Je weet dat je in een ander bakje bent beland wanneer de KNVB je weekendse Eredivisieduel uit het schema knikkert zodat je je optimaal kunt voorbereiden op Europees voetbal. Helaas was de uitgangspositie voor de wedstrijd van vanavond niet bepaald hoopgevend: een 1-3 tussenbalans wegpoetsen in een zwaar uitduel op kunstgras boven de poolcirkel tegen een gepokte en gemazelde tegenstander. Ga er maar aan staan. Maar goed, met Schreuder’s ploeg weet je het maar nooit. Vorig seizoen werden juist sterkere tegenstanders bij de strot gegrepen en waren de resultaten buitenshuis ook prima. Bovendien was daar nog die hele late 1-3 en bijna zelfs nog de 2-3 in de Goffert, waardoor je als NEC-fan toch de hoop houdt dat Bodø/Glimt geen onverslaanbare machine is, maar dat je ze echt wel pijn kunt doen. Die hoop was genoeg voor een toch best indrukwekkend aantal supporters om af te reizen naar het hele hoge noorden, waarvoor hulde. Wie echter gehoopt had om in elk geval nog een keer NEC in het echie te mogen aanschouwen onder het genot van de befaamde Champions League hymne kwam helaas bedrogen uit; die knuppels van Bodø/Glimt startten namelijk voorafgaand aan de wedstrijd godbetert het Europa League deuntje in! Je verzint het niet. Zelfs dat is ons niet gegeven.
Opstelling
Dick Schreuder leek zich terdege te beseffen dat een vroege goal voor NEC noodzaak was. Hij startte namelijk met een enorm offensieve basiself: Sierhuis en Linssen begonnen allebei in de spits, met Tadic, Chery, Lebreton en Bisschoff erachter. Nejasmic opereerde daar weer achter, met het trio Fonville, Storm en Pereira als laatste linie voor keeper Crettaz. Emre Mor ontbrak helaas vanwege griep, Ouaissa was nog altijd geblesseerd en Ogawa werd eerder deze week verkocht, waardoor afgezien van Tahaui zo’n beetje onze volledige offensieve capaciteit vanaf de aftrap in het veld stond.
Wedstrijdverloop
Alle goede intenties van onze ploeg ten spijt was de wedstrijd eigenlijk binnen drie minuten al voorbij. Crettaz mocht namelijk inrukken met een rode kaart nadat hij de bal buiten het strafschopgebied op zijn arm kreeg terwijl hij een snelle Noorse uitbraak probeerde af te stoppen. Sierhuis werd voorin tot zijn grote frustratie geslachtofferd zodat onze nieuwe keeper Polster erin kon. NEC was duidelijk geknakt en kon lange tijd weinig anders doen dan proberen om het hoofd boven water te houden terwijl de ene na de andere Noorse aanvalsgolf op het NEC-doel beukte. Polster toonde zich echter een prima stand-in en hield ons meerdere malen op de been met enkele prima reddingen. Naarmate de helft vorderde kroop NEC zelfs zowaar weer een beetje uit haar schulp, zonder tot echt grote kansen te komen. Vijf minuten voor de rust klapten Lebreton en Nejasmic ongelukkig met de hoofden tegen elkaar, waar vooral Nejasmic het meeste last van had. Wat heet: hij had een flinke jaap bij zijn wenkbrauw en moest gehecht worden. Door deze onderbreking en de rode kaart kwamen er vijf minuten blessuretijd bij, die net iets te lang bleken voor onze ploeg. In die vijf minuten extra tijd sloeg Bodo namelijk tweemaal keihard toe. Daardoor moest NEC alsnog met een onoverbrugbare 2-0 achterstand de rust opzoeken.
Schreuder liet zijn aanvoerder Chery en de gewonde Nejasmic achter in de kleedkamer en verving hen door Nuytinck en Kabar, wellicht in een poging om een onvervalste oorwassing af te wenden en iets van controle terug te krijgen over de wedstrijd. Bodø bleef echter eenvoudig de bovenliggende partij in de tweede helft. Na een uur voetbal werden Linssen en Tadic vervangen door Willumsson en Hansen-Aarøen. Een kwartier voor tijd widst Bodø toch weer een gaatje te vinden in de NEC-defensie en ging de bal uitgerekend via de knie van Fonville, toch een van onze weinige lichtpuntjes van de avond, ons doel in voor de 3-0. Met een 6-1 stand over twee duels was het wachten op het eindsignaal. De thuisploeg voerde nog een paar late wissels door maar leek het verder wel prima te vinden. Blijkbaar hadden ze de volgende dag alweer een wedstrijd, bizar genoeg, dus de benen sparen was ongetwijfeld het devies.
Uitslag
Vier minuten voor tijd miste Auklend nog op welhaast spectaculaire wijze voor open doel, waardoor een grotere nederlaag ons bespaard bleef. En zo eindigde deze wedstrijd, die eigenlijk vanaf de openingsfase nooit echt meer een wedstrijd was, in een teleurstellende maar onbetwistbare 3-0 nederlaag. En dus moet NEC een treetje omlaag naar de Europa League. Maar uiteraard is dat ook een heel mooi vooruitzicht.
Scheids
De Engelsman Michael Oliver was vanavond de fluitist van dienst en kon al na drie minuten de rode kaart trekken. Daarmee is Crettaz geschorst voor ons eerste Europa League duel. Ook zagen Lebreton en Pereira geel in een verder toch sportieve wedstrijd.
Publiek
Ondanks de moeilijke uitgangspositie en de vroege rode kaart hielden onze meegereisde fans de sfeer er goed in. De hele wedstrijd bleef het uitvak zingen en gaven onze supporters een prima visitekaartje af. Helaas moesten we het Champions Leauge ticket dat door de zwaan was meegenomen achterlaten in Noorwegen.
Hoogtepunten
Polster viel prima in en had enkele geweldige reddingen. Fonville was wederom een van de beste NEC’ers, ondanks de ongelukkige eigen goal in de tweede helft.
Dieptepunten
Uiteraard de rode kaart voor Crettaz na drie minuten. En het was ook erg zonde dat we niet nogmaals konden genieten van de Champions League hymne, een bizarre miskleun van de gastheer.
Inzet
Die was ongetwijfeld prima, maar als je na drie minuten met een man minder komt te staan dan ben je simpelweg kansloos tegen een tegenstander van dit formaat.
Conclusie
Toen per abuis de Europa League tune werd ingestart was er wellicht nog even de hoop onder onze fans dat dit een onbedoelde voorbode was voor de aspiraties van Bodø. Maar na de zeer vroege rode kaart voor Crettaz was het over en uit. Wat rest is de herinnering aan de Champions League hymne in de Goffert, iets wat we wellicht nooit meer meemaken. En natuurlijk een gegarandeerde vier Europese thuisduels en vier uitduels in de Europa League in het verschiet, wat ook nog prachtige affiches kan opleveren. Dat verzacht de kater toch wel. Het is zeer spijtig dat we Crettaz meteen in het eerste duel al moeten missen, maar op basis van wat Polster vandaag liet zien hoeven we ons daar hopelijk niet al te veel zorgen over te maken. We zullen nooit weten hoe het gelopen zou zijn als we met elf tegen elf geeindigd zouden zijn, maar het is wat het is. Even uithuilen en dan door naar PEC Zwolle dit weekend. En ons op gaan maken voor een hele mooie Europese campagne uiteraard, want daar kunnen we minimaal tot de winterstop mooi van gaan genieten. Met hopelijk nog wat aansprekende stuntjes. Dit speciale avontuur zit er in elk geval op; het volgende avontuur kondigt zich aan. Wij dromen dus gewoon lekker door.
