Lorenzo Davids speelt weer niet tegen zijn neef Edgar

Rood tegenWillem II zit middenvelder nog altijd niet lekker.

Het was zijn grote droom toen hij basisspeler bij NEC was geworden: voetballen te­gen zijn neef en idool Edgar Da­vids. Maar bij de eerste confronta­tie met Ajax, op 20 oktober in de Arena, zat de oud-international nog met zijn been in het gips. En op 20 januari, wanneer beide ploe­gen elkaar in De Goffert treffen, is het Lorenzo Davids die langs de kant zit. Hij moet drie duels brom­men na zijn rode kaart tegen Wil­lem II na een charge op Mohamed Messoudi.

„Ik mis nu drie heel belangrijke wedstrijden, tegen FC Twente, voor de beker tegen FC Zwolle en tegen Ajax. Vooral dat laatste vind ik natuurlijk ontzettend jammer. Edgar is genezen van zijn blessure en ik denk dat hij tegen ons wel in de basis zal staan. Maar ja, nu speel ík weer niet. Het enige dat er nu voor mij op zit is dubbel hard te gaan trainen.” Davids en NEC hebben vorige week nog even overwogen om te­gen de straf in beroep te gaan, maar hebben daar uiteindelijk om pragmatische redenen van afge­zien. Mario Been: „Carlos heeft het besproken met mensen bin­nen de club die vaker met dat bijl­tje hebben gehakt. Zij gaven aan dat de kans groot was dat de tucht­commissie die ene wedstrijd voor­waardelijk zou omzetten in een onvoorwaardelijke straf. Dan wa­ren we hem nog een week langer kwijt geweest.”

Lorenzo Davids heeft zich bij de zware sanctie neergelegd, ook al zit de rode kaart hem nog altijd niet lekker. „Die speler van Wil­lem II (Messoudi, red.) liep de he­le wedstrijd al te klieren, het werd steeds erger. Bij het tweede doel­punt leed ik balverlies en wilde ik achter Kargbo aan. Maar dat ging niet omdat hij me een elleboog gaf. Ik zei er wat van tegen de scheidsrechter (Van Boekel, red.), maar die beweerde dat ik de over­treding gemaakt had en eigenlijk geel verdiend had.” „Bij de rode kaart maakte hij weer een overtreding. Omdat ik niet op­nieuw balverlies wilde lijden, zette ik een sliding in. Ik raakte hem niet, maar hij ging liggen en de scheidsrechter trok rood. Ik schrok me kapot, ik dacht dat ik de vrije trap mee zou krijgen. Ik heb na af­loop mijn excuses aan de groep aangeboden, maar eerlijk gezegd vind ik nog steeds dat ik niks ver­keerd heb gedaan.”

Bron: De Gelderlander

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.
error: Het kopiëren van content is niet toegestaan