Eindelijk was het dan zo ver. Voor de eerste keer ooit – en wellicht ook de laatste, wie zal het zeggen – klonk vanavond de Champions League hymne door ons eigen Goffertstadion. Wat er verder ook zou gebeuren, die pakken ze ons niet meer af! Gelukkig waren er nog wat extra speakers opgetrommeld, want als die hymne door onze verrotte stadioninstallatie had gemoeten dan had dat wellicht toch een beetje aan glans ingeboet. Daar was nu geen vrees voor – kippenvel!! Het stadion zat wederom lang vantevoren vol, afgezien van het bezoekersvak dat bij lange na niet uitverkocht bleek, en de sfeer zat er goed in. Onze fans zagen NEC met een ietwat verknipt wedstrijdtenue aantreden. Voorop droegen onze spelers wel de fraaie driekleur, maar de hele rug was rood. Wat bleek: van de UEFA mag je de rugnummers niet door meerdere kleuren heen hebben lopen. Zo veel mierenzifterige regeltjes, je wordt er bekant gek van. Maar goed, het mocht de pret niet drukken op deze voor NEC toch historische avond.
Opstelling
Het was natuurlijk al bekend dat Sandler en Ouaissa er niet bij zouden zijn, maar stiekem hoop je toch op een meevaller zoals bijvoorbeeld een Kabar of een Bras die toch sneller dan verwacht klaar zouden zijn voor een basisplek. Helaas was het ijdele hoop en moest Schreuder starten met de toch zeer onervaren Storm centraal achterin, geflankeerd door Fonville en Pereira. Lebreton vergezelde Nejasmic wederom op het middenveld, terwijl Emre Mor zijn opwachting mocht maken als vervanger van Ouaissa. Chery, Tadic en Linssen vormden weer het centrale aanvalstrio.
Wedstrijdverloop
Bodo/Glimt zette net als NEC vroeg en hoog druk en bleek levensgevaarlijk in de tegenstoot. Al na tien minuten wees de Franse scheidsrechter van dienst gedecideerd naar de penaltystip nadat in zijn ogen Pereira hands maakte in het eigen strafschopgebied. De VAR greep echter in en liet de scheidsrechter – die in vergelijking met de arbitrage in de voorgaande twee duels tegen Olympiakos toch flink tegenviel – duidelijk zien dat het toch echt de Noorse aanvaller was die de bal met zijn arm tegen Pereira’s hand duwde. Even later kregen de bezoekers weer een enorme kans, maar Crettaz greep kordaat in. NEC probeerde wel wat tegenwicht te bieden en liet bij vlagen best aardig voetbal zien. Zo werd een goede inzet van Chery ternauwernood gekeerd door de keeper.
Bij de eerste de beste fout van NEC zaten de Noren er echter weer bovenop. Lebreton paste na een klein half uur helemaal verkeerd in op het middenveld en binnen drie balcontacten stonden er vijf bezoekers voor de neus van Crettaz, die kansloos was op de inzet van Fet. Vlak daarna leek de 2-0 al te volgen, maar ditmaal zat Crettaz er wel goed tussen. NEC daarentegen kwam maar niet lekker in hun spel. De Noren verdedigden zeer georganiseerd en NEC kwam er simpelweg nauwelijks doorheen. We hadden een paar kansjes die wellicht meer verdienden, maar vlak voor rust was er weer een uitbraak van de Noren waarbij Storm in het strafschopgebied zijn directe tegenstander aan het shirt trok. Het was een lichte overtreding maar de scheidsrechter was ongenaakbaar; die pingel moest en zou er komen. Zo gingen we met 2-0 de rust in en leek ons sprookje al vroeg voorbij.
Dat was al helemaal zo bij de hervatting. De Noren kwamen beter uit de kleedkamer en bij de eerste de beste corner stond NEC niet goed op te letten en kopte een Noor de bal met meer geluk dan wijsheid achterwaarts in ons doel. Het geloof was daarmee wel zo’n beetje weg uit de Goffert en het was hopen dat de achterstand niet groter uit zou vallen. Alle krediet naar onze ploeg dat ze zelfs bij die 0-3 achterstand de kopjes niet lieten hangen en hard bleven werken. Alleen was de Noorse defensie ijzersterk en zat het deze avond ook allemaal net niet mee. NEC kreeg naarmate de tweede helft vorderde namelijk best wel kansen, alleen stond het vizier niet op scherp en ontbrak het beetje geluk dat de Noren bij die 0-3 wel hadden. In de laatste twintig minuten gooide Schreuder naar goed gebruik alles op de aanval met het wisselen van Pereira voor Monteiro, Sierhuis voor Linssen en Tahaui voor Emre Mor. Nejasmic zakte daardoor terug naar het hart van de defensie. NEC knokte, priegelde en ploeterde en het publiek ging er ook nog eens achter staan, maar de Noren hielden de boel achterin aardig dicht. Fonville kon in de laatste tien minuten niet verder en werd gewisseld voor Kabar, terwijl Kevin Kers zijn taaltechnisch bijna naamgenoot Chery kwam vervangen.
