Otten maakt nieuwe start op Bonaire

Vandaag in de Gelderlander.

Otten maakt nieuwe start op Bonaire

Verdediger NEC wil op tropisch eiland weer echt fit worden.

De regenbui nam tro­pische vormen aan toen de selec­tie van NEC gistermorgen om 09.00 uur het kunstgrasveld van het voetbalstadion in Kralendijk betrad. Welkom op Bonaire. Het Caraï­bisch eiland waar de zon altijd schijnt. Behalve vandaag dan. En morgen en overmorgen zeer waar­schijnlijk ook niet.

Monotoon draaiden de voetballers hun rondjes van 200 meter. Van pion naar pion en als op de hoe­ken het paaltje weer opdook, baste eens in de zoveel tijd Toine van de Goolberg: „ 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, PAAL”, waarna de nieuwe conditie­trainer in de middencirkel zijn stopwatch raadpleegde. „ Als ik geen voetballer was gewor­den, dan het liefst marathonlo­per”, zei Mark Otten ( 22), niet echt gemeend. Een paar uur later, na een verkwik­kende douche en een puike lunch, zag hij er alweer stukken beter uit. „Ik voel alleen mijn kuiten wel”, sprak de verdediger. Maar belangrijker: zijn knie gaf geen enkele reactie. Aan het einde van het seizoen 2006/2007 scheur­de Otten in de uitwedstrijd tegen Feyenoord zijn kruisband finaal af. Wat volgde was een revalidatiepe­riode waar geen einde aan leek te komen.

Hij kan zich het nog allemaal hel­der voor de geest halen. Hoe hij zichzelf eerst voor gek hield. Deed of er niets aan de hand was en na een korte behandeling het veld weer inkwam. Hoe fysiotherapeut Cees van der Linden een dag later wit wegtrok toen hij die knie voor het eerst serieus onderzocht. En hoe dokter Heijboer weer een maand later vlak voor de operatie zei: ‘Hier ben ik niet blij mee’. Toen hij een paar uur later bij­kwam uit de narcose wist Otten het al. „ Ik zag en voelde het gelijk. Er was veel meer gebeurd dan even open en dicht maken.” In zijn gewricht was de kruisband niet opgelost, maar achter de knie­schijf gaan zitten. Het verwijderen van de band en het schoonmaken van de knie, wierp Otten – achter­af gezien – maanden terug in de re­validatie. Dagen werden weken, weken werden maanden en toen was er zomaar een jaar voorbij.

„ Ik zat elke dag in Zeist. Revalide­ren en nog eens revalideren. Van negen tot vijf. ‘Jij hebt een goede mentaliteit. De juiste discipline. Jij redt het wel’, zei iedereen tegen mij. Ik heb keihard gewerkt, maar ook gemerkt dat dit niet altijd de sleutel tot succes is. Er bestaat meer dan willen en nog eens wil­len. Soms moet je gas terug ne­men. Even die rust pakken. Moest ik leren. Misschien ben ik soms wel te snel gegaan. Heb ik te veel gedaan.” Maar het ergste was dat gevoel ner­gens meer bij te horen. „Het veran­dert je in je hele zijn. Als voetbal­ler en als mens.”

Op Bonaire maakt Otten een nieu­we start. Eindelijk weer een voor­bereiding waar hij vanaf het begin bij is. Volwaardig. „Voetballen is als fietsen”, zegt hij. „Dat verleer je niet.” De zware knieblessure heeft geen ongelukkig mens van hem ge­maakt. „ Zo zit ik niet in elkaar”, weet Otten. „ Door alles dat op mijn pad komt, probeer ik mij op een positieve manier te laten beïn­vloeden. De kunst is om een glas halfvol te zien en niet halfleeg.” Die instelling heeft hij van thuis uit meegekregen. De band is hecht. „Ik heb zoveel respect voor mijn ouders. Hun onvoorwaardelij­ke liefde en steun hebben mij ge­maakt tot wie ik ben.” Zijn vader is marinier. Als zijn he­le leven. „Hij is 47 jaar. Nog heel fit. Heeft ook in Irak gezeten. Cam­bodja, Afghanistan. Ik ben nooit bezorgd. Het is nog altijd goed ge­komen.”

Zijn twee jaar oudere broer Rick is ook bij de mariniers. „Ik zou het er moeilijker mee hebben als hij wordt uitgezonden. Pa is gepokt en gemazeld. Rick heeft voor mij niet dat onaantastbare van mijn va­der. Laatst maakte hij een fietsslot zo ongelukkig open dat het net niet op zijn tenen viel. ‘Als jij nog marinier bent als er oorlog uit­breekt, sluit ik me aan bij de vij­and’, heb ik toen gezegd.” Warme glimlach. Hij kijkt vanaf het terras van de Caribbean Club Resort waar de selectie van NEC deze dagen verblijft, uit over de Carïbische Zee. Het eiland heeft zijn hart nog niet veroverd. „En al helemaal niet met dit weer”, grijnst Otten.

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.
error: Het kopiëren van content is niet toegestaan