De Gelderlander van vandaag: NEC-VVV

NEC strijdt tegen degradatie
Nijmegenaren laten VVV terugkomen van een 2-0 achterstand.

Op het bord in de kleedkamer stond gisteren een dui­delijke kerstboodschap voor NEC: winnen! Mario Been had de op­dracht geschreven, in hoop dat zijn spelers overtuigd zouden zijn van de noodzaak om tegen VVV de drie punten in eigen huis te houden. De mededeling bleek aan dove­mansoren gericht. Zijn ploeg liet een 2-0 voorsprong glippen en ein­digde het duel in de onderste regio­nen van de eredivisie op een te­leurstellende 2-2. Het gelijkspel werd door de Venlo­naren gevierd als een overwin­ning.

Het gat met de degradatiezo­ne bleef drie punten. En bij NEC zijn ze er onderhand wel van door­drongen dat de ploeg ordinair zal moeten gaan knokken om het ve­ge lijf te redden. „We zijn waar we zijn. En we weten waar we staan”, klonk Been ietwat filosofisch. Maar meteen daarna was zijn voor­spelling kraakhelder. „Dit wordt een gevecht tegen degradatie. Daar komt het nu wel op neer.” En dat terwijl gisteren de belangrij­ke drie punten al lang en breed in de knip hadden kunnen zitten. NEC was het duel veel beter be­gonnen dan VVV, dat al zeven wedstrijden op rij ongeslagen was. Die reeks leek in de volle Goffert ruw onderbroken te worden. Twee doelpunten van Tim Janssen wa­ren een flauwe afspiegeling van het werkelijke krachtsverschil, maar omdat Jeremain Lens, Brett Holman en vooral Lorenzo Davids (voor een leeg doel over) kansen lieten liggen, hielden de Limbur­gers hoop. Toen zijn ploeg op een 2-0 achter­stand was gekomen, greep André Wetzel in. Hij liet slechts drie ver­dedigers achter in zijn laatste linie waar de voorwaartsen van NEC een overdaad aan ruimte kregen. Maar juist voorin bij de thuisclub ging het mis. Lens (zoals hij nu speelt zal niemand bij AZ zitten te wachten op de terugkeer van de huurling) leed peperduur balver­lies waar de net ingevallen Leon Kantelberg van profiteerde: 1-2. Met nog een kwartier te gaan bracht Wetzel met Sandro Calabro een extra aanvaller en zag Been machteloos toe hoe de angst in zijn ploeg sloop. Acht minuten voor tijd bewees Calabro met de gelijkmaker dat zijn coach deze middag een gouden hand van wis­selen had. Direct na het laatste fluitisignaal verzamelden zo’n zeventig boze supporters zich voor de hoofdin­gang. Maar van een echte bestor­ming kwam het niet. Zondag moet NEC naar hekkensluiterWil­lem II. In Tilburg vechten ze al we­ken voor lijfsbehoud. Dat besef is sinds de afknapper van tweede kerstdag ook doorgedrongen tot de spelersgroep van NEC. Waar­schijnlijk hoeft Been het niet nog eens op een bord te schrijven.

Been ontgoocheld en strijdbaar tegelijk
Coach NEC baalt van gelijkspel tegen VVV en richt blik opWillem II.

De tekst was bemoedi­gend, uit het gebaar sprak iets van troost. „Ik kan begrijpen dat ze in Nijmegen niet blij zijn, maar die punten gaat NEC nog wel pakken. Daar ben ik niet bang voor”, sprak VVV-trainer André Wetzel aan het slot van de persconferentie. En heel even kneep hij zijn collega Mario Been in de arm. De coach van de Nijmegenaren staarde in het grote niets, waar hij wanhopig zocht naar het ant­woord op de vraag waarom zijn ploeg opnieuw verzuimd had de drie punten in eigen zak te steken. Vooral nadat NEC op 2-0 was geko­men, had Been even de neiging ge­voeld om achterover te leunen. Tenslotte had hij een dergelijk sce­nario na 45 minuten in de kleedka­mer nog met zijn elftal doorgeno­men.

„Bij 2-0 krijg je rust in de ploeg. Zij gooien een aanvaller erbij. Zul­len achterin één op één gaan spe­len. Dan kunnen wij met onze snelle mensen voorin profiteren van de ruimte”, had Been zijn manschappen voorgehouden. Toen iedereen binnen de lijnen het draaiboek keurig leek te volgen en de rol van de trainer als souf­fleur niet meer nodig was, ging het toch nog gruwelijk mis. „ Als het 2-0 wordt moet de wedstrijd gespeeld zijn. Met alle respect voor welke tegenstander dan ook, maar dan moet je het afmaken.” Dat ge­beurde niet. „Het leek wel of alle ballen van de voeten sprongen”, zei Been, die vooral zijn aanvallers niet meer herkende.

