Op papier had NEC een uiterst simpele route richting de halve finale van de KNVB beker. De praktijk bleek echter een stuk weerbarstiger, want NEC worstelde opzichtig tegen diverse amateurploegen. Het was te hopen dat het vanavond precies andersom zou gaan zijn, want op papier trof NEC op deze dinsdagavond in maart zo’n beetje het zwaarste struikelblok dat we tegen hadden kunnen komen in de onbetwist beste ploeg van Nederland op dit moment: PSV. Het enige voordeel was dat we de Eindhovenaren in eigen huis troffen, maar daar was wel zo’n beetje alles mee gezegd. Maar goed: bekervoetbal blijft bekervoetbal en het kan altijd spoken. En een hele slechte generale (Fortuna afgelopen zaterdag) kan spreekwoordelijk een voorbode zijn voor een goede show. Die goede show moest dan wel gegeven worden zonder Crettaz, want die liep tegen Fortuna een hamstringblessure op. We zullen dus nooit weten of Cillessen eerste keuze geweest zou zijn als Crettaz fit geweest was, maar hoe dan ook, onze Groesbeekse supersupersub mocht vandaag dus opnieuw voor de beker in de basis beginnen.
Tactiek
Die was aan beide kanten wel duidelijk. PSV besloot zich net als eerder dit seizoen weer te spiegelen aan NEC en met koppeltjes over het hele veld te spelen. Schreuder koos opnieuw voor Linssen in de spits met Lebreton en Chery daarachter als de twee tienen. Dasa en Kaplan flankeerden Sandler.
Wedstrijdverloop
NEC schoot fel van start en probeerde PSV vroeg en hoog vast te zetten. PSV was in de beginfase duidelijk nog een beetje zoekende naar hoe het moest omgaan met het hoge drukzetten van de thuisploeg. In de zesde minuut was het zowaar al raak; PSV verspeelde de bal op het middenveld en Ouaissa vuurde in de tegenstoot op het PSV-doel. In eerste instantie werd de bal nog gekeerd door doelman Kovar, maar Linssen was er als de kippen bij om de rebound over de keeper heen in het doel te werken.
De Goffert ontplofte en het thuispubliek kreeg opeens hoop. Helaas kwam PSV beter in het spel en zag je bij vlagen de individuele klasse de overhand krijgen. Na een goed kwartier kwam PSV op gelijke hoogte, nadat een inzet van de linkerflank drie PSV’ers vogelvrij voor Cillessen vond. Saibari was degene die het hoofd tegen de bal kreeg. Tien minuten later werd het nog erger, want NEC verdedigde heel slap uit en liet vervolgens Man kinderlijk eenvoudig langs de zestien soleren en uithalen. Ondanks dat het schot niet hard was, ging hij wel via de verre hoek erin voor de 1-2. NEC liet het hoofd niet hangen en was dichtbij een gelijkmaker na een half uur spelen. Vijf minuten later was het alsnog raak. NEC omsingelde het doelgebied van PSV en waar menig NEC’er peentjes zweette – aangezien balverlies subiet een vrije doortocht richting Cillessen zou betekenen – drukte Lebreton af. De bal werd gekeerd en weggewerkt, maar Dasa ving de bal buiten het strafschopgebied op en roste hem in een keer diagonaal binnen voor de 2-2. Vlak voor rust had Linssen zelfs de 3-2 op de voet, maar zijn puntertje van dichtbij was te zacht om Kovar te verrassen. En op slag van rust had Saibari in een tegenstoot de 2-3 op de pantoffel, maar zijn schot vond via Cillessen de paal. En zo zochten beide ploegen na een zeer enerverende eerste helft de kleedkamer op bij een gelijke stand.
De tweede helft ging verder waar de eerste helft geeindigd was, met veel tempo, veel activiteit op het veld en kansjes aan beide kanten. Cillessen weerhield Saibari opnieuw van een goal terwijl aan de overzijde Linssen net te kort kwam. In de 55e minuut leek Chery te worden neergehaald in het vijandelijke strafschopgebied, maar Guzubuyuk oordeelde dat het er net buiten was. Ouaissa mocht de vrije trap nemen en krulde die fraai naar de verre hoek, maar Kovar bokste de bal weg. Vlak daarna werd het hoofd van Linssen bijna ingeschopt met een karatetrap, maar de scheids oordeelde dat de bal eerst gespeeld werd. NEC bleef echter doorstomen. Man liet zich de bal afsnoepen door Kaplan, Lebreton pikte de bal op en slingerde die voor het doel, waar Onal de bal binnen knalde voor de meer dan terechte 3-2. Bosz haalde even later Boadu naar de kant voor Pepi. Een kwartier voor tijd bracht Schreuder El Kachati in het veld voor Bryan Linssen, terwijl Fonville Sandler kwam aflossen. PSV nam de regie langzaam weer in handen en even later moest Cillessen opnieuw reddend optreden bij een corner, waar hij ternauwernood de bal van de lijn tikte. Vlak daarna ging Mauro Jr enorm in de fout en mocht El Kachati helemaal vrij op het doel van PSV af. Hij wist de bal echter niet langs Kovar te krijgen. Vijf minuten voor tijd besloot Schreuder zeer onkarakteristiek om het volledig op de defensie te gooien met het inbrengen van Nuytinck en – godbetert – Willems voor Chery en Onal.
Uitslag
Zes minuten extra tijd werden bijgetrokken, waarin elke rechtgeaarde NEC-fan helemaal naar de knoppen ging van de zenuwen. In de extra tijd viel de bal opeens opnieuw voor El Kachati in niemandsland, maar Kovar was er opnieuw net op tijd bij. Vlak daarop schoot Peresic net over het doel van Cillessen. En daarmee gebeurde dan toch echt het ongelooflijke: waar iedereen NEC op voorhand eigenlijk wel afgeschreven had, daar wonnen we gewoon – en echt verdiend ook – in de reguliere speeltijd met 3-2. Wow.
Scheids
Guzubuyuk maakte een paar dubieuze beslissingen die bepaald niet in het voordeel van NEC uitvielen, maar goed, uiteindelijk hadden zijn beslissingen geen al te groot effect op het duel.
Publiek
Wat een sfeer! Wat een extase! Zo kan het dus ook in de Goffert als iedereen vol achter de ploeg gaat staan. Als we dit toch elke wedstrijd konden brengen, dan loopt geen bezoekende club meer met ook maar een schamel puntje weg uit de Goffert. Fantastisch. En uiteraard ook weer een heel mooi doek – wat heet, een schitterend banier over de hele lange zijde. Ongekend, dat Legio. Daar kan landelijk niemand tegenop.
Hoogtepunten
Waar te beginnen. Zo veel inzet, zo veel werklust, zo veel tempo. Dit is echt zelden vertoond in de Goffert. Dit was wellicht zowaar nog beter dan de wedstrijd tegen AZ, zeker ook gezien de belangen. En dat zegt wat, want die pot was al een van de beste NEC-wedstrijden in mensenheugenis. En waar NEC aanvallend onwaarschijnlijk genoeg zowaar de bovenliggende ploeg was, daar wist Cillessen toch weer een hoofdrol te pakken ook. Wat is Jappie toch een fenomeen. Zijn reddingen waren opnieuw cruciaal om ons in de race te houden tot het einde. Hij mag voetballend dan wat minder zijn dan Crettaz, zijn absolute klasse in de doelmond maakte dit meer dan goed bij dode spelmomenten en schoten van afstand. Uiteraard gunnen we Crettaz geen lange blessure, maar in elk geval weten we dat we met Cillessen op doel er bepaald niet op achteruit gaan.
Dieptepunten
De twee tegengoals waren eigenlijk allebei onnodig. Bij de eerste goal mochten er drie PSV’ers vogelvrij opduiken bij de tweede paal, terwijl bij de tweede goal niemand ingreep en de bal probeerde te blokken. Maar goed, wie maalt daar nu nog om?
Inzet
Magistraal. Ongekend. Iedereen zonder uitzondering gooide zijn hele lijf en welzijn in de wedstrijd. Wat een klasbakken.
Conclusie
We staan in de finale!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Gewoon de tweede bekerfinale in twee jaar tijd. Wat een enorme stunt. Ongekend. En ditmaal geen Feyenoord in hun eigen Kuip, maar AZ of Telstar. Zeker niet de minste opponenten, maar als je van dit PSV kunt winnen… Zes keer is scheepsrecht? Geen nut om deze wedstrijd dood te analyseren, we hebben gewoon kunnen genieten van een heerlijke voetbalpot waarin de twee leukst voetballende ploegen van Nederland de degens kruisten en wij vooral in de tweede helft de meeste aanspraak mochten maken op de winst. Heerlijk dat dat dan ook gewoon lukt. Extatisch!!!! En nu feesten tot in de late uurtjes. Morgen maar even ziek melden op het werk. Gefeliciteerd allemaal. Maar denk eraan: we hebben nog niks. Morgen weer met beide beentjes op de grond dus. Feest ze en slaap ze!
