Pien in de buuk, niet kunnen slapen, zenuwen zenuwen zenuwen. Er zullen weinig rechtgeaarde NEC-fans zijn die hier dit weekend niet mee geworsteld hebben. NEC ging vandaag immers voor de zesde (!) keer op herkansing voor de eerste echte grote prijs in haar 125-jarige clubgeschiedenis: de KNVB beker. Twee jaar geleden sneuvelden we in het zicht van de finish tegen Feyenoord. Vandaag moest die pijnlijke nederlaag rechtgezet worden. Maar dit moest dan wel gebeuren tegen de verliezend finalist van vorig seizoen: AZ Alkmaar. En de Alkmaarders hebben de laatste weken na een moeizame eerste seizoenshelft – waarin ook de coach sneuvelde – de boel weer aardig op de rails. Wel won NEC beide Eredivisieduels tegen de Alkmaarders dit seizoen, maar dat was een AZ zonder bepalende spelers zoals Clasie. De Alkmaarders hadden in hun doordeweekse Europacupwedstrijd een volledig B-elftal opgesteld, dus vermoeidheid kon geen excuus zijn. Maar wellicht dat het reizen en de verstoring van de trainingsweek NEC alsnog in de kaart kon spelen?
Tactiek
Cillessen kreeg – zoals door velen verwacht, maar met Schreuder weet je het maar nooit – de voorkeur boven Crettaz in het doel. Dat heeft ons Groesbeekse clubicoon uiteraard volledig zelf afgedwongen door NEC in de voorgaande bekerduels meermaals bijna hoogstpersoonlijk er doorheen te slepen. Helaas kon Kaplan niet beginnen aan het duel vanwege de kwetsuur die hij opliep in de wedstrijd tegen Feyenoord. Daardoor mocht Fonville in de basis starten. Verder waren er geen verrassingen in de beginopstelling van NEC: Sandler en Dasa complementeerden de achterhoede, Nejasmic en Sano vormden het defensieve middenveld met Chery en Lebreton hun aanvallende tegenknieen. Linssen stond dan ook weer in de spits, geflankeerd door Onal en Ouaissa. AZ leek de afgelopen weken bezig om een spiegelopstelling uit te testen, maar vandaag startten ze ‘gewoon’ in hun vertrouwde 4-3-3 waarin ze ook eerder dit seizoen tweemaal tegen NEC aantraden. Ditmaal echter wel met hun sterkste middenveld: Clasie, Koopmeiner en Smit, waarbij Mijnans bij balbezit van NEC Smit te hulp moest komen om Sano en Nejasmic onder druk te zetten. Waar je wellicht verwachtte dat AZ ging proberen op te bouwen van achteruit, daar bleken ze toch vooral de lange bal te hanteren en net als NEC de tweede bal proberen te veroveren.
Wedstrijdverloop
Na een wat zenuwachtig begin met veel lange ballen heen en weer was de eerste kans voor NEC na een klein kwartier. De voorzet van Onal was echter te ver weg voor Linssen om aan te raken. Clasie had op dat moment al een gele kaart te pakken. Diezelfde Clasie loste na een goede twintig minuten een snoeihard schot op doel, maar de bal ging gelukkig voor ons via de onderkant van de lat terug het veld in. Cillessen toonde even later wederom zijn klasse met een fenomenale redding op een zeer gevaarlijke inzet van dichtbij, nadat AZ met een snelle combinatie simpel onze defensie buitenspel zette. Het bleek echter uitstel van executie, want AZ werd steeds gevaarlijker naarmate de eerste helft vorderde. Vooral linksbuiten Daal was een absolute plaaggeest voor onze defensie. Na voorbereidend werk van Daal en Goes dook De Wit na een half uur voetbal op voor Cillessen en schoot de bal onhoudbaar binnen. NEC had aan de andere kant nog wel wat kansjes gehad – vooral Lebreton was dichtbij een treffer – maar onze ploeg zat niet lekker in de wedstrijd en zakte na de achterstand zelfs helemaal weg. Alle tweede ballen waren voor de Alkmaarders en tot overmaat van ramp raakte Onal richting het eind van de eerste helft ook nog eens geblesseerd. Met een 0-1 ruststand mochten wij ons dan ook nog wel een beetje gelukkig prijzen. De zorgen aan Nijmeegse zijde waren enorm en de oplossingen niet direct voorhanden. We werden simpelweg overklast en te veel van onze spelers haalden hun niveau niet, wat ongetwijfeld ook de verdienste van AZ was.