„ Saïdi maakte veel verkeerde keu­zes, Tim won geen duel meer en Jeremain… Zo makkelijk als hij die bal verliest op de middenlijn. De ploeg was net in de voorwaartse beweging. Al vond ik wel dat die goal daarna erg gemakkelijk viel. Maar de agressiviteit. Die felheid. Het afjagen van de tegenstander wat we in de eerste helft zo goed deden. Dat heb ik het laatste half uur niet meer gezien. Vanaf het moment dat we op 2-0 kwamen speelden we bijna op het hautaine af. Maar wij moeten beseffen dat we geen wedstrijd op zestig, zeven­tig procent kunnen uitspelen. De­ze ploeg zal er negentig minuten honderd procent voor moeten blij­ven gaan. Anders krijg je zoiets als vandaag gebeurt. Wij hadden het publiek tevreden kunnen stellen. Een overwinning had ons veel zelf­vertrouwen gegeven. Dat hebben we nagelaten. Dramatisch. Ik heb er geen ander woord voor.”
Been stond aan de bar van de pers­ruimte. Pilsje in de hand. Ziel on­der de arm. „ De domper is enorm”, zei de Rotterdammer die gisteravond in het Sanadome – op een steenworp afstand van De Gof­fert – 25 familieleden en vrienden had uitgenodigd om samen met zijn gezin kerst te vieren. „ Maar dit is niet de leukste dag van mijn leven. Dat lijkt me duidelijk.” Maar alles gaat snel in het voetbal. Zondag wacht alweer de volgende belangrijke wedstrijd. Uit tegen Willem II. „Daar gaan we vanaf morgen (van­daag, red.) weer alle energie inste­ken. Hier moeten we met z’n allen uit zien te komen. Nu ben ik te­leurgesteld. Maar tegelijkertijd ook heel strijdbaar. Nog steeds.” Mario Been begrijpt niet dat zijn spelers na een 2- 0 voorsprong de wedstrijd tegen VVV-Venlo als­nog uit handen hebben kunnen geven.

Muslu: De ‘ gifbeker moet helemaal leeg’
Bij NEC kan niemand de totale collaps in de slotfase verklaren.

Met een dieptreurig ge­zicht kwam Muslu Nalbantoglu een halfuur na het eindsignaal van NEC-VVV uit de kleedkamer. „Dit is zo zuur”. stamelde de vleugelver­dediger. „Komen we eindelijk eens lekker met 2-0 voor, is het nog niet genoeg. De gifbeker moet hele­maal leeg.” „ Na de tegengoal van VVV zag je dat alles was goed ging ineens ver­keerd liep. Er werd voorin niet meer afgejaagd en niet meer vrijge­lopen. Daardoor konden we niet meer opbouwen en kwamen we onder druk te staan. Als je dan ook nog eens rare individuele fou­ten begint te maken, dan vraag je om problemen.”

Zelf had ‘ Moes’ wel een aardige wedstrijd achter de rug. De Nij­meegse vleugelverdediger vocht fel­le duels uit met Nordin Amrabat, maar het grote talent bij de Noord-Limburgers was bijna tel­kens zweiter Sieger. „Ik had hem re­delijk goed in bedwang, maar daar koop je helemaal niks voor als je de wedstrijd niet wint. Zondag te­genWillem II kunnen we ons niet veroorloven om nog meer punten te laten liggen. Maar ja, dat zeggen we al een paar weken tegen el­kaar.” Peter Wisgerhof kwam ook al niet al te vrolijk naar buiten. „We ge­ven zeventig minuten lang geen kans weg. Dat kwam voor een deel doordat er bij ons voorin goed druk werd gezet. VVV kwam niet eens bij ons in de zestien. Maar in de slotfase ging het helemaal fout. Volgens mij is het gewoon een ge­brek aan kwaliteit.” „VVV gooide er op het laatst een extra spits bij, maar op zich mag geen enkel probleem opleveren. Als Jonas en ik ieder een spits voor onze rekening nemen, komt er juist meer ruimte voor ons. Maar het werd steeds slordiger en niemand durfde de bal meer op te eisen. Tot overmaat van ramp was er bij alletwee de tegengoals spra­ke van dodelijk balverlies.” De NEC-aanvoerder haalde nog maar eens zijn schouders op toen hem gevraagd werd hoe NEC uit dit dal moet kruipen. „ Als we van­daag gewonnen hadden, waren we de dip misschien te boven ge­weest. Maar deze wedstrijd heeft ons zelfvertrouwen echt geen goed gedaan. De degradatiezone komt zo wel heel dichtbij.”

Olsson staat na zesde geel weer op scherp
Terwijl scouts van Bol­ton Wanderers uit de Engelse Pre­mier League voor hem 0p de tribu­ne zaten, pakte Jonas Olsson tegen VVV-Venlo zijn zesde gele kaart van dit seizoen. Daarmee staat de Zweedse verdediger gelijk weer op scherp. Een volgende gele kaart be­tekent automatisch weer een wed­strijd schorsing. Olsson was afgelopen zondag te­gen Feyenoord geschorst na zijn vijfde gele kaarten.

Van Beukering laat Goffert snel achter zich
Jhon van Beukering was gisteren na de 2-2 tegen VVV en zijn invalbeurt van vijf minu­ten als eerste vertrokken uit De Goffert. „ Jhon moet begrijpen dat ik hem niet opstelde”, zei Mario Been. „ Hij rolt van de ene blessure in de andere. Laatst nog tien da­gen op bed gelegen met een her­senschudding. Hij had deze week anderhalf uur getraind. Jhon moet gewoon zijn stinkende best blijven doen. En fit worden.”

Scholten hoopt over zes weken fit te zijn
Eind augustus brak Do­minique Scholten zijn arm. Inmid­dels zijn we vier maanden verder, maar nog altijd is de rentree van de jonge linkspoot niet aanstaan­de. „ In eerste instantie is er een pin in de arm gezet, maar daarmee bleek het bot niet vast te groeien. Vorige week ben ik opnieuw geo­pereerd en is de pin vervangen door een metalen plaat. Volgens de chirurg, dr. Hu, kan ik daarmee over een week of zes weer spelen.”

Binnenbrandje in catacomben Goffert
Sportief geldt bij NEC alarmfase I. Daar bovenop begon­nen gistermiddag een uur na de wedstrijd tegen VVV ook nog eens de brandmelders in het Gof­fertstadion te krijsen. Na een korte zoektocht bleek er in het washok, waar de wasmachines al op volle toeren draaiden, een asbak in brand te zijn gevolgen. Het smeu­lende vuurtje werd snel geblust, de snel gearriveerde brandweer kon weer terug naar de kazerne.

Wetzel en zijn gouden hand voor de wissels 
Hij schudde beslist zijn hoofd. „ Acht wedstrijden ongesla­gen. Nee, dat mag je geen geluk meer noemen”, zei André Wetzel. De trainer van VVV-Venlo was in zijn nopjes met de puntendeling in De Goffert. „ Omdat NEC heel goed startte. Zij begonnen met de juiste instelling aan de wedstrijd. NEC speelde scherp. Soms op het randje. Maar dat kan ik wel waarderen. Op dat gebied werden we afgetroefd. En eerlijk gezegd, gebeurt ons dat niet vaak.”

In de rust had hij Nordin Amrabat even apart genomen. Het zat de sterspeler allemaal wat tegen. De gele kaart na een half uur. Ballen die hem van de voet sprongen. De fluitconcerten vanaf de tribunes. „Heb ik hem voorgehouden vooral door te gaan. Zijn moment kwam nog wel.” Na zeventig minuten kreeg de trai­ner gelijk toen Amrabat Kantel­berg bediende die voor 2-1 zorgde. „ Een invaller die scoort. Dat noe­men ze een gouden wissel”, grijns­de Wetzel. „En als je tweede wis­sel dan ook nog eens voor de ge­lijkmaker zorgt, lijkt dat wel een sprookje natuurlijk.” Zoveel moesten we overigens niet achter die wissels zoeken, vond Wetzel. „Ik zit er echt geen weken op te studeren. De wedstrijd was er gewoon naar. Kantelberg die tus­sen de linies ging spelen. Calabro als extra spits. Nu scoren ze. Maar het had ook mis kunnen gaan. Dat NEC gebruik had gemaakt van de ruimte en op 3-1 was gekomen. Maar onze moed is beloond. Zo voelt het wel.”

Aalbers noemt berichtgeving over financiële injectie een ‘ losse flodder’ 
„ Ach, rond deze tijd wordt er veel vuurwerk afgesto­ken. Helaas zit daar af en toe ook een losse flodder bij.” Technisch directeur Carlos Aalbers reageerde gistermiddag ronduit cy­nisch op de berichtgeving in som­mige regionale media. Die sugge­reerden de afgelopen dagen dat de belangrijke investeerders rond NEC van plan zouden zijn de Nij­meegse club met een nieuwe finan­ciële injectie aan de nodige verster­kingen te helpen. „Ik ben Nijmege­naar en zou het niet kunnen aan­zien als we degraderen”, zo wordt Frans Hendriks, een van de voor­naamste geldschieters, aangehaald. „ Als de nood aan de man is en NEC heeft een goed voorstel, wil ik altijd praten over versterking” Aalbers, die jarenlang bij Hendriks op de loonlijst stond, ontkent ten stelligste dat er nieuwe ontwikke­lingen zijn. En ook Hendriks zelf spraakt van een ‘opgeblazen ver­haal’. „Die journalist belt mij op met de vraag of ik NEC zomaar laat vallen. ‘Natuurlijk niet’, heb ik geantwoord. Vervolgens heeft hij een stuk geschreven dat kant noch wal raakt. Er is op dit moment geen sprake van dat de investeer­ders halsoverkop de knip gaan trek­ken. We hebben niet eens onder­ling overleg gehad.”

‘ Deze prijs zegt mij nu niet zo veel’
Twee treffers van Tim Janssen tegen VVV niet genoeg voor de winst.

Heel lang leek het er gistermiddag op dat Janssen NEC een bevrijden­de zege geschonken had. De Eind­hovenaar, die tot nog toe alleen in de beker had gescoord, zette zijn ploeg met twee treffers op een riante 2-0 voorsprong en met nog maar een halfuur te spelen leek de thuisploeg op fluweel te zitten. 

Even afgezien van de vervelende afloop, speelde Tim Janssen tegen VVV een lekkere wedstrijd. In de punt van de aanval, zijn favoriete positie, was hij voortdurend aan­speelbaar, sterk in de combinatie, bovendien scoorde hij zijn eerste competitiedoelpunten in Nijmeeg­se dienst. „ Ik heb mijn leven lang in de spits gespeeld, voor mijn ge­voel komen mijn kwaliteiten op die plek ook het beste tot hun recht. Maar ik heb er echt geen problemen mee om in het belang van het team op een andere posi­tie te spelen.” „Wij hebben dit seizoen veel moei­te met scoren. Ikzelf ook, maar vandaag kon ik er eindelijk twee binnen tikken. Natuurlijk ben ik blij dat ik eindelijk van die nul af ben. Maar ik had me nog veel be­ter gevoeld als we vandaag drie haalde ik mijn normale niveau niet meer. Ik bleef maar een beetje doorsukkelen.” „Het gaat sinds een paar dagen be­ter. Ik had vandaag weinig last, pas op het eind van de wedstrijd be­gon de rug weer wat op te spelen. Het is nu een kwestie van de juiste medische procedures volgen, dan de oude geweest.

Na een paar we­ken ben ik wel weer begonnen, maar echt lekker ging het niet. Bo­vendien kreeg ik al gauw last van mijn rug. Waarschijnlijk is dat pro­bleem het gevolg van die oude kwetsuur. Misschien ben ik, om die enkel te ontzien, anders gaan lopen. Doordat ik me nooit fit voel­de, de slotfase stortte het Nijmeegse kaartenhuis evenwel volledig in el­kaar. „ Er was niets aan de hand, we hadden de wedstrijd keurig on­der controle, maar nadat VVV op 2-1 was gekomen, werd alles in­eens anders. Op een of andere ma­nier komen we na een tegengoal al­tijd in de problemen. Echt verkla­ren kan ik het niet. De een zegt dat het gebrek aan ervaring ons parten speelt, de ander heeft het over een mentaal probleem. Het is in elk geval niet zo dat wij er niet voor knokken.” Janssen stond gisteren als centrum­spits in de basis bij NEC. De van RKC overgenomen aanvaller suk­kelt al maanden met zijn gezond­heid en begon afgelopen zondag te­gen Feyenoord nog op de bank. „In de thuiswedstrijd tegen Wil­lem II ( op 29 september, red.) liep ik een enkelblessure op en sinds­dien ben ik nooit meer helemaal tot man of the match, maar Tim Janssen hield het gewon­nen schilderij vast alsof hij het zo­juist uit de vuilnisbak had opge­diept. „ Als we gewonnen hadden, zou hier een heel andere Tim Jans­sen staan”, zei hij schouderopha­lend. „ Maar nu zegt deze prijs me eerlijk gezegd niet veel.”

Reageer via DTH Facebook of deel via social media of mail.
error: Het kopiëren van content is niet toegestaan