Een bericht vandaag in de Gelderlander leert ons dat volgens onze technische staf in februari het fundament gelegd moet worden voor promotie. Dan rijst toch de vraag wat ze de afgelopen zeven maanden hebben lopen doen… Maar goed. Vanavond moest het eerste cement voor die illustere basis gegoten worden uit bij Telstar. Telstar uit blijft toch altijd een apart verhaal. Dan kun je als uitsupporter gewoon het officiële uitvak uit lopen en achter de boarding gaan staan op een soort veredelde parkeerplaats. Een klein hekje dat tot ons scrotum reikt moet theoretisch gezien voorkomen dat je over de reclameborden kunt klauteren en het veld op rennen. Je staat met je neus lekker bovenop de actie. Het blijft toch altijd een aparte ambiance bij onze tegenstander van vanavond. Die tegenstander is volgens Gesthuizen overigens erg lastig te bespelen. Telstar. Lastig te bespelen. Welkom in 2020. Om deze uiterst lastige ploeg weerstand te kunnen bieden, was vanavond besloten om Okita (die al weken zielloos over het veld loopt te lanterfanten) eraf te halen ten faveure van Ole Romeny. Flemming begon in de spits, waardoor er op het middenveld zowaar een plekkie vrij kwam voor Proper.
Mark
De Week Van…. niks nieuws onder de stadionlampen
Weer een week verder, weer een tranentrekkend slechte wedstrijd in de eigen Goffert achter de rug. Treurig genoeg is dit dezer dagen geen nieuws meer. Het is de norm. Ons trainerstrio lijkt niet in staat om met deze ploeg acceptabel en aankijkwaardig voetbal af te leveren. Waar het aan ligt? De trainers weten het niet en de spelers weten het ook niet. Maar als we dan lezen dat Bogers zegt over de recente transfer van Ndayishimiye: “We kregen hem niet op een hoger plan”, dan is het waarschijnlijk een beetje van beide.
Ze kregen Mike niet op een hoger plan, wat dat ook moge betekenen. Net zoals ze Oratmangoen niet op een hoger plan kregen. U weet wel, die speler uit de eigen jeugd die vorig seizoen fantastisch presteerde bij TOP Oss en die dit seizoen naar Cambuur vertrok; die speler die afgelopen vrijdag een van de betere spelers op het veld was. Of Sabak, die inmiddels loopt te verpieteren bij de NEC jeugd en ook deze wintertransfer de uitgang niet wist te vinden. Allemaal op papier creatieve spelers. En laat het gebrek aan creativiteit nou net een van de grootste problemen zijn bij NEC momenteel. Week in, week uit moeten we kijken naar, met alle respect, goedwillende werkers voornamelijk in onze middenlinie zonder een greintje creativiteit.
Dramatisch NEC onderuit tegen Cambuur
Twee keer op rij de nummer 1 van de ranglijst treffen, dat gebeurt ons niet vaak. Maar door ons gelijkspel tegen ex-lijstleider Jong Ajax vorige week hadden we de tegenstander van vanavond, SC Cambuur, weer aan de leiding geholpen. Hoog tijd dus om ook daar weer even iets aan te doen, als we toch bezig zijn. Ons trainertrio had hiervoor even een troef uit de hoed getoverd door Velikonja, die in zijn korte invalbeurt vorige week een aandeel had in het gelijkspel, in de spits te posteren. Ole Romeny begon daarom op de bank. Verder kende de opstelling geen verrassingen. De insteek was dus duidelijk: lafjes achterover hangen en hopen op een wonder. Zoals gebruikelijk.
NEC pakt met tranentrekkend voetbal toch nog puntje
Op de avond dat we leerden dat Willem II de optie op Ndayishimiye gelicht heeft (naar het schijnt gelukkig nog voor een ‘acceptabel’ bedrag van – naar verluid – een half miljoen euri; een topbedrag natuurlijk voor een KKD transfer….zal NEC zeggen….terwijl Willem II zich kapot lacht….), trad onze ploeg thuis aan tegen Jajax. U weet wel, weer zo’n Jong team. Dit Jong team staat overigens momenteel wel bovenaan, dus het beloofde op voorhand geen makkelijk avondje te worden. Het is wel het soort team waar een Bogers tactiek zowaar eens nuttig kan blijken: gewoon lekker laf achterover leunen en hopen op een bevlieging van Okita of Musaba. We werden gelukkig naar verwachting op onze wenken bediend met de standaard (prut)opstelling: acceptabele defensie (Van Rooij, Van Eijden, Kvida, Kuipers), fantasieloos en talentloos middenveld (Flemming, Dijkstra, Van Landschoot) en snelle flanken (Okita, Musaba) rondom een tandeloze centrumspits (Romeny). Bij Jajax liepen er vanwege de doordeweekse beker weinig ‘grote’ namen mee, dus Jong was ditmaal ook echt piepjong. Maar de geschiedenis leert dat dit doorgaans weinig hoop geeft voor ons, want de jonge reservebroekies zijn vaak erg gebrand om zich te laten zien tegen een club als NEC.