Uitslag
Uiteindelijk kreeg NEC toch nog een beetje loon naar werken. Bisschoff wist vijf minuten voor tijd namelijk een verdiende goal binnen te prikken, waardoor de uitslag iets minder afgetekend werd. Even later leek het zelfs nog 2-3 te worden, maar een kopbal van Kers belandde op de paal. Een zeer karige drie minuten extra tijd waren niet genoeg om het momentum van NEC in de slotfase verder te gelde te maken. Daardoor bleef het bij 1-3. Zeker geen hoopgevende uitslag met de zware uitwedstrijd in Noorwegen in het verschiet, maar in elk geval beter dan 0-3.
Scheids
De Franse arbiter van dienst was op zijn best matig te noemen. De man leek duidelijk meer onder de indruk van de Noren, die vaak het voordeel van de twijfel kregen in duels, dan van ons NEC. Waar we de scheidsrechters in het tweeluik met Olympiakos nog konden roemen om hun geweldige optredens, daar was de Franse fluitist juist zeer pietluttig. En hij wilde blijkbaar ook heel snel naar huis gezien de bizar karige extra tijd die bijgetrokken werd. Al zullen we ons daar zeker niet achter verschuilen, want Bodo/Glimt was vanavond simpelweg een maatje te groot.
Publiek
Ondanks de uitslag was het toch een magische avond en een unicum om mee te mogen maken. De fraaie actie van Legio met opnieuw een zwanendoek, maar ditmaal eentje die op vele handen gedragen de rondte deed over de tribunes, was een zeer creatieve vondst en toch iets wat ik in elk geval nog niet eerder gezien had. De sfeer zat er de hele avond ook prima in en het publiek steunde onze ploeg uit volle borst.
Hoogtepunten
De Champions League hymne in de Goffert. Onze eerste goal ooit in de Champions League (voor toekomstige NEC-quizen, onthoudt Bisschoff!). Een NEC dat in elk geval in de slotfase de schroom wat van zich afgooide en tot de laatste seconde bleef gaan voor een resultaat.
Dieptepunten
Echt dieptepunten kunnen we het niet noemen, want Bodo was gewoon een maatje te groot, zo eerlijk moet je wel zijn. Maar het blijft jammer dat NEC niet vanaf de aftrap de drive en wilskracht kon brengen dat het in de laatste tien minuten van de wedstrijd wel kon. Al zal dat objectief beschouwd ongetwijfeld ook komen door Bodo dat met 0-3 op zak het wel okee vond. En voor Storm was het op voorhand al een zeer ondankbare taak om Sandler te moeten vervangen, maar je merkte wel echt dat we daarmee een flinke jas uitdeden.
Inzet
Die was uiteraard goed, al leek het heilige vuur dat er tegen Olympiakos wel in zat vanavond lange tijd maar niet echt te ontbranden. Maar dat zal ongetwijfeld ook voor een groot deel aan de tegenstander liggen. Olympiakos speelde voetbal dat ons goed lag, terwijl Bodo/Glimt juist excelleerde in de grote achilleshiel van NEC: de snelle uitbraak.
Conclusie
Met 0-3 was het meteen een gelopen zaak geweest. Nu kunnen we wellicht echter nog een klein beetje hoop houden en zullen onze meereizende fans (respect!) niet met een HSV-kater op de tribune hoeven aantreden. Want stel, je scoort zowaar een vroege goal in Noorwegen, dan kan het toch wel eens gaan spoken. Realistisch gezien lijkt de Europa League echter ons volgende station, want in eigen huis op hun ku(ns)tgrasmat is Bodo/Glimt een titaan, zo hebben vele grote Europese ploegen de afgelopen seizoenen al ondervonden. En daar kunnen we ook wel vrede mee hebben, want Bodo was vandaag toch lange tijd een maatje te groot. Toch mogen we ons best wel een beetje op de borst kloppen, want ondanks de nederlaag hadden we een hogere ‘expected goals’ (xG) notering dan Bodo, met 2,14 tegen 1,62, en noteerden we een indrukwekkende 22 schoten (!) tegenover acht van de Noren. Helaas waren er bij ons maar zes tussen de palen, terwijl de Noren met vier van hun acht schoten direct doelgevaar stichtten. Een stuk effectiever dus, en dat is wat er op dit niveau gevraagd wordt. Niet de meest memorabele wedstrijd qua spektakel helaas, maar wel een harde les in effectiviteit op topniveau. Hopen op een stuntje volgende week. En zo niet, dan zijn we op basis van de wedstrijden tegen Olympiakos maar ook vanavond tegen Bodo/Glimt toch zeker niet kansloos in de Europa League. Met een volledig fitte en meer ingespeelde selectie kan dit dan alsnog een heel leuk Europees avontuur worden. Nu even een weekendje vrij en dan dinsdag tegen beter weten in toch maar weer hopen op een klein wonder. Kom op NEC!!