toonde. Met Linssen als lichtend voorbeeld voorop gaand in de strijd. Ook heel mooi trouwens dat Nuytinck ondanks dat hij wat ziekjes was zich gewoon een uur lang prima staande hield achterin. Wat een klasbak is het toch.
Dieptepunten
Het eerste half uur werd NEC volledig overklast door een bloedfanatiek Twente. En het is uiteraard zonde dat je jezelf niet meer beloond, wan top basis van de tweede helft was er maar een ploeg die de overwinning verdiende en dat was ons NEC.
Inzet
Niets dan lof voor onze ploeg. Als je na een enorm uitputtende bekerfinale, zowel fysiek als mentaal, op zo’n manier voor de dag kunt komen, dan verdien je gewoon de plek waarop je staat.
Conclusie
Vooraf had ongetwijfeld iedere NEC-fan getekend voor een punt tegen Twente. Zeker na de dramavertoning van vorige week. Maar het simpele feit dat we na afloop van deze wedstrijd voelen dat er meer had ingezeten zegt alles over dit NEC. We speelden wellicht een van de beste helften van dit seizoen, en dat na een dramatisch begin waarin het lange tijd leek dat we opnieuw zouden afstevenen op een flinke oorwassing. Uiteraard schieten beide ploegen weinig op met een gelijkspel, maar zonder twijfel zal NEC als morele winnaar weglopen uit dit duel. Een zeer belangrijke mentale opsteker voor onze ploeg voor de resterende duels, waarin de aanval van Twente gepareerd is en NEC op papier althans een hoopgevend programma heeft. Als we dit kunnen blijven geven in de laatste duels dan mogen Feyenoord en Ajax hun borst nat maken. Minimaal plek vier lijkt hiermee in ieder geval al een stuk realistischer en alles daarboven zou fantastisch zijn. Hulde aan onze ploeg voor hun veerkracht en op naar een mooi seizoenseinde!