Ik weet het, ik ben een ouwe lul aan het worden, maar ik weet nog dat we in de magere jaren ‘80 en begin jaren ‘90 het lelijk eendje waren. In het blaadje van Johan Derksen werd het balkenshirt als iets lelijks weggezet en het stadion met de wielerbaan als een saaie betonbak. Merchandise was er amper te krijgen en had je toch een shirt dan was dat zeer waarschijnlijk een match-worn shirt van een speler, want een balkenshirtje kopen in een winkel, dat kon niet. Het gespuw op de club, maakte jou als fan alleen maar trotser. Je had als NEC supporter het droombeeld dat de hele stad achter NEC zou staan, dat in iedere auto een NEC vaantje zou hangen en dat door de hele stad de kleuren rood groen en zwart de boventoon zouden voeren. Zeker in tijden dat het slecht gaat, want als de sportieve resultaten minder zijn, dan is er toch best angst voor een “uit het oog, uit het hart” verhaal. Tijdens de Europese wedstrijden kleurde de stad wel rood groen zwart, ook mooi natuurlijk, maar juist in mindere tijden vergeten we wel eens dat juist dan je trots laten blijken extra hard nodig is. En hoe kaa-u-téé het ook gaat met de club, NEC moet blijven leven in de stad.