Wie we ook hadden verwacht als vervanger van Onal, Willumsson zal niet hoog op de meeste lijstjes gestaan hebben. De IJslander nam de positie van Lebreton in, waardoor de jonge Fransman naar Onal’s oude positie verhuisde op de linkerflank. De tweede helft begon net als de eerste, met veel slordige passes en balverlies over en weer. Na een kleine tien minuten moest de gevaarlijkste aanvaller aan AZ-zijde, Daal, evenals Onal met een lichte kwetsuur het veld verlaten. Mooi was het allemaal niet, maar beide ploegen vochten voor elke meter met veel tempo en stevige duels. NEC leek sterker te worden en Clasie was aan het trekkebenen. AZ plooide zich terug en liet NEC komen. Maar waar NEC aandrong, daar was het opnieuw AZ dat toesloeg in de 66e minuut. Ouaissa verspeelde de bal en in de tegenstoot stoomde Smit op, die Mijnans in zag lopen en een assist afleverde voor de 2-0. Het was een mokerslag voor onze ploeg en de wedstrijd leek daarmee over en uit voor ons. Waar Schreuder zich opmaakte om een hele zwik spitsen in te brengen, daar sloeg AZ tot overmaat van ramp opnieuw toe in de 72e minuut. Koopmeiner ontsnapte op de middenlijn aan Sandler en mocht helemaal vrij doorlopen op een kansloze Cillessen: 3-0. Schreuder hield vast aan zijn plan en bracht Ogawa, El Kachati en Danilo in voor Linssen, Sano en Fonville. Vlak na die wissel werd de wedstrijd echter enige tijd stilgelegd vanwege zorgen rond supportersveiligheid in verband met – jawel hoor, het zal weer eens niet – vuurwerk. Vlak na de hervatting kreeg NEC een vrije trap, die Chery via de muur achter zag gaan voor een corner. Chery nam de corner zelf en Ogawa knikte zowaar de 1-3 binnen. NEC zocht wanhopig naar de aansluitingstreffer. In de 83e minuut mocht Chery aanlegen voor een vrije trap, maar de AZ-keeper wist Chery’s inzet te stoppen. Waar NEC aandrong, daar kreeg AZ zeeen van ruimte aan de andere kant. Troy Parrot leek de 4-1 te scoren, maar Makkelie en de VAR oordeelden dat het een kniebreedte buitenspel was.
Uitslag
Het maakte echter weinig uit, want NEC wist geen aansluitingstreffer meer te vinden in het restant van de wedstrijd. Sterker nog, in de extra tijd maakte AZ opnieuw gebruik van de ruimtes die NEC achterin liet en scoorde Smit alsnog de 4-1. Het werd zelfs nog erger, want diep in blessuretijd maakte Parrot er ook nog 5-1 van. Daarmee verloren we ook de zesde bekerfinale in onze historie, met afgetekende cijfers bovendien. NEC wist er helaas eigenlijk geen moment een echte wedstrijd van te maken.
Scheids
Makkelie had het niet makkelijk, want het tempo lag hoog en er werden harde duels uitgevochten. Aan NEC-zijde pakten Ouaissa en Sandler geel, terwijl ook drie AZ-spelers geel zagen.
Publiek
Een zoveelste deceptie voor onze vele meegereisde fans. En niet zo’n beetje ook, want 5-1 is een zware oorwassing.
Hoogtepunten
Even niet vandaag.
Dieptepunten
De zesde bekerfinalenederlaag. NEC kan gewoon niet presteren onder druk, helaas.
Inzet
NEC kwam nauwelijks aan voetbal toe, het was overal strijden. Individuele kwaliteit gaf daarbij de doorslag en die was vandaag bij AZ simpelweg een stuk beter.
Conclusie
Twee keer winnen van AZ in de competitie betekent duidelijk niks. NEC werd vandaag simpelweg gedeklasseerd door AZ en kon eigenlijk geen moment een echte vuist maken. AZ won overal de tweede bal. Zodra NEC gedwongen werd om alles op de aanval te gooien, bleek AZ uiterst effectief en liep de score in de slotfase wel heel snel op. Te veel bepalende spelers aan NEC-zijde gaven niet thuis vandaag. Sano was geen schim van de speler die eerder in het seizoen AZ flink pijn deed. Sandler werd naarmate de wedstrijd vorderde volledig omver gelopen. Onal en Ouaissa waren welhaast onzichtbaar op de flanken. Maar collectief kwam NEC simpelweg niet aan haar spelletje toe en dat mag deels ook op het conto van AZ geschreven worden, dat haar zaakjes prima voor elkaar had. NEC werd overklast op het middenveld en wist in balbezit niet hoe door de hechte AZ-defensie heen te breken. En zo eindigt de zoveelste bekerfinale in treurnis voor ons NEC. Wat rest is de competitie, waar we nog flink aan de bak moeten om direct Europees voetbal veilig te stellen. Want je wilt er toch niet aan denken dat we tot overmaat van ramp ook nog de nacompetitie in zouden moeten. Wat rest is uithuilen, flink uithuilen, omschakelen en de blik vol op het restant van de competitie richten. Te beginnen met de belangrijke pot volgend weekend tegen FC Twente.