We starten doorgaans een ‘zo zagen wij het’ met een intro-praatje over het gespeelde duel en dat het best een lastige pot zal worden en zo. Er is immers een slordige honderdtwintig miljoen euro verschil in teamwaarde tussen het nietige NEC en het grote Olympiakos. Een van de grootmachten in Griekenland en op Europese bodem bla bla twee jaar geleden nog Conference League gewonnen bla bla NEC zal een lastige avond tegemoet gaan etcetera enzovoort.
Nou, we hebben het gezien. NEC trad aan, NEC stroopte goddomme de mouwen op en NEC liet Olympiakos opnieuw zien dat je met keihard werken, vechten voor elke grasspriet en almaar blijven gaan elke ploeg de baas kunt op een goede dag. Tuurlijk, Telstar zal even grinniken vanavond, maar zelfs daar malen we momenteel niet om. Want NEC heeft namelijk zojuist godbetert Olympiakos de Champions League uitgeknikkerd! Ja, het is echt waar. Dat is een zin met meerdere componenten die wij nog nooit in een dergelijke combinatie hebben kunnen opschrijven. En wellicht zal dat ook nooit meer gebeuren. Het is Barcelona in de Goffert 1983. Het is Udinese in de UEFA Europa League 2008. Het is nieuwe historie voor onze club. En wij mogen het allemaal meemaken.
Tuurlijk, we hebben nog niks. Dat roept heel Nederland momenteel. Er is nog een hele zware voorronde voor de echte hoofdmaaltijd. Maar wij weten wel beter. Wij hebben namelijk volgende week serieus, officieel, zonder gekheid, de echte onvervalste Champion’s League hymne door de Goffert schallen. En dat is iets dat we nog nooit hebben meegemaakt. En het is zeer aannemelijk dat we dat ook nooit meer zullen meemaken. Sterker nog, er zijn maar heel weinig clubs in Nederland die dat ooit hebben meegemaakt, en nu zitten wij opeens in dat illustere rijtje. Al is het maar voor heel even. Tenzij we natuurlijk wonder boven wonder ook nog eens Bodo Glimmt over de knie weten te leggen. Maar dat voelt zo’n beetje als de goden verzoeken.
De Champions League hymne in de Goffert. Geen idee wie het dan nog droog kan houden, dan kun je bijna geen NEC-fan zijn als dat je niks doet. En daar hebben we met plezier nederlagen tegen Telstar en Willem II voor over. Want dit is uniek, dit is jongensboekenterritorium. Dit gaat helemaal nergens over, maar het overkomt ons wel. Zes jaar geleden werden we zevende in de Eerste Divisie. De gifbeker ging maar niet leeg. Als je toch je arm kon leggen om de schouder van je evenknie uit 2020-2021 en in je toenmalige oor fluisteren: ‘Hou vol, kop op, de play-offs worden voor ons en over zes jaar spelen ze de Champions League hymne in de Goffert’. Opeens zou alle misere de moeite waard zijn. Pas als je heel diep gezeten hebt, kun je de momenten van nu echt op waarde schatten. Dit moeten we koesteren, dit is niet normaal, dit is geen usance. Die droom van jou is niet zo slecht. Ja, die droom van jou en mij is echt. Potdikke man, die droom van jou en mij is echt.
Wedstrijdverslagje
Vooruit dan; zodat we over tien jaar ook nog een idee hebben hoe dit kleine wonder zich voltrok, zullen we toch maar even een paar zinnen aan de wedstrijd wijden. De startopstelling van NEC kende weinig verrassingen. Sandler kon gelukkig beginnen en werd geflankeerd door Fonville en Storm. Lebreton kreeg de voorkeur boven Monteiro op het middenveld naast Nejasmic, waardoor er een plek vrij kwam achter de spits (Linssen) voor Dusan Tadic. Daarmee hadden we dus een aanvallende driehoek met een gecombineerde leeftijd van 110 jaar oud (!!!! Chery-Tadic-Linssen). Bisschoff en Ouaissa completeerden de flanken.
Na een slordige en zenuwachtige openingsfase was het eerste wapenfeit voor NEC, nadat Chery in de 9e minuut zijn schot via de keeper op de lat zag belanden. Olympiakos raakte al snel een belangrijke kracht kwijt met een blessure, maar aan onze kant moest na 25 minuten Ouaissa er ook af met een blessure. Emre Mor was zijn vervanger, maar in een uiterst curieus moment bleek hij zijn oorring niet af te mogen plakken en het ding wilde er maar niet uit. Drie minuten lang stond hij te priegelen en te trekken langs de zijlijn, terwijl NEC met tien man verder moest en Schreuder helemaal gek werd. Uiteindelijk trok Mor de oorring (blijkbaar een homeopatisch ding dat hem beter zou laten slapen) gewoon maar uit zijn oor en betrad hij al bloedend het veld. Even later was Sandler helaas ook al op en moest zich laten vervangen door Pereira. Het leek helemaal de verkeerde kant op te gaan voor NEC, maar Olympiakos wist geen vuist te maken en NEC haalde als morele winnaar de rust bij de brilstand.
Helaas lag de bal vlak na de hervatting al direct achter Crettaz. NEC leek voor een kansloze klus te staan, maar het rechtte de rug en ging weer vol in de aanval. Twintig minuten voor tijd loonde deze instelling zich toen Linssen prima invloog op een piekgave voorzet van Tadic en de 1-1 binnen karatekickte. Even later werd het nog beter voor NEC, want na een overtreding op Nejasmic moest Olympiakos met 10 man verder. NEC bleef de bovenliggende ploeg maar kon de bevrijdende 2-1 niet vinden. Vlak voor het eind van de reguliere speeltijd werd Sierhuis echter in het veld gebracht voor Bisschoff en scoorde hij in de extra tijd alsnog de 2-1.
Uitslag
Helaas werd de goal afgekeurd voor buitenspel van Mor, waardoor het verlengen werd. Al vroeg in de verlenging was het de geplaagde Mor die na een mislukte inzet van Chery uit de rebound de dik verdiende 2-1 binnen schot. Olympiakos probeerde in het restant van de verlenging nog wel de gelijkmaker te vinden, maar NEC bleef relatief eenvoudig overeind en had zelfs nog kansen op de 3-1. De einduitslag bleef echter 2-1 en heel Nijmegen ontplofte.
Conclusie
Wat een resultaat! Wat een ploeg! Werkelijk iedereen was geweldig vandaag, al waren sommigen (Nejasmic) meer geweldig dan geweldig. Superlatieven schieten te kort en daarom proberen we het niet eens. Hierboven hebben we ons hart al uitgestort en nu is het feesten geblazen. Volgende week Bodo Glimmt in de Goffert. NEC dendert door en pakt en passant ook gewoon even 4,2 miljoen euri mee voor in het spaarvarken. De droom gaat verder en wij dromen mee.
