Werkelijk nooit gedacht dat we zo’n titel zouden kunnen schrijven: voorronde Champion’s League! Maar het is toch echt waar. NEC mocht vanavond aantreden in Athene (Piraeus) tegen lokale grootmacht Olympiakos. Twee jaar geleden nog landskampioen van Griekenland en ook winnaar van de Conference League. Geen kattenpis dus. Op voorhand was NEC uiteraard zwaar de underdog, maar goed, dat zijn we wel gewend. Voor NEC zijn dit bonuswedstrijden, met in het achterhoofd dat Europees voetbal sowieso tot aan de kerst verzekerd is via de Europa League. Maar goed, je moet natuurlijk altijd het hoogste nastreven en er is in clubvoetbal niks hogers dan de Champions League, uiteraard. Bovendien wil elke rechtgeaarde NEC-fan toch minimaal een keer in hun leven de befaamde hymne van Tony Britten door onze Goffert horen schallen. En daarvoor moeten we toch echt eerst Olympiakos overmeesteren.
De aanloop was echter verre van ideaal, want deze middag werd bekend dat Sano rond lijkt te zijn met PSV en dus halsoverkop weer terug kwam vliegen uit Griekenland om morgen gekeurd te worden. Met onze toch al kwakkelende defensie betekende dat een zoveelste puzzel voor Dick Schreuder. Maar goed, dat is het lot van werken bij een club als NEC – 15 miljoen plus bonussen kunnen wij simpelweg niet laten lopen.
Tactiek
Monteiro werd de vervanger van Sano op het middenveld. Sandler kon gelukkig toch starten, waardoor we afgezien van Sano met dezelfde basis als tegen Sevilla konden aantreden. Schreuder gaf op voorhand al aan dat hij geen oefenduels van Olympiakos had gekeken en dat hij gewoon van de eigen kracht en speelwijze uitging. Dat beloofde dus wat, tegen een thuisploeg die ook enorm opportunistisch voetbalt met veel lange ballen vooruit en veel duelkracht.
Wedstrijdverloop
NEC oogde in de openingsfase wat onwenning, maar heel de boel goed dicht en gaf de Grieken weinig tijd en ruimte. De Spaanse scheids hield het in de openingsfase kort en trok na ruim tien minuten al de eerste gele kaart voor een Griek die Fonville neerschoffelde. NEC kroop langzaam uit haar schulp en leek zich te realiseren dat ze deze avond tenminste echt niet zo veel onder deden voor de Griekse grootmacht. Sterker nog, naarmate de eerste helft vorderde waren er enkele goede aanvallen te noteren voor NEC, terwijl Olympiakos het vooral koest hebben van schoten uit de tweede lijn. Nejasmic steeg boven zichzelf uit, als dat uberhaupt al mogelijk is, en zat echt overal tussen. Onze Kroatische klasbak heerste op het middenveld en je vraagt je toch serieus af of de hele Nederlandse top ligt te slapen op Darko. Zijn nieuwe partner op het middenveld, Monteiro, voetbalde ondertussen alsof hij al jaren bij NEC rond loopt en liet ons zowaar bij vlagen bijna Sano vergeten. Je verzint het niet. De nieuwkomer en ex-WK-ganger van Kaapverdie speelde zeer volwassen en vuurde zelfs enkele zeer gevaarlijke schoten op doel. Ouaissa was de gevaarlijkste aanvaller aan NEC zijde en was in de eerste helft tot twee maal toe zelfs dicht bij een openingstreffer. Aan de andere kant liet nieuwkomer Bisschoff ook prima dingen zien, al moet hij duidelijk nog wat meer ingespeeld raken met zijn teamgenoten.
Uiteindelijk werd de rust opgezocht met een 0-0 stand, waar de thuisploeg zowaar meer content mee mocht zijn dan onze toppers. NEC had simpelweg het betere van het spel en zette die trend in de tweede helft brutaal door. Lebreton en Monteiro namen het Griekse doel onder vuur en NEC speelde bij vlagen heel leuk combinatiespel. Onze pleog verdiende een voorsprong, maar de bal wilde er helaas niet in. Olympiakos bleef ondertussen gevaarlijk in de tegenstoot en NEC moest heel alert blijven. Maar dat was aan de mannen van Schreuder wel toevertrouwd. Waar Olympiakos zichzelf snel door haar wissels heen jaagde, daar hield Schreuder lange tijd vast aan zijn basis-elf. Pas in de 70e minuut, toen enkele van onze spelers het duidelijk zwaar kregen en de thuisploeg begon aan te dringen, voerde Dick zijn eerste wissel door. Opvallend genoeg was dat niet Sandler maar Storm, die vervangen werd door Pereira. Ook Ouaissa verliet het veld voor Mor. Een paar minuten later moest toch ook Sandler eraan geloven en hij werd vervangen door Hansen-Aaroen. Ook Linssen ging eraf voor Tadic, in diens officiele debuut voor onze club. NEC kreeg het steeds zwaarder, maar het hield dapper stand in de hel van Athene. In de 90e minuut werd een moegestreden Monteiro vervangen door Willumsson en was het wachten op het eindsignaal. Daar moesten wel eerst drie minuten blessuretijd voor overleefd worden, maar Olympiakos wist in het restant van de wedstrijd geen echte vuist te maken tegen een zeer volwassen en geconcentreerd spelend NEC.
Uitslag
En zo trokken wij zeer verdiend een 0-0 gelijkspel over de eindstreep. Een meer dan prima resultaat waar de meeste NEC-fans vantevoren voor getekend zouden hebben. Maar op basis van de wedstrijd mag je zelfs concluderen dat we omnszelf iets te kort gedaan hebben. Want er waren zeker kansen voor onze ploeg. Dat belooft dus nog wat voor de return in de Goffert!!
Scheids
Wat een topper! De Spaanse arbiter moest niets hebben van het rollen en klagen van de Grieken en liet heel veel toe, na in eerste instantie al vroeg de gele kaart tevoorschijn te hebben getoverd voor Olympiakos. De Grieken zouden ook nog een tweede gele ksaart ontvangen, terwijl aan onze zijde Fonville in de extra tijd ook een gele kaart te zien kreeg. Verder leit de scheids heel veel toe en dat maakte het een uiterst leuke wedstrijd met veel tempo en activiteit, ondanks de brilstand.
Publiek
Ruim 1200 man naar een Europese uitwedstrijd met heel weinig organisatietijd is zeker niet verkeerd, maar het was uiteraard een plukje vergeleken met de thuisaanhang. Toch wist onze ploeg de Griekse aanhang flink stil te krijgen, waardoor je bij tijd en wijle onze fans toch prima kon horen. En dat is zeker geen sinecure in een Grieks stadion. Chapeau aan alle meegereisde fans, applausje voor jezelf!
Hoogtepunten
Het gegeven dat je een Griekse topploeg als Olympiakos op een gelijkspel houdt in eigen huis is simpelweg geweldig; dat je zowaar verdiend had te winnen maakt het helemaal fantastisch. Wat een ploeg hebben we! Zo trots. Nejasmic moet een contract voor het leven krijgen, wat is die man belangrijk voor dit NEC. Fonville en Storm hielden zich meer dan prima staande naast Sandler. Monteiro was een zeer prettige verrassing en een kleine revelatie als vervanger van Sano. Crettaz keepte een prima pot. Ouaissa was gevaarlijk, Bisschoff toonde veel potentie. Maar eigenlijk was gewoon de hele ploeg top vandaag.
Dieptepunten
Als we dan toch moeten nuilen dan is dat over het feit dat je jezelf niet beloont met een doelpunt. Want dat had NEC zeker verdiend vanavond. Helaas hadden we het vizier niet scherp genoeg.
Inzet
Geweldig. Fenomenaal. Superieur. Woorden schieten te kort. Wat een toppers!!
Conclusie
Waar menigeen op voorhand slechts hoopte dat een zware afstraffing ons bespaard zou blijven, daar bleef ons team zowaar fier overeind in Athene en was het over de hele wedstrijd gezien zelfs de betere ploeg. Daardoor houden we nog volop uitzicht op een resultaat, volgende week in eigen huis. En dat lijkt zeker geen ondoenlijke zaak, want NEC was simpelweg de bovenliggende partij in fases van de wedstrijd. Met onze fans vol erachter kan het dus best eens gaan stormen volgende week dinsdag. Tussendoor moeten we uiteraard ook nog de competitie aanvangen tegen Telstar en het is te hopen dat deze uitputtingsslag geen al te grote negatieve impact gaat hebben. Want een ding staat vast: dit gaat sowieso een heel lang seizoen worden voor onze spelers. Deze 0-0 pakken ze ons in elk geval niet meer af, net zo min als de enorme hoeveelheid goodwill die dit optreden gekweekt zal hebben in neutraal Nederland. Trots is het woord dat beklijft na deze avond. Trots op ons ploegie. Trots op NEC. Europa, we zijn er weer!
